നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 3 13

“അപ്പൊ ഇത്രേം നേരം നമ്മള്‍ കാട്ടിലൂടെയാണോ വന്നത്..!”

ആ ചമ്മല്‍ പൂര്‍ണമായി മാറിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഒരു പരിഹാസച്ചുവ കലര്‍ത്തിയാണ് ഞാന്‍ ചോദിച്ചത്.

“അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ലെടാ….അയല്‍ക്കാരാ പ്രശ്നം….മഹാനാറികളാ..!”

അവരില്‍ ഒരു ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ണാടിയില്‍ കണ്ടു.

അതിന്റെ ആശ്വാസം മനസ്സില്‍ നിറച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ വണ്ടിയെടുത്തു.

അവരുടെ വീടിനു മുന്നില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അയല്‍പക്കത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.

വണ്ടി കണ്ടതും ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ചാക്ക് തുന്നുന്ന സൂചി പോലെ മെലിഞ്ഞ ഒരു വയസ്സന്‍ എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് കണ്ടു.

“അതാണോ ചേച്ചി പറഞ്ഞ ആ ‘മഹാനാറി’കളിലൊന്ന്‌..?”

സാധനങ്ങള്‍ ഇറക്കി വെക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചു.

“എന്റമ്മേ…ഒന്ന് പയ്യെ പറയെടാ…അങ്ങേരെങ്ങാന്‍ കേട്ടാപ്പിന്നെ പറയണ്ട..!”

ചേച്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ശാസിച്ചു.

“വീട്ടിലൊന്ന് കയറീട്ട് പോടാ..!”

സാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു വച്ച ശേഷം യാത്ര പറയാനൊരുങ്ങുകയായിരുന്ന എന്നെ നോക്കി അവര്‍ വശ്യമായൊന്നു ചിരിച്ചു.

“ആഹ്..എന്നിട്ട് വേണം അങ്ങേര്‍ക്ക് ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം കൊടുക്കാന്‍..!”

ഞാനാ അയലത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്.

ചേച്ചി ചില്ലുടയുന്നപോലെ ചിരിയോടെ എന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചൊന്നമന്നമര്‍ത്തി.ശേഷം വാനിറ്റി ബാഗ് തുറന്നു.

“എന്നാ..ദാ ഇതൂടെ കൊണ്ടുപോ..!”

ബാഗില്‍ നിന്നും എന്റെ മൊബൈല്‍ എടുത്തു നീട്ടിയതും പെട്ടെന്നെന്തോ ഓര്‍ത്തപോലെ പിന്‍വലിച്ചു.

“പാസ്സ്‌വേര്‍ഡ്‌ പറ..!”

“ഓഹ്..അതില്‍ രഹസ്യങ്ങളൊന്നുമില്ല…മേലോട്ടൊന്നു സ്വൈപ്പ് ചെയ്താ മതി..!”

ഞാന്‍ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവരതിലെന്താണ് കാണിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്നൊരു ആകാംക്ഷ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ചേച്ചി ഡയല്‍‍പാഡില്‍ ഏതോ നമ്പര്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്ത ശേഷം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി.

പെട്ടെന്ന് ചേച്ചിയുടെ വാനിറ്റി ബാഗില്‍ നിന്നും ഒരു മൊബൈല്‍ റിംഗ് ഉയര്‍ന്നു.

“നമ്പര്‍ ഞാനിങ്ങെടുക്കുവാണേ…ഇനിപ്പോ സൊസൈറ്റീല്‍ പോക്കൊക്കെ നീയല്ലേ…ഇറങ്ങാന്‍ നേരം ഒന്ന് മിസ്സ്‌ അടിച്ചാ മതി..ഞാന്‍ റോഡിലേക്ക് വന്നോളാം..!”

അവര്‍ ഫോണ്‍ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

“എന്തിന്….ചേച്ചി ഇവിടെ നിന്നാ മതി..ഞാന്‍ വന്നു കൂട്ടിക്കോളാം..!”

അവരുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷമോ നന്നിയോ എന്തൊക്കെയോ മിക്സ്‌ ചെയ്ത ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

മായേച്ചിയോട് യാത്രപറഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ ഞാനാദ്യം നോക്കിയത് ക്ലോക്കിലേക്കാണ്,.

ഭാഗ്യം…10:20 ആയിട്ടേയുള്ളൂ..! ലിസിച്ചേച്ചി സാധാരണ പത്തരയ്ക്കാണ് കുളിക്കാറുള്ളതെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. അപ്പൊ ഇനിയും സമയമുണ്ട്.

മേമയെ എങ്ങും കണ്ടില്ല..ചിലപ്പോ പറമ്പിലെങ്ങാനുമാവും. സാധനങ്ങളെല്ലാം ഡൈനിംഗ് ടേബിളില്‍ വച്ച് ബാക്കി കാശും ബില്ലും ടീവിസ്റ്റാന്റിലും വച്ചശേഷം ഞാന്‍ വേഗം മുകളിലേക്ക് ചെന്നു.

ബാല്‍ക്കണിയിലെ അരമതിലില്‍ ഫോണ്‍ വച്ച് റേഞ്ച് ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്തു.ഭാഗ്യം മൂന്നു പുള്ളികളുണ്ട്.

ലിസിച്ചേച്ചി വിളിക്കുമ്പോ ഒരു കാരണവശാലും മിസ്സാവരുത്..! ഇന്ന് പൂരമാണ്‌ മോനെ…പൂ…പൂരം..!’

മനസ്സ് കുന്തളിച്ച് ചാടി.

ഡയല്‍ഡ് നമ്പര്‍ നോക്കി മായേച്ചിയുടെ നമ്പര്‍ സേവ് ചെയ്ത ശേഷം ഫോണവിടെത്തന്നെ വച്ച് ഞാന്‍ മുറിയിലേക്ക് കയറി.

മുണ്ടഴിച്ച് മാറ്റി കാലത്തെ ഉടുത്തതെടുത്തുടുത്തു. ടീഷര്‍ട്ട് അഴിച്ചേക്കാം….എന്റെ ബോഡി അവരൊന്നു ശരിക്ക് കണ്ടോട്ടെ..!

കന്നാടിയിലോന്നു നോക്കി. മീശയും താടിയുമൊക്കെ കുറ്റിയായി പൊങ്ങുന്നുണ്ട്..കൊള്ളാം…അതിട്ട് അവരുടെ അപ്പത്തിലൂടെ ഒന്നുരസണം.!

പെട്ടെന്ന് ഫോണടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

എന്റെ ഉള്ളിലൊരു കാളലുയര്‍ന്നു. ശരീരമാകെ ഒരു വിറയല്‍ പടര്‍ന്നു കയറി.

ഒറ്റക്കുതിപ്പിനു ഞാന്‍ ഫോണിനരികിലെത്തി..!

ഏതോ ഒരു ലാന്‍ഡ്‌ലൈന്‍ നമ്പരാണ്..!!

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോണെടുത്തു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *