“നിലവിളിക്കല്ലെടി പെണ്ണേ… ഇത് ഞാനാ…”
അവളുടെ കാതിൽ പതിയെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളെ വലിച്ച് കലവറയ്ക്ക് അകത്തേക്ക് കയറ്റി,
വൃന്ദ പരിഭ്രാമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി
“എന്താ കാണിക്കണേ, പ്ലീസ് ഒന്നുറങ്ങി പോ… ഞാൻ തൊഴാം… ന്റെ കാവിലമ്മേ ആരേലും കണ്ടാ, ഞാൻ പിന്നേ ചത്താ മതി…”
അവൾ അവനെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് പരിഭ്രാമത്തോടെ പറഞ്ഞു
“അതിനെല്ലാരും ഉമ്മറത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കുവാ… അതല്ലേ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്…”
അവൻ പറഞ്ഞു
“ദേ… കളിക്കാണ്ട് പോയെ… ആരേലും വരും…”
അവൾ പരിഭ്രാന്തിയോടെ പറഞ്ഞു
അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ ചെയ്തികൾ നോക്കി നിന്നു
“എനിക്കൊരു തക്കാളി തിന്നാനൊരു മോഹം… അതിനാ ഞാൻ വന്നത് അല്ലാതെ നിന്നെ കാണാനല്ല…”
അവൻ മുഖം വീർപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു
അവന്റെ മുഖം കണ്ട് വൃന്ദയ്ക്ക് ചിരി വന്നു,
“എന്നിട്ട് തക്കാളി കിട്ടിയോ…?”
അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു
“ഇല്ല… തക്കാളി തിന്നാൻ സമ്മതിക്കണ്ടേ…”
അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു
“എന്നാ തിന്നോ…”
അവന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ നോക്കികൊണ്ട് അവൾ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു,
“തിന്നട്ടെ…”
അവളെ അവനോട് ചേർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“മ്”
അവളുടെ സ്വരം ആർദ്രമായിരുന്നു
അവൻ പതിയെ അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു, പിന്നീട് ആ തുടുത്ത കവിളുകളിൽ പതിയെ കടിച്ചു… വൃന്ദ ഒരു നിമിഷം ആ ചെയ്തികളിൽ ലയിച്ചു നിന്നു, അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ താഴെക്കിഴഞ്ഞു അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ സ്വന്തമാക്കി, അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു മുറുക്കി, എത്രനേരം അങ്ങനെ നിന്നെന്നറിയില്ല, ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോഴാണ് കണ്ണ് തള്ളി വായ തുറന്ന് അവരെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഭൈരവിനെ കാണുന്നത്,
“യ്യോ… ന്റെ കാവിലമ്മേ…”
എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടു വൃന്ദ ചമ്മലോടെ രുദ്രിന്റെ പിന്നിലൊളിച്ചു,
രുദ്ര് അവനെ നോക്കി നന്നായൊന്ന് ഇളിച്ചു,
“ന്തോന്നാടാ ഇത്…”
ചളിപ്പോടെ ഭൈരവ് ചോദിച്ചു
“അത് ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ കണ്ണില് പൊടി വീണപ്പോ… ഞാനത് എടുക്കാൻ… വായിലൂടെ ഊതി…”
രുദ്ര് വാക്കുകൾ തപ്പിപെറുക്കി
“സ്സ്…ഹാ…”
വൃന്ദ രുദ്രിന്റെ പുറത്ത് നന്നായൊന്ന് പിച്ചി, രുദ്ര് എരിവ് വലിച്ചു,
ഭൈരവ് രുദ്രിന് പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വൃന്ദയെ നോക്കി, കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച് കൈകൾ കൂട്ടിതിരുമി ചമ്മലോടെ നിൽക്കുകയാണ് കക്ഷി,
“ഇങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്ക്…”
കപട ദേഷ്യത്തോടെ ഭൈരവ് പറഞ്ഞു
അവൾ ഇല്ലാന്ന് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് രുദ്രിന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി നിന്നു
“എന്തായിരുന്നു രണ്ടിനും ഇവിടെ പരിപാടി…?”
ഭൈരവ് കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു
വൃന്ദ പെട്ടെന്ന് രുദ്രിനെ വിട്ട് നാണിച്ചു അടുക്കളയിലേക്കോടി,
ഭൈരവ് ആക്കി ചിരിയോടെ അത് നോക്കി നിന്നു
പിന്നീട് തിരിഞ്ഞ് രുദ്രിന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ചുമരിലേക്ക് ചേർത്തു
“എന്തോന്നാടാ നാറി… ആ പാവപ്പെട്ട പെങ്കൊച്ചിനെ പെഴപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നോ…”
ഭൈരവ് ശബ്ദം അമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“വിഡ്രാ… ഞാനെന്തിനാ അവളെ പെഴപ്പിക്കുന്നത്, അവളെന്റെയാടാ, എന്റെ മാത്രം…”
രുദ്ര് അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
“ആണല്ലോ…? അപ്പൊ ഇനി ഇമ്മാതിരി വേലകൾ കാണിച്ചാലുണ്ടല്ലോ… പള്ളയ്ക്ക് മുട്ട് കേറ്റിത്തരും ഞാൻ… ഇവിടെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമല്ല പറഞ്ഞേക്കാം…”
ഭൈരവ് ചിരിയോടെ മുട്ടുയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, പിന്നീട് അവർ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു
••❀••
“ഡീ.. ഉണ്ടക്കണ്ണി…”
അന്ന് വൈകിട്ട് കാവിൽ വിളക്ക് വയ്ക്കാൻ പോകുകയായിരുന്ന വൃന്ദയും കണ്ണനും കുഞ്ഞിയും പിറകിൽ നിന്നും ആരോ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി,
സുമുഖനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ മുഖത്ത് ചിരിയുമായി അവർക്കരികിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതവും പിന്നേ നിറഞ്ഞ ചിരിയും, വൃന്ദയുടെയും കണ്ണന്റെയും മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു
“വിവേകേട്ടാ… ഇതെപ്പോ വന്നു നാട്ടിൽ… ലതേച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…”
വൃന്ദ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു,
“ഇന്ന് രാവിലെ, ഞാനാ അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് നിങ്ങളോട് പറയണ്ടാന്ന്, ഒരു സർപ്രൈസ് തരാൻ…”