ചന്ദ്രേച്ചി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളുടെ പൊരുൾ മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അവരുടെ മുഖത്തു ചോദ്യ രൂപേണ നോക്കി.
ചന്ദ്രേച്ചി തുടർന്നു, ആ പോയതാണ് മുനീബ്, നമ്മുടെ അലിയാർ ഹാജിയുടെ മകൻ, വലിയ പണക്കാർ ആണ്, ബിസിനിസെല്ലാം അങ്ങ് ഗൾഫില, ഇവൻ ജനിച്ചതും വളർന്നതും ഒക്കെ അവിടെ തന്നെയാ, ഇവന് മുമ്പ് ഒരു കടുത്ത പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, ആ സങ്കടത്തിൽ പിന്നീട് അവൻ കല്യാണമേ വേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തിൽ നടന്നു.
അവന്റെ വീട്ടുകാർ അവനു പല പ്രൊപോസൽസും കൊണ്ട് വന്നു, പക്ഷെ അവൻ ഒരു പെണ്ണിനേയും ഗൗനിച്ചില്ല, ഒരിക്കൽ പതിവുപോലെ കുറച്ചു പെൺകുട്ടികളുടെ ഫോട്ടോസ് അവനു അയച്ചു കൊടുത്തു, ആ പ്രാവശ്യം അവൻ അവർക്കു മറുപടി കൊടുത്തു, എനിക്ക് ഈ ഫോട്ടോസിൽ ഒരു പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടമായി, അടുത്താഴ്ച നാട്ടിൽ വന്നാൽ പോയി കാണാം, പക്ഷെ ഏതു പെണ്ണെന്നുള്ള സൂചനയൊന്നും അവൻ കൊടുത്തിരുന്നില്ല.
അവൻ നാട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷമാണു നിന്റെ ഫോട്ടോയാണ് അവനു ഇഷ്ട്ടമായതെന്നു പറഞത്, പക്ഷെ അവിടെയും അവനു നിരാശ തന്നെ ആയിരുന്നു ഫലം, കാരണം അതിനു രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ ആയിരുന്നു നിനക്ക് ഹരിഫ് മോതിരമിട്ടത്.
മുനീബിനിപ്പോൾ ഏതാണ്ട് മുപ്പത്തഞ്ചിന് മേൽ പ്രായം ആയിക്കാണും പക്ഷെ അവൻ ഇപ്പോഴും കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല
ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഉറപ്പാണ് ഷഹല, അവൻ ആദ്യത്തെ പ്രണയം പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ പിന്നീടൊരു കല്യാണമേ വേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചവനാ, പക്ഷെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനം മാറ്റിയത് നിന്റെ മൊഞ്ചു കണ്ടിട്ട് മാത്രമായിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും ആ ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട നിന്റെ മുഖം മാത്രം വെച്ച് നിന്നെ അവൻ തിരിച്ചറിയുമോ? , ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്! നിന്റെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിന്നിട്ടുണ്ട്, അതുപോലെ നീ ആയിരിക്കണം അവന്റെ അവസാനത്തെ പ്രണയം, അത് ഞാൻ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ ഇപ്പോൾ രണ്ടു കാര്യങ്ങളിൽ ഷോക്ക്ഡ് ആണ്, ഒന്ന്- ചന്ദ്രേച്ചി പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെങ്കിൽ എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ ഞാൻ അറിയാതെ ഈ ലോകത്തുണ്ടോ
രണ്ടാമത്തെ കാര്യം- ഞാൻ എന്നും തീരെ വില കല്പിക്കാത്ത ഒരു വേശ്യയുടെ അളവിൽ കണ്ട ചന്ദ്രേച്ചിക്കു ഇത്ര കാര്യാ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിക്കാൻ അറിയുമോ!!
എന്ത് തന്നെ ആയാലും ചന്ദ്രേച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തട്ടിയിരുന്നു, എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്ന ആളുണ്ടെങ്കിൽ അതും എന്നെ ഓർത്തു മറ്റൊരു വിവാഹം പോലും കഴിക്കാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾ, അതെന്തായാലും എനിക്കൊന്നു തീർച്ചപ്പെടുത്തണം.
പക്ഷെ ഇത് സത്യമാണെങ്കിൽ എന്ത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഇതുവരെ ഈ കാര്യങ്ങൾ അറിയാതെ പോയി? എന്തുകൊണ്ട് മുനീബ് ഇത്രയും കാലത്തിനിടക്ക് എന്നോടൊന്നും സംസാരിക്കാൻ പോലും മിനക്കെട്ടില്ല?
എല്ലാം അറിയണമെങ്കിൽ ആകെ ഒരു വഴി ചന്ദ്രേച്ചി മാത്രമാണ്, അവരിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞതും ഇനി അറിയാൻ പറ്റുന്നതും, പക്ഷെ അത് റിസ്കാണ്, കാരണം ചന്ദ്രേച്ചിയെ പോലുള്ള ഒരാളോട് ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചാൽ പിന്നെ മാനം എപ്പോ കപ്പല് കേറി എന്ന് ചോദിച്ച മതി, പക്ഷെ എന്ത് തന്നെ ആയാലും ഇനി ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അറിയാതെ എന്റെ മനസ്സിന് സ്വസ്ഥത കിട്ടില്ല എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പാണ്.
എന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു, കല്യാണ വീട്ടിലെ തിരക്കിലും എന്റെ സമ്മതത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ എന്റെ കണ്ണുകൾ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ഒരേ ഒരു മുഖമായിരുന്നു, മുനീബിന്റെ മുഖം.
തേടിയലന്ന എന്റെ കണ്ണുകൾ പലപ്പോഴും മുനീബിനെ കണ്ടെത്തി, പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ എല്ലാ പ്രാവശ്യവും എന്റെയും മുനീബിന്റെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കിയിരുന്നു.
ഞാൻ ആകെ പരവശയായി, ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ ശരിയാണോ എന്നൊന്നും അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ല, ആകെ അറിയേണ്ടത് ഞാൻ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ സത്യമാണോ അല്ലയോ എന്നുള്ളത് മാത്രമാണ്, എന്ത് കൊണ്ടോ കേട്ടതൊക്കെ സത്യമാവണേ എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.