ജന്മാന്തരങ്ങൾ 1

ആരാടി അവൻ എന്ന് ചോദിച്ചു മേശക്ക് മുകളിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ എടുത്തു .

ഫോൺ ലോക്ക് ആയിരുന്നു.
എന്നിട്ട് ലോക്ക് തുറന്ന് നിന്റെ നമ്പർ കൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു പക്ഷേ
ഞാൻ കരയുകയല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഉടനെ പപ്പ ഫോൺ നിലത്തേക്ക് ഒരേറായിരുന്നു.

എന്നിട്ട് നീ എങ്ങനെ അവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു? ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“””അതോ അത് ഞാൻ നിരാഹാരം കിടന്നു”””

ആവൾ പറഞ്ഞു
അപ്പോൾ എന്റെ ദാദി വന്നു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു .

എന്നിട്ട് പപ്പയെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി .

“””””””” അതൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിന്റെ ആണ് അവൾ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന് പേരുദോഷം വരുത്തുന്ന ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ദാദി അച്ചന്റെ ഉള്ളിലെ ദേശ്യത്തെ അണച്ചു എന്ന് പറയാം””””””””

അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു സംസാരിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ പുറത്ത് ഒക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങാൻ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

“”” മിസ്റ്റർ പർവേസ് താങ്കളുടെ വണ്ടി ഒന്ന് വേണമായിരുന്നു “””

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“””അതിനെന്താ എടുത്തോ”””
പർവേസ് മറുപടി നൽകി.

ഏത് വണ്ടി വേണം ?

അവിടെ കിടന്ന യമഹ R3 ബൈക്കിനെയും ജീപ്പ് കോംപസ്സിനെയും മാറി മാറി നോക്കി പർവേസ് ചോദിച്ചു.

ബൈക്ക് മതി എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ അനിഖയെ ഒന്ന് നോക്കി.

അത് മതി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൾ തലയാട്ടി.

ബൈക്കിൽ പരസ്പരം ഇഴുകി ചേർന്നു നഗരം ചുറ്റുന്ന ആ ഒരു ഫീൽ കാറിൽ പോയാൽ കിട്ടില്ലല്ലോ..!

പർവേസ് ബായിയിൽ നിന്നും ബൈക്കിന്റെ കീ വാങ്ങി ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി.

ഒരു നീല ടൈറ്റ് ജീൻസും ടീ ഷർട്ടുമാണ് അവളുടെ വേഷം .

ആ വേഷം അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടി.

അത് അവളുടെ ആകാര വടിവുകൾ നല്ലോണം എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇളം തെന്നലിന്റെ തഴുകലേറ്റ് പാറി പറക്കുന്ന മുടികൾ.
തള്ളിനിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങൾ ,..

കുടം കമിഴ്ത്തി വെച്ചത് പോലെയുള്ള ചന്തികൾ ,…

ഞാൻ അവളുടെ ആ അഭൗമ സൗന്ദര്യത്തിൽ മതിമറന്ന് എങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്.

എന്താ സ്വപ്നം കണ്ട് നിൽക്കുകയാണോ നമുക്ക് പോകേണ്ടെ എന്ന അവളുടെ വാക്കുകളാണ് എന്നെ സ്വപന ലോകത്ത് നിന്നും ഉണർത്തിയത്.

പോകാം… വാ ….
കേറ്..

ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി…
എന്നേയും ഇറുകെ പുണർന്നു അവൾ ഇരുന്നു..

അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസങ്ങളുടെ ഇളം ചൂട് നൽകുന്ന സുഖാനുഭൂതിയിൽ മുഴുകി കലിയുഗത്തിലെ യമഹയാം രഥത്തിലേറി നഗരം ചുറ്റുമ്പോൾ ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യവാൻ ആയ മനുഷ്യൻ ഞാൻ തന്നെ അല്ലെ!

അനൂ….

ഉം..

അവൾ വിളി കേട്ടു.

ഞാൻ എന്റെ പെണ്ണിനെ സ്നേഹം കൂടുമ്പോൾ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്.

നമ്മൾ എങ്ങോട്ട് പോകും ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ഗോരേവാഡാ ലൈക്ക് ഇവിടുന്ന് ഏകദേശം പത്ത് കിലോമീറ്റർ ഒള്ളു
നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോയാലോ അനു പറഞ്ഞു?
“””എന്നാ പിന്നെ അങ്ങൊട്ട് തന്നെ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ വണ്ടി അതിവേഗം പായിച്ചു”””

വെടിച്ചില്ല് പോലെ യമഹ R3 മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.

എന്റെ വയറിലൂടെ കയ്‌ ചുറ്റി പിടിച്ചാണ് പെണ്ണിന്റെ ഇരിപ്പ്‌.

വണ്ടിയുടെ വേഗം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് അവൾ എന്നെ കൂടുതൽ ഇറുകെ പുണർന്നു.

പഞ്ഞിക്കെട്ടുകൾ പോലെയുള്ള അവളുടെ മാർകുടങ്ങൾ എന്റെ ചുമലിൽ അങ്ങനെ അമർന്ന് ഇരിക്കുന്ന കാരണം താഴെ ഒരാൾ അനക്കം വെച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

“””അനൂ”””

മ്മ്….

“”” നമുക്ക് ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ട് ഗോരേവാഡയിൽ പോയാൽ പോരെ”””

“””ഞാൻ നിന്നോട് അങ്ങോട്ട് പറയാൻ വിജാരിച്ചതാ”””

കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു പോയാൽ ഒരു നല്ല റെസ്റ്റോറന്റ് ഉണ്ട്.

അനു പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ ഹോട്ടലിൽ കയറി കപ്പ്ൾസിനു വേണ്ടി പ്രത്യേകം സജ്ജീകരിച്ച ഭാഗത്ത് ഇരുന്നു.

“””എന്താ സർ വേണ്ടത് “””

ഹോട്ടലിലെ വൈറ്റർ വന്നു ചോദിച്ചു.

നിഹാരി ഗോഷ്ട്ട് പിന്നെ ആറ് റൊട്ടിയും ഞങ്ങൾ ഓർഡർ ചെയ്തു .

നിഹാരി ഗോഷ്ട്ട് മുകൾ രാജകീയ അടുക്കളകളിൽ നിന്നും ഉൽഭവിച്ച് ഉത്തരേന്ത്യൻ ഭക്ഷണ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയ ഒരു ബീഫ് വിഭവമാണ്
( മഹാരാഷ്ട്രയിൽ ബീഫ് നിരോധനം നിലവിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പ് )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *