ഗീതാഗോവിന്ദം – 7 5അടിപൊളി  

 

“ഏയ് അതൊക്കെ മാറും. ഇവിടൊരു ചടങ്ങ് നടക്കാൻ പോകുവല്ലേ. എന്ത് തണുപ്പാ അല്ലേ..? ഏട്ടനീ ഷർട്ടൊന്ന് മാറ്റ്വോ. എനിക്കൊന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് കിടക്കണം. നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റ് . ”

 

ഞാൻ ഷർട്ട് മാറ്റവേ ഗീതു കമ്പിളിയെടുത്ത് മുടി എൻ്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കുറുകിയമർന്നു. ഞാനവളുടെ തൊട്ടാൽ പതിയുന്ന ശരീരം എന്നിലേക്കമർത്തി. വല്ലാത്തൊരു പ്രേമം അവളോട് തോന്നുമ്പോഴും എൻ്റെ കുണ്ണ കമ്പിയായി നിന്നിരുന്നു. എനിക്കത് നിയന്ത്രിക്കാനാവാറില്ല. കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഉറങ്ങും വരെ എന്തായാലും അത് താഴില്ല എന്നുറപ്പാണ്. ചിലപ്പോൾ ഉറക്കത്തിലും അത് കമ്പിയടിച്ച് നിക്കുമാവും. അത്രയ്ക്ക് ചൊരുക്കാണ് എൻ്റെ പെണ്ണിന്. എൻ്റെ ദേവത. കാമദേവത….. ദേവി.. അനുഗ്രഹിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും. ദേവിയുടെ പൂറിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ആ അസുലഭ നിമിഷത്തിനായി.

 

അവർ കണ്ണുകൾ അടച്ച് മയങ്ങവേ മേശയ്ക്ക് മുകളിലായിരുന്ന ഡയറിയുടെ പേജുകൾ കാറ്റിനാൽ താനെ മറിഞ്ഞു. ഒരു പേജ് എത്തവേ അത് വിറച്ച് നിന്നു. ആ പേജിലെ അവസാന വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെ വായിച്ചു.

 

…… ഞങ്ങളോടി. ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും എത്ര ദൂരെ എത്താനാവുമോ അത്രയും ദൂരം…………

 

 

 

 

 

 

അതേ സമയം ശർമ്മീടെ മുറിയിൽ……..

 

ടക്ക് ടക്ക് ടക്ക് “തുറന്നേ ചേച്ചി ഇത് ഞാനാ….”

ശർമ്മി ആവണിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പതിയെ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.ഭാമയായിരുന്നു അത്.

“എന്തായി. കിട്ടിയോ….?” ശർമ്മി ചോദിച്ചു.

 

“കിട്ടി. ” ഭാമ അത് ഉയർത്തി കാണിച്ചു.

 

ശർമ്മീടെയും ആവണിയുടെയും മുഖത്ത് പൂത്തിരി കത്തി. ശർമ്മി വേഗം ഭാമയെ പിടിച്ച് അകത്ത് കയറ്റി വാതിലടച്ചു.

“പൊളിച്ചു മുത്തേ.”

“താങ്ക്സ്”

 

“എവിടേടി നോക്കട്ടെ ആവണി ആ വിചിത്രമായ താക്കോൽ പിടിച്ച് വാങ്ങി. ”

 

“ചേച്ചി അറിയാൻ പാടില്ല.. ഷീവുഡ് കിൽ മീ…!!” ഭാമ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ആരുമറിയാൻ പോണില്ല പെണ്ണേ”

 

“ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റാണേലും കൊള്ളാം നല്ല ഒർജിനാലിറ്റിയുണ്ട്. …. ”

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… ഷീവാസ് ഒബ്സസ് ട് വിത്ത് ദിസ്. ”

 

“ആഹ് കുറച്ച് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞങ്ങൾക്കും അറിയാം ” ശർമ്മി ആവണിയെ നോക്കി.

 

“അപ്പൊ പിന്നെ പോവാം”

 

“പിന്നെന്താ…”

“ശർമ്മീ ഇത് വേണോ…?”

 

“വേണം നീ ഇങ്ങ് വാ പേടി തൂറി ”

 

“ഈ കൊച്ച് എന്ത് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെന്നോ ദുർഗ്ഗേ ച്ചീടേന്ന് ഇത് അടിച്ച് മാറ്റിയത്. ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ഇവിടുന്ന് പോയതോടെ ആ കൊച്ച് ഇതെല്ലാം വിട്ടൂന്നാണ് ”

“ഇവിടെ വച്ച് ചെയ്തത് പോലും കളിക്കാണെന്നാണ് ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ആവണി പറഞ്ഞു. ”

 

“ഇവള് പറഞ്ഞപ്പോഴല്ലേ അറിയുന്നത് ദുർഗ്ഗേ ച്ചി ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ലാന്ന്..”

 

“മറന്നിട്ടില്ലാന്ന് പറയുമ്പോൾ മറ്റേതും?”

“പോടി അത് കൊച്ചിലെ അല്ലേ…അപ്പൊ തോന്നിയ ഒരു ഇത്. ഇത്രേം നാളും കൊണ്ട് നടക്കുമോ..”

 

“നിങ്ങളെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ….?” ആവണീടെയും ശർമ്മീടെയും സംസാരം കേട്ട് ഒരപരിചിതയെ പോലെ ഭാമ ചോദിച്ചു.

 

“അതൊക്കെ നീ വഴിയേ അറിയും ”

“വാ പോവാം…… ”

“ഓഹോ ഞാനിപ്പൊ കരിയില അല്ലേ..?”

 

“കരിയില അല്ല പെണ്ണേ കറി വേപ്പില. നീ ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്നത് തന്നാ നല്ലത്…”

 

“ഒക്കെ വാ വാ പോവാം സംസാരിച്ച് സമയം കളയണ്ട…”

 

“അല്ല നിക്ക്. നിനക്ക് ഇതിൽ തുടരാൻ താൽപര്യമുണ്ടോ?” ശർമി ഭാമയോടായി ചോദിച്ചു.

 

“വാട് ഡസ് ദാറ്റ് മീൻ …? ” ഭാമ കൺഫ്യൂസ്ടായി.

 

“അല്ല പറഞ്ഞ് കേട്ടത് വച്ച് ഇത് അപകടമാണ്. നീ ആണേൽ നമ്മളേക്കാൾ ഒക്കെ ഇളയതും. അപ്പൊ……. ”

 

“ഐ ഡോൺ ഡ് ബിലീവ് ആൾ ദിസ് ബുൾഷിറ്റ്. പിന്നെ വയസ്സ്. 4,5 വയസിൻ്റെ വ്യത്യാസമേ ഉള്ളു നമ്മൾ തമ്മിൽ. അതോണ്ട് എന്നെ അത്ര ചെറു താങ്ങാനും വരണ്ട. പിന്നെ ഈ ചേച്ചി വിളിയും എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട. ” ഭാമ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ആഹാ… ആള് ചെറിയ പുള്ളിയൊന്നും അല്ല അപ്പൊ..മ്ഹ്…അവസാനം പേടിച്ചോടരുത്.. വാ..വാ…..”