🫦🫦കാർത്തിക ടീച്ചർ🫦🫦 2അടിപൊളി  

ഡിന്നർ കഴിക്കാനെന്റെയമ്മ വിളിച്ചതും ഞാൻ വൈഷ്ണവിയും കൂടെ വിളിച്ചു അവളോടപ്പം ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു. അച്ഛനോട് സ്കൂട്ടിയുടെ കാര്യമൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു. അമ്മ വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ ആർക്കാണെന്നൊക്കെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു ടീച്ചർക്കാണെന്നു. വൈഷ്ണവിയതുകേട്ടു ചിരിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അതൊന്നും മൈൻഡാക്കിയില്ല

ഡിന്നർ നല്ലപോലെ കഴിച്ച ശേഷം ബെഡ്‌റൂമിൽ എത്തി. വൈഷ്ണവി കിടന്നതും ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഉറങ്ങിയിരുന്നു. ടീച്ചറുടെ ഫോട്ടോ വീണ്ടുമെടുത്തു മൂന്നാലു മുത്തം കൂടെ കൊടുത്തു ഞാനുമുറങ്ങി. ഈറൻ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ഉണരാൻ അവരെന്നെ സമ്മതിച്ചില്ല. വൈഷ്ണവിയാണ് എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തിയത് അവൾ കുളിച്ചു റെഡിയായിരിക്കുന്നു. വൈകാതെ ഞാനും സ്‌കൂളിലേക്ക് പോകാൻ റെഡിയായി.

രാവിലെ ക്‌ളാസിൽ ഇരിക്കുമ്പോ എന്റെ കാർത്തികയുടെ ഓർമ്മ ഇടക്കിടെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മാത്‍സ് പഠിപ്പിക്കുന്ന സന്ധ്യ ടീച്ചർ ബോർഡിൽ പ്രോബ്ലെസ് എഴുതുമ്പോ ഞാൻ പതിയെ മയങ്ങിയപ്പോൾ…. മഞ്ഞുമൂടിയ എന്റെ ക്‌ളാസ് മുറിയിൽ ഞാനേകനായി, ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു താടിക്കു കൈകൊടുത്തു ക്‌ളാസെടുക്കുന്ന എന്റെ ടീച്ചറെ നോക്കുമ്പോ എനിക്കായി എന്റെ കാർത്തിക കുട്ടി മങ്ങി മങ്ങി എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നപോലെ തോന്നി.

അന്ന് വൈകീട്ടാവാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. കാർത്തിക എന്നുള്ള വിളിപ്പേര് എനിക്കെന്തോ അകൽച്ച പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ കാർത്തു എന്ന് വിളിക്കാൻ മനസ്സിൽ ആരോ പറഞ്ഞു. വൈകീട്ടുള്ള ക്രിക്കറ്റ് കളിയൊക്കെ പാടെ വിട്ടു ഞാൻ മാത്‍സ് പഠിക്കാനായി തീരുമാനിച്ചത് വിപിനും ശ്യാമിനും ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞതും ലൈൻ ബസും പിടിച്ചു ഞാൻ ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലെത്തി. വീടിന്റെ മുന്നിലെ വരാന്തയിൽ കാത്തിരിപ്പായി. ആളിപ്പോഴും വന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ. അധികനേരമാകും മുന്നേ ടീച്ചറെത്തി. മുഖത്തൊരു ചിരിയും. റോസ് നിറമുള്ള സാരിയായിരുന്നു അഞ്ചരയടിയുള്ള എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടിയന്നു ധരിച്ചത്. അതിന്റെ ഞൊറികളുടെ അഴകിൽ ഞാൻ ഭ്രമിച്ചു നിന്നുപോയി.

“വിശാൽ.. ഒത്തിരി നേരമായോ..?!”

“ഇല്ല ടീച്ചർ ഞാനിപ്പോ വന്നേയുള്ളു..”

ടീച്ചറുടെയൊപ്പം ഞാനും മുറിയിലേക്ക് കയറി. ടേബിളിനു ചേർന്ന് പഠിക്കാനിരുന്നു. ടീച്ചർ ഫ്രഷ് ആയുസ് ശേഷം എന്റെയൊപ്പം വന്നിരുന്നു. നീല പ്രിന്റ് ഉള്ള കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു അപ്പോളുടുത്തിരുന്നത്. ടേബിൾ ഫാനിന്റെ കാറ്റ് ടീച്ചറുടെ മുഖത്തും സാരിയിലും മുടിയിലും തട്ടുന്നത് ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കികൊണ്ട് പ്രോബ്ലം സോൾവ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇളം കാറ്റിൽ ടീച്ചറുടെ വയറിന്റെ ചന്തവും ആ പൊക്കിളിന്റെ മനോഹാരിതയും കാണാനായി എന്റെ കണ്ണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് ചാഞ്ചാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
“സ്‌കൂട്ടി നമുക്ക് ഈ ഞായറാഴ്ച എടുത്താലോ… ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”

“അഹ് എടുക്കാം. പിന്നെ എന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിശാൽ ഏൽക്കണം കേട്ടോ, ഈ കാര്യത്തിൽ എനിക്കാരും സഹായത്തിനില്ല…”

“ഞാനുണ്ടല്ലോ… ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കാം… എനിക്ക് തിരിച്ചു എന്തെലും ടീച്ചർക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന ഉപകാരമല്ലേ….!” ടീച്ചറുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരിവിടർന്നു…

“ഇന്ന് കുഴപ്പൊന്നും ണ്ടായില്ലലോ..”

“ഇന്ന് സീറ്റ് കിട്ടി…” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു. എന്റെ അന്വേഷണങ്ങൾ ടീച്ചറുടെ മനസിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ഭാവമായിരുന്നു ആ മുഖത്തപ്പോഴും!

“ഇനിയാരെലും വന്നാൽ ഒന്നും നോക്കണ്ട കരണം നോക്കിയൊന്നു പൊട്ടിച്ചോളു….”

“അയ്യോ എനിക്ക് പേടിയാ….ഞാനൊറ്റയ്ക്കല്ലേ…”

“ടീച്ചർക്ക് കല്യാണം കഴിച്ചൂടെ അപ്പൊ..”

ടീച്ചർ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മുഖം വല്ലാതെയങ്ങു മാറി. ഞാനെന്തോ വേണ്ടാത്തത് ചോദിച്ചപോലെയെന്നെ നോക്കി. അതെ ആ ചോദ്യം അത്ര തമാശയല്ലെന്നു സ്വയം ഞാനും മനസിലാക്കി. കുറച്ചു നേരം പിന്നെ ഞനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. പോവാൻ നേരം ഞാൻ കാർത്തുനോട് സോറി പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ യാത്രയാക്കി.