ഓഹ്…അപ്പൊ എന്റെ ശ്രമങ്ങളെല്ലാം വെള്ളത്തിലിട്ട വളിപോലെയായെന്നു സാരം.
സാരമില്ല…എത്ര സപ്ലി കിട്ടിയാലും തളരാത്ത ബീടെക്കുകാരെപ്പോലൊരു മനസ്സുള്ളപ്പോ എന്തിനു വിഷമിക്കണം.
ഞാന് വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തീര്ത്ത ശേഷം ഒന്ന് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.കഴിച്ചത് വേഗം ദഹിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശം. ലിസിച്ചേച്ചി വരാന് ഇനി രണ്ടു മണിക്കൂര് പോലുമില്ല. അപ്പോഴേക്കും വയറൊക്കെ ഒന്ന് സെറ്റാവണം. ഒരു പൊടിയ്ക്ക് വിശപ്പുമുണ്ടെങ്കില് പൊളിക്കും.
ആ പഴയ സീനിയര് ചേട്ടന് പകര്ന്നു തന്ന ഒരു വലിയ അറിവാണത്. വിശപ്പുള്ളപ്പോള് നല്ല കിടു സ്റ്റാമിനയും ആക്രാന്തവും കൂടുമത്രേ. എന്റെ കാര്യത്തില് ആക്രാന്തത്തിന് കുറവൊന്നുമില്ല…എന്നാലും കുറച്ചൂടെ സ്റ്റാമിന കിട്ടുമെങ്കില് കളയണ്ടല്ലോ..
ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ മേമ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.
“കണ്ണാ…ഒന്ന് ടൌണില് പോയി വര്വോ..കൊറച്ച് സാധനങ്ങള് മേടിക്കാനുണ്ട്..അതോ ഞാന് പോണോ..?”
“ടൌണെന്നോന്നും പറയാതെ മേമേ…വല്ല അങ്ങാടീന്നോ മറ്റോ പറ… ആകെ രണ്ടോ മൂന്നോ ഓലപ്പീടികെണ്ട്..!”
ഞാന് കളിയാക്കുന്നതുപോലെ ചിരിച്ചു .
“ശരി മെട്രോ പുത്രാ…ഒന്ന് അങ്ങാടീല് പോയി വരാമോ..?”
മേമയും എനിക്കൊപ്പം ചിരിച്ചു.
ഞാന് മെല്ലെ ക്ലോക്കിലേക്കൊന്നു പാളി നോക്കി. കൊഴപ്പമില്ല…സമയം 9 കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ.
“പിന്നേയ്…സോസൈറ്റീടെ അടുത്തുള്ള അങ്ങാടീലല്ലട്ടോ..ഇത് ഹൈവേലാ…നീയന്നു വരുമ്പോ ഓട്ടോ പിടിച്ചില്ലേ…!”
അവര് സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റും സഞ്ചിയും എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“അയ്യോ..അത്രേം ദൂരം പോണോ..?”
ഞാനൊന്ന് പരുങ്ങി.കുളം കലക്കല് വെള്ളത്തിലാകുമോ..!
“അത്രയധികം ദൂരമോന്നുമില്ലെടാ..മൂന്ന് മൂന്നര കിലോമീറ്ററേ കാണൂ…! പിന്നെ ചിക്കന് പലച്ചരക്കൊക്കെ വാങ്ങി വരാന് നേരത്ത് വാങ്ങിച്ചാ മതിട്ടോ..അല്ലേല്
നീര് വറ്റും..!”
മൂന്നര കിലോമീറ്റര് തിരിച്ചു വരുന്നതും കൂട്ടിയാല് ഏഴ്…പത്ത് മിനിറ്റ് അങ്ങോട്ടും പത്ത് മിനിറ്റ് ഇങ്ങോട്ടും…ആകെ മൊത്തം ഒരു മണിക്കൂറില് തിരിച്ചെത്താം..!
“ആ ടീഷട്ടും മുണ്ടും മാറ്റിട്ട് പോ…ആള്ക്കാര്ക്ക് മണക്കണ്ട…!”
മേമ ഊറിച്ചിരിച്ചു.
ഞാന് ടീഷര്ട്ട് മണത്ത് നോക്കി. ഇല്ല കൊഴപ്പമൊന്നുമില്ല. എന്നാലും മാറ്റിയേക്കാം.
നല്ല സ്പീഡിലാണ് ഞാന് ആക്ടിവ ഓടിച്ചത്. വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തെ തിരിച്ചെത്തണം. കുറേക്കാലത്തിനു ശേഷം ഒരു സമ്പൂര്ണ്ണ പണി നടക്കാന് പോകുകയാണ്..! ആ ഓര്മ്മയില് പട്ടാളം പുരുഷു തിരിച്ചുപോയതറിഞ്ഞ ഭഗീരഥന് പിള്ളയെപ്പോലെ മനസ്സ് തുള്ളിച്ചാടി.
‘ഓഹ്..എന്റെ പഞ്ചാരേ..!’
കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോ കണ്ടു റോഡ് സൈഡിലൂടെ ഒരു കിണ്ണന് ചരക്ക് നടന്നു പോകുന്നു. ഞാന് പോകുന്ന ദിശയിലേക്കാണ് അവളും പോകുന്നത്.അത് കൊണ്ട് പിന്നാമ്പുറമാണ് കാഴ്ച്ച.
ഒരു വയലറ്റ് ചുരിദാറാണ് വേഷം. താഴെ ലെഗ്ഗിന്സ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഞാന് വേഗത കുറച്ചു. ആ കുണ്ടി നന്നായൊന്നു സ്കാന് ചെയ്തെടുക്കണം..!’
ആഹാ…നല്ല പൊളപ്പന് കുണ്ടി..! ഒരു രണ്ടു പഴോം കുറച്ചു പാലും ലേശം അവിലും കൂടെ ആ വിടവിലോട്ട് ഇട്ടുകൊടുത്താ ആ വളവിലെത്തുമ്പോഴേക്കും അവില് മില്ക്ക് കുടിക്കാം…അതുപോലെ അരഞ്ഞരഞ്ഞാണ് കുണ്ടികളുടെ ചലനം.
വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു അവരൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ഹെമ്മേ….മായേച്ചി..!!!
ഈ മൊതലിന്റെ കുണ്ടി ഇത്രേം പൊളിയായിരുന്നോ…വൌ…!
എന്നെ കണ്ടതും അവര് പെട്ടെന്ന് കൈ കാണിച്ചു. ഞാന് മെല്ലെ വണ്ടി അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് കയറ്റി നിര്ത്തി.
എന്റമ്മേ..മാസ്ക് ഇട്ടിട്ട് പോലും എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…!!
എന്റെ മനസ്സിലൊരു തേരോട്ടം നടന്നു.അപ്പൊ അവരെന്നെ നല്ലപോലെ ഓര്ത്ത് വെച്ചു കാണും..!
“കാണാതായപ്പോ കുറച്ച് നടക്കാമെന്ന് കരുതി..!”
അവര് ഒരു ചിരിയോടെ അടുത്തെത്തി.
ഏഹ്..കാണാതയപ്പോഴോ..? അപ്പൊ ഇവര്ക്കറിയാമായിരുന്നോ ഞാന് വരുന്നത്..!