അങ്ങനെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു ഞെക്കലും പിഴിയലും ഒക്കെ ആയി കുറച്ചു സമയം കൂടി നമ്മൾ ബീച്ചിൽ ചിലവഴിച്ചു..
പിന്നെ രണ്ടു പേർക്കും നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ആ പാതിരാത്രി നമ്മൾ വല്ല തട്ടുകടയും ഉണ്ടോന്ന് തപ്പിയിറങ്ങി..
കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെടണ്ട വന്നു അവസാനം ഹൈവേക്ക് ചേർന്ന് ഒരു തട്ടുകട കണ്ടുപിടിക്കാൻ..
അവിടുന്ന് നല്ല ചൂട് ദോശയും ബീഫും കഴിച്ചു.. രാത്രി പുറത്തിന്ന് ഇത് പോലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഫീൽ ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്…അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഇടയിൽ ഇതൊക്കെ ഇപ്പഴെങ്കിലും ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റിയല്ലോ ഭാഗ്യം..
അങ്ങനെ ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചു സോഫിയെ ബീച്ചിൽ കൊണ്ട് വിടേണ്ടിയിരുന്നു.. കാരണം അവൾടെ വണ്ടി അവിടെയായിരുന്നു..
പോകുന്ന വഴി വീടൊക്കെ കുറവുള്ള ഒരു ഏരിയ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഒരു വണ്ടി മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് നമ്മളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്..
ഞാൻ വേഗം വണ്ടി ഒതുക്കി അവിടേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു..
“സോഫി നീ വണ്ടി ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തേ..”
പേടിച്ചിട്ട് സോഫി ആക്സിഡന്റ് ഏരിയയിലേക്ക് വരാതെ വണ്ടിക്കടുത് തന്നെ നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഇരുട്ടിൽ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റാഞ്ഞത് കൊണ്ട് സോഫിയോട് ലൈറ്റ് ഇടാൻ പറഞ്ഞു..
എന്റെ കയ്യും കാലും വിറച്ചുപോയി അവിടുത്തെ കാഴ്ച കണ്ടിട്ട്..
അഞ്ചാറു പേരെങ്കിലും കാണും.. അവിടിവിടെയായി ചോരയിൽ കുളിച് കിടക്കുന്നു..
“അയ്യോ ഇനി അടിക്കല്ലേ.. ഇനി അടിച്ചാൽ നമ്മൾ ചത്തു പോവും..ആഹ്ഹ…”
പെട്ടന്ന് ലൈറ്റ് ഇട്ടതു കണ്ടിട്ട് അവരിൽ ഒരാൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“ഞാൻ അടിക്കാൻ വന്നതൊന്നുമല്ല.. നിങ്ങൾക്കെന്താ പറ്റിയത്..””
ഞാൻ ആ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞവന്റെ അടുത്തെത്തി അവനോട് ചോദിച്ചു..
“ആഹ്ഹ എന്നെയൊന്നു ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകുവോ..ആഹ്ഹ അമ്മേ..”
അവൻ ആണെങ്കിൽ വേദന കൊണ്ട് കരയുകയായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവനെയും ആക്സിഡന്റ് ആയി കിടക്കുന്ന ജീപ്പ്പും ആ ഏരിയയും ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്..
ഒരു ആക്സിഡന്റ് നടന്ന പോലൊന്നും അവിടെ കാണാനില്ല.. പക്ഷെ വണ്ടി മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുമുണ്ട്.. ഇതെങ്ങനെ..
പെട്ടന്ന് സോഫി നടന്നു വന്ന് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിന്നവനെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുന്നുമുണ്ട്..
“സോഫി നിന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ.. എന്റെ ഫോൺ വണ്ടിയുടെ പോക്കറ്റിൽ ആണ്..”
ആംബുലൻസിനെ വിളിക്കാൻ വേണ്ടി സോഫിയോട് ഞാൻ ഫോൺ ചോദിച്ചു..
“സിദ്ധു ഇവനാണ്!!!..!!.. ഇവനാണ് എന്റെ അശ്വിനെ…”
സോഫി അവനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.. കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു അവൾ..
അപ്പോഴാണ് വീണു കിടക്കുന്നവന്മാരെ ഒക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.. ജിത്തുവിന്റെ കയ്യിന്ന് അടി കിട്ടിയവനെയും കൂട്ടത്തിൽ കാണാനിടയായി.. സംഭവങ്ങളുടെ കിടപ്പ് അപ്പഴാണ് എനിക്കു മനസിലായത്..
“അപ്പൊ ഇവനാണ് അല്ലെ സൈമൺ…”
“ഇവനാണ് സിദ്ധു.. ഈ നാറി തന്നെയാണ്.. ആംബുലൻസ് ഒന്നും വിളിക്കണ്ട.. ഇവിടെക്കിടന്ന് ചാവട്ടെ നാശങ്ങൾ..”
അതും പറഞ്ഞു സോഫി ഓടി അവന്റെ നെഞ്ചിന്നിട്ട് ഒരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു..അവൻ വേദന കൊണ്ടലറിപ്പോയി..
“എടൊ നീയിതെന്താ കാണിക്കുന്നേ… അവനെ അല്ലെങ്കിലേ ആരോ പഞ്ഞിക്കിട്ടിട്ടാ ഉള്ളത്..”
ഞാൻ സോഫിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി..
“എന്നെയെന്തിനാ പിടിച്ചു മാറ്റുന്നെ സിദ്ധു.. ഈ അവസരം എനിക്കെനി കിട്ടില്ല.. കൊല്ലണം ഇവനെ എനിക്കു..”
സോഫി എന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നലറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
അവളെയൊന്ന് അടക്കാൻ ഞാൻ നന്നേ പാടുപെട്ടു..
“സോഫി നീയെന്നെയൊന്നു നോക്ക്.. ഞാൻ പറയുന്നതൊന് കേൾക്ക്.. സോഫി..”
ഒരു രക്ഷയുമിണ്ടായില്ല സോഫി എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നില്ല.. കൊല്ലണം കൊല്ലണം എന്നുള്ള ഒറ്റ ചിന്ത മാത്രേ അവൾടെ മനസിലുണ്ടായുള്ളു..
അവസാനം കരണം നോക്കിയൊന്ന് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു അവളൊന്നടങ്ങാൻ..അടികിട്ടി നിലത്തു വീണുപോയി സോഫി..
ശേഷം അവൾക്ടുത്തിരുന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..