വസീം പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അപ്പൊ ഇനി നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല..മതിയായി അല്ലെ? ഇനിമേലാല് ആ പെണ്കുട്ടിയെയോ വേറെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിനെയോ നീ ശല്യപ്പെടുത്തി എന്ന് ഞാന് അറിയാന് ഇടയായാല്..പിന്നെ നിന്റെ ശിഷ്ടജീവിതം വീല്ചെയറില് ആയിരിക്കും..അതിനു തയ്യാറായി മാത്രമേ നീ ഇറങ്ങാവൂ….”
വസീം ഹെല്മറ്റും ഗ്ലാസും ധരിച്ചു.
“നീ എസ് പി സാറിന്റെ അനന്തിരവന് ആയതുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹത്തെ പ്രതി മാത്രം ഞാന് നിനക്കെതിരെ കേസ് ചാര്ജ്ജ് ചെയ്യുന്നില്ല..പക്ഷെ ഈ ഡിസ്കൌണ്ട് ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി നീ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്…”
ബൈക്കില് ഇരുന്ന ശേഷം വസീം പറഞ്ഞു. അയാള് ബൈക്ക് സ്റ്റാര്ട്ട് ആക്കി മുന്പോട്ടു നീങ്ങി. രാജീവ് മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വണ്ടിയുടെ ബോണറ്റില് ആഞ്ഞടിച്ചു. കോപം കൊണ്ട് ഭ്രാന്തുപിടിച്ച അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവന്.
“വാടാ..നമുക്ക് പോകാം..ആളുകള് നോക്കുന്നുണ്ട്….” ഷാഫി അവന്റെ കൈയില് പിടിച്ച് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
കോപം കൊണ്ട് അന്ധനയിപ്പോയിരുന്ന രാജീവ് വണ്ടിയില് കയറി. വാഹനം ഒരു ഇരമ്പലോടെ മുന്പോട്ടു കുതിച്ചു.
വൈകിട്ട് വീടിന്റെ മുമ്പില് നട്ടിരുന്ന മരച്ചീനിയ്ക്കും മറ്റു കൃഷികള്ക്കും വെള്ളം കോരി ഒഴിക്കുകയായിരുന്നു റോയ്. ശിവന് സൈക്കിളില് റോക്കറ്റ് പോലെ വന്ന് അവന്റെ അരികിലെത്തി നിന്നു.
“എടാ അളിയാ നീ അറിഞ്ഞോ?” അവന് സൈക്കിള് സ്റ്റാന്റില് വച്ച് സന്തോഷവും ഉദ്വേഗവും നിറഞ്ഞ സ്വരത്തില് ചോദിച്ചു.
“അറിഞ്ഞു..വസീം സാറ് ബസ് സ്റ്റോപ്പില് ചെന്ന കാര്യമല്ലേ..റീന എന്നോട് പറഞ്ഞു..നാളെ രാവിലെ സ്റ്റേഷനില് എത്തി ഒരു പരാതി എഴുതിക്കൊടുക്കാന് അദ്ദേഹം അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..” റോയ് പറഞ്ഞു.
“അതല്ലടാ..അതിനു ശേഷം നടന്നത് നീ അറിഞ്ഞോ?” ശിവന് അക്ഷമയോടെ ചോദിച്ചു.
“അതിനു ശേഷമോ? ഇല്ല..എന്തുണ്ടായി?” റോയ് ഉദ്വേഗത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
“എടാ വസീം സാറിനെ കണ്ട് മുങ്ങിയ രാജീവിനെയും ഷാഫിയെയും അദ്ദേഹം പിന്തുടര്ന്നു പിടികൂടി രണ്ടിനെയും ചെറുതായി ഒന്ന് പെരുമാറി..നമ്മുടെ ചെപ്പുമുക്കിന്റെ അടുത്ത് കട നടത്തുന്ന രാമേട്ടനാണ് എന്നോടിത് പറഞ്ഞത്..മൂപ്പരുടെ കടയുടെ അടുത്തു വച്ചാണ് സംഭവം..രാജീവിന് ശരിക്കും കിട്ടി..ഇനിയവന് പത്തി പൊക്കില്ല..” ശിവന് ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ആണോ..ദൈവമേ അങ്ങനെയും നടന്നോ…സാറിനെ കണ്ടപ്പോള് അവന്മാര് ജീവനും കൊണ്ടോടി എന്ന് മാത്രമേ ഞാന് അറിഞ്ഞുള്ളായിരുന്നു…ഇനി എന്തൊക്കെ പുകിലാകുമോ എന്തോ?” റോയ് ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്ത് പുകില്? ഇനി മേലാല് അവന്മാര് ഒരു പെണ്ണിനേയും ശല്യപ്പെടുത്തില്ല..മിനിമം വസീം സാര് ഇവിടെ ഉള്ള കാലത്തോളം എങ്കിലും…”
“എടാ ശിവാ നിനക്കറിയില്ല.. മകനെ എസ് ഐ തല്ലിയെന്നറിഞ്ഞാല് പരമേശ്വരന് മുതലാളി വെറുതെ ഇരിക്കില്ല..വസീം സാറിനെ അവര് സ്കെച്ച് ചെയ്യും….”
“ഏയ്..അയാള് സാറിനെ ഉപദ്രവിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല..”
“അതല്ലടാ..സാറിനെ വേറെ വല്ല വിധത്തിലും കുടുക്കാന് അവര് നോക്കും…ആ പരമേശ്വരന് വെറും ചെറ്റയാണ്…പോരാത്തതിന് എസ് പി സ്വന്തം ആളും…”
“ഹും..നമുക്ക് നോക്കാം..എന്തായാലും റീനയ്ക്ക് ഇനി ഉപദ്രവം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല..”
റോയ് മൂളി. അവന്റെ മനസ്സില് ആശങ്ക ഉണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ റീന റോയിയുടെ കൂടെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് എത്തി പരാതി എഴുതി നല്കി.
“മൊബൈല് ഫോണുണ്ടോ കുട്ടിക്ക്?” എസ് ഐ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല സര്..” അവള് പറഞ്ഞു.
“ഒകെ..എന്തായാലും എന്റെ മൊബൈല് നമ്പരും കൈയില് വച്ചോളൂ…എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം അഥവാ ഉണ്ടായാല് എന്നെ വിളിക്കണം…”
“ഉവ്വ് സര്..”
“ശരി എന്നാല് പൊയ്ക്കോ..”
“സര് വളരെ നന്ദി ഉണ്ട്..അവര് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുമോ സര്..” റോയ് കൃതജ്ഞത സ്ഫുരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഡോണ്ട് വറി..പോലീസ് ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യുമ്പോള് ചില പ്രശ്നങ്ങള് ഒക്കെ ഉണ്ടാകും..അതൊക്കെ ഈ തൊഴിലിന്റെ ഭാഗമാണ്..” വസീം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇരുവരും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.