ഞാൻ ചെറിയെ ഒന്ന് നോക്കി
ചെറി : കൊച്ച് എടക്ക് എടക്ക് നിന്നെ തെരയുന്നതും കണ്ടു….
അമ്മ : നീർത്തട ഒരു കൊച്ച്….
ഞാൻ : എനിക്ക് വൈയ്യ ചെറി മതി ആയി… ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു ചെറിയ മടുപ്പ് ഒണ്ടായിരുന്നു എന്നാലും ചെന്നൈ തന്നെ മതി ആയിരുന്നു…🥹
അമ്മ : രാമു 😞
ഞാൻ : ഇല്ലമ്മ എനിക്ക് വൈയ്യ… മതി ആയി ഈ രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് എന്തൊക്കെ ഒന്ന് അനുഭവിച്ചു എന്ന് എനിക്കെ അറിയൂ…
ചെറിയമ്മ : ടാ ആ തട്ടം എന്താ ടാ കാര്യം….
ഞാൻ : അത് ഒന്നൂല്ല
ചെറി : ഏയ്… ടാ നിനക്കറിയാല്ലോ എന്താ കാര്യം നീയും ആ പരമേട്ടനും അല്ലെ അവടെ ഒണ്ടായത്…
ഞാൻ : പവി 👀
അമ്മ : ഡീ കേറി പോ പവി : കണ്ടവര് ചെയ്യുന്ന ഓരോന്നിനും എനിക്ക് നിക്കാൻ വൈയ്യെ
അവള് ചാടി തുള്ളി കേറി പോയി….
ചെറിയമ്മ : പറ എന്താ കാര്യം…
ഞാൻ : ഒന്നൂല്ലാ അത് എന്തോ ലവ് മാറ്ററ്
ചെറിയമ്മ : ഏയ് അല്ല വേറെ എന്തോ ആണ്…
ഞാൻ : അല്ലെന്ന് അതന്നെ
പെട്ടെന്ന് അച്ഛന്റെ കാർ വന്നു….
അമ്മ വെളിയിലേക്ക് പോയി…
അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് എറങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു
എന്തോ പന്തികേട് പോലെ….
ഞാൻ മടിയിന്ന് എണീറ്റ് ഇരുന്നു
ചെറി : എന്താ ചേട്ടാ
അച്ഛൻ : കൃഷ്ണൻ വിളിച്ചിരുന്നു അയാൾടെ ഭാര്യ കൊഴഞ്ഞ് വീണു അഡ്മിറ്റ് ആണെന്ന്…
എനിക്ക് വല്ലാത്ത പോലെ തോന്നി…
അച്ഛൻ ഉള്ളില് പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ച് വന്നു….
അച്ഛൻ : താൻ ഇത് വരെ റെഡി ആയില്ലേ
അമ്മ : ഞാൻ വരണോ
അച്ഛൻ : എന്താ ഭാഗ്യ ഇത് ശേ എന്തൊക്കെ വന്നാലും അവസാനം അവര് ബന്ധുക്കള് കൂടെ ആണ്…
ഞാൻ ചെയറിൽ പോയി ഇരുന്നു
അമ്മ : അപ്പൊ ഇവനോ
അച്ഛൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല മൊഖം മാറി….
അച്ഛൻ : താൽപ്പര്യം ഒണ്ടേ വരട്ടെ…
അമ്മ : ടാ വാ പോവാം
ചെറി : വേണ്ട ചേട്ടാ ഞാൻ വരാ
അച്ഛൻ ചെറിയെ തുറിച്ച് നോക്കി….
ചെറി : ടാ രാമാ പോ ഒന്ന് 😏 എനിക്ക് മൂഡില്ല
സാഹചര്യം അറിയാതെ ഇങ്ങേര്….
ഞാൻ ലുങ്കി അഴിച്ച് കൊടഞ്ഞ് കെട്ടി….
കാറിന്റെ കീ ടേബിളിൽ നിന്ന് എടുത്ത് നടന്നു
അച്ഛൻ ഒന്ന് ചെറുതായി ചിരിച്ചു….
പോവുന്ന വഴി ഡീസൽ അടിക്കാൻ നേരം അച്ഛൻ ഒന്ന് കൊരച്ച് കാണിച്ചു
ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയതും കാട് നീട്ടാ മടക്കാ അങ്ങനെ അങ്ങനെ
എനിക്ക് വെഷമം തോന്നി
ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് പൈസ അടച്ച് കാറില് കേറി…
ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തുമ്പോ ഞാൻ വല്ലാതെ ആസ്വതൻ ആയി പൊതുവെ ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ എനിക്ക് പിടിക്കില്ല പിന്നെ ഇപ്പൊ മാനസികാവസ്ഥ ശെരിയും അല്ല…
റിസെപ്ഷനിൽ ചോദിച്ചപ്പോ റൂം നമ്പർ കിട്ടി….
അച്ഛൻ അമ്മ അവസാനം ഞാൻ അങ്ങനെ ഞങ്ങള് പോയി…
റൂമിൽ തട്ടിയതും പരമു മാമൻ വന്ന് ഡോർ തൊറന്നു….
അച്ഛൻ : ആഹ്…
പരമു മാമൻ : വരു 😊
അച്ഛൻ അമ്മേ നോക്കി തല ആട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് കേറി…
എനിക്ക് അകത്ത് കേറാൻ തന്നെ മടി ആയി…
പരമു മാമൻ എന്നെ വരാൻ പറഞ്ഞു
ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് കേറി…
ബെഡിൽ ആന്റി അടുത്ത് ബൈ സ്റ്റാന്റർടെ ബെഡിൽ പപ്പ പാർശുന്റെ തോളിൽ ചാരി ഇരിപ്പുണ്ട്… അങ്കിൾ ചെയറിലും…
അച്ഛൻ : കൃഷ്ണ
അങ്കിൾ ഒന്ന് മൂളി
അച്ഛൻ : എന്താടോ വൈയ്യെ
അങ്കിൾ : എന്ത് പറയാൻ ഡോ…. ഇന്നലെ വൈകീട്ട് തൊടങ്ങിയ മനസ്സ് മുട്ടല്ലേ ബീപ്പി ഇത്തിരി കൂടി…. മരുന്ന് കഴിച്ച് അങ്ങനെ ഇരിപ്പാ…മോനെ ഏൽപ്പിക്കാ വച്ചാ
ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് അങ്കിൾ കരയാൻ തൊടങ്ങി തേങ്ങി തേങ്ങി കരയാൻ തൊടങ്ങി…
അച്ഛൻ എണീറ്റ് പുള്ളിടെ അടുത്തേക്ക് പോയി….
അച്ഛൻ : എടൊ വഴി ഒണ്ടാക്കാടോ താൻ അയ്യേ കൃഷ്ണാ
അങ്കിൾ : ഒരു ബുദ്ദിമുട്ട് വന്നപ്പഴാ മനസ്സിലായത് ഞാൻ ഒറ്റക്കായിരുന്നു ഇത്ര കാലം…
അച്ഛൻ : ഒന്നൂല്ലാ എല്ലാരും ഒണ്ട് താൻ ചുമ്മാ ഇരിക്ക്…. നമ്മക്ക് ശെരി ആക്കാ
ഞാൻ കൈ കെട്ടി ഇങ്ങനെ നിന്നു…
ആന്റി കൈ കാട്ടി എന്നെ വിളിച്ചു….
ഞാൻ മെല്ലെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു….
ഒന്ന് ബെഡിൽ കൈ തട്ടി ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ച് അടുത്ത് കേറി ഇരുന്നു
ആന്റി : കൊച്ചുമോനെ ദേഷ്യം ആണോ
ഞാൻ : പിന്നെ സംസാരിക്കാ ആന്റി…
ആന്റി : മോൻ ഒരു സത്യം പറയോ
ഞാൻ ആന്റിയെ സംശയത്തോടെ നോക്കി…