ടീച്ചർമാരുടെ കളിത്തോഴൻ – 3 157

“ എന്ത്?”

“ കൂടെയുള്ള നിഴൽ ശ്രദ്ധിച്ചോ… അതൊരു ആണിന്റേതല്ല.”

“ ങേ…?!”

“ അതേന്നേ… കള്ളവെടിക്കുള്ള കോപ്പുകൂട്ടലാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

“ ആണോ… ശ്ശെ… ഇങ്ങനൊന്നും പറയാതെടാ..”

“ എന്നാൽ വിശ്വസിക്കണ്ട. അടുത്ത് വരുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാവും.”

“ എന്തായാലും നമുക്ക് ഇനിയിവിടെ നിക്കണ്ട… വേഗം പോകാം.” അവൾ തിടുക്കം കാട്ടി.

“ ഹ… എങ്ങോട്ട് പോകാമെന്നാ? ഇപ്പൊ ഇറങ്ങിയാൽ നേരെ ചെന്നവരുടെ മുന്നിൽ ചാടും. അല്ലേലും ഞാൻ പോകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുമില്ല. ടീച്ചറുടെ വീട് വളയാൻ ഈ പന്നത്തായോളിയും കൂട്ട് നിന്നതാ…. അയാൾക്കും അവസരം വേണമത്രേ! ദൈവം വലിയവനാ. അതിനുള്ള മറുപണി കൊടുക്കാൻ കൊണ്ടുതന്ന അവസരമാണിത്.”

“ അപ്പൊ നീയെന്താ, അതുപോലെ ആളെ വിളിച്ചു കൂട്ടാൻ പോകുവാ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“ കൂട്ടിയേനെ… പക്ഷേ നമ്മളും പെടും. തൽക്കാലം പിന്നത്തേക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ ഒരു തെളിവ് ഇരിക്കട്ടെ…” അവൻ ഫോണിന്റെ ക്യാമറ ഓണാക്കി.

“ ങാ… ഇനി ചേച്ചിയാ മൊബൈൽ വെട്ടമങ്ങോട്ട് അണച്ചേ… നമ്മളകത്ത് ഉണ്ടെന്ന് കാണണ്ട.”

അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. അവർ തുണി പെറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന മുറിയുടെ പുറംചുവരിനോട് ചേർന്നാണ് സതീശന്റെ പശുത്തൊഴുത്ത്. മുറിയും തൊഴുത്തും തമ്മിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്ജനലിന്റെ മറവ് മാത്രം. അകത്ത് വെട്ടമുണ്ടെങ്കിൽ എന്തായാലും പുറത്തുനിന്ന് കാണാം.

ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം നിഴലുകള്‍ തൊഴുത്തിലേക്ക് കേറി വന്നു. വന്നുടനെ പാറപ്പുറത്ത് ചിരട്ട ഉരയ്ക്കുന്ന പുരുഷശബ്ദം. വറീത് മാപ്പിളയുടെ തന്നെ.

“ നീയാ ലൈറ്റിട്ടേ… ആ പെണ്ണ് പോയെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്…”

“ ഹ്മം… എന്നാലും വെട്ടോം വെളിച്ചോം കണ്ടോണ്ട് ആരേലും വന്നാല്‍… ഇവിടെ തട്ടും കൊട്ടും കേട്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ അവൾ സ്ഥലം വിട്ടത്.”

“ ഹിഹി… അത് മറ്റാരും അല്ലെടി… തട്ടിയതും കൊട്ടിയതുമൊക്കെ ഞാൻ തന്നായിരുന്നു.” വറീതേട്ടന്റെ വികൃതമായ ചിരി.

“ ഹോ… ഹെന്റെ അപ്പച്ചാ… നിങ്ങളെക്കൊണ്ട്! ന്നാലും നിങ്ങക്കിതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുണ്ടോ? വീട്ടിൽ കിട്ടുന്നത് പോരാട്ടാഞ്ഞിട്ടാണോ ഇനി അവൾടെ കൂടി ചെറ്റ പൊക്കാൻ പോകാൻ?… ആ പെണ്ണാങ്ങാനും അറിഞ്ഞായിരുന്നേൽ…”

“ പ്ഫ എരണംകെട്ടവളെ… അവടെ ഉപദേശം! വീട്ടിലുള്ളവളുമാരെ കൊള്ളില്ലേൽ പൊരയിലുള്ള ആണുങ്ങൾ അയലോക്കത്തുള്ളവളുമാരുടെ പള്ള തേടി പോയന്നൊക്കെയിരിക്കും! നിങ്ങളെ കൊള്ളാഞ്ഞിട്ടാ…”

“ ആ… പിന്നേയ്. നിങ്ങക്കവളെ കുത്താൻ മുട്ടിനിൽക്കുന്നേന് ഇനി എന്നേം അമ്മച്ചിയേം പറ.”

“ പിന്നെ പറയാതെ! അവൻ വന്നേൽപ്പിന്നെ നീയെന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കീട്ടുണ്ടോ? ഇന്നലെ അടുക്കളേൽ വച്ചൊന്ന് നൈറ്റി പൊക്കിത്തരാൻ പറഞ്ഞപ്പൊ എന്തായിരുന്ന് ന്യായം പറച്ചില്… രണ്ട് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് കാര്യം കഴിഞ്ഞേനെ..”

“ ദൈവദോഷം പറയരുതൂട്ടോ… വല്ലപ്പോഴും അതിയാൻ കാണാതെ കൈയിൽ പിടിച്ച് തരുന്ന പോലാണോ കുനിച്ച് നിർത്തി പണ്ണാൻ ചോദിക്കുന്നത്? വീട്ടിലിപ്പൊ മൂന്ന് പേരാ… അമ്മച്ചീനേം ജോക്കുട്ടനേം പോലല്ല. ജോസച്ചായന് തലയ്ക്ക് ചുറ്റുമാ കണ്ണും കാതും….”

“ അവന് നമ്മളെ സംശയം വല്ലോമുണ്ടോടി…? ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ നിന്റെ കുണ്ടിയിൽ തടവിയത് കണ്ടോന്ന് സംശയമുണ്ട്.”

“ ഇതുവരെയില്ല… പിന്നെ അപ്പച്ചന്റെ ആക്രാന്തത്തിന് ഇതുപോലെ ഒണ്ടാക്കാതിരുന്നാ മതി.”

“ ഓ… എന്റെ ആക്രാന്തത്തിന് നീയും കൊറേ ഒണ്ടാക്കി…”

“ ആ… ഞാൻ ഒണ്ടാക്കിയിട്ട് തന്നെയല്ലേ പത്ത് പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി അമ്മച്ചീടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് തിന്നോണ്ടിരിക്കുന്നത്?” സ്ത്രീശബ്ദത്തിന്റെ അല്പം കെറുവിച്ച സ്വരം. “ ഇതിപ്പോ അതിയാൻ വന്നോണ്ടല്ലേ. എന്നിട്ടും വരുന്നേന്റെ തലേ ദിവസം കൂടി സ്റ്റോർറൂമിൽ വച്ച് വായിലെടുത്ത് തന്നത് ആർക്കാ?” അവളുടെ ശക്തമായ വാദം.

“ അത് അന്ന്.. അത് കഴിഞ്ഞിട്ടോ? പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയോ നീ? മൂന്ന് മക്കൾക്കും തുല്യാവകാശമുള്ള പറമ്പ് തീറെഴുതി വാങ്ങിച്ചപ്പൊ നീയെന്താ പറഞ്ഞത്? അപ്പച്ചാ… ഇതുപോലെ ഞാനെന്റെ പൂറും അപ്പച്ചന് തീറെഴുതി തന്നേക്കാമെന്ന്. ഇനി മുതൽ ഞാൻ അപ്പച്ചന്റേം കൂടിയാന്ന്.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *