🍃 ഇതൾ 🍃- 2

[ Mayakannan ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

അവൾ വാഷ്റൂമിന്റെ ഡോർ വലിച്ചടച്ചു പോകുന്ന ആ ഒച്ചയോടെ കാന്റീനിലെ ചെറിയ ഇടം പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായതുപോലെ തോന്നി. ചുറ്റും നിന്ന കുറച്ചുപേരുടെ നോട്ടം ഇപ്പോഴും എന്റെ നേരെ തന്നെയുണ്ട്.

കയ്യിലിരുന്ന ചതഞ്ഞ പേപ്പർ കപ്പുകൾ ഞാൻ അറിയാതെ ഒന്നുകൂടി ഞെരിച്ചു. എനിക്ക് നന്നായി ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അപമാനിതനായതിന്റെ ചൊരുക്കും.

“ഹരീ… വിട്ടുകളയെടാ,”

തോളിൽ തട്ടി അഭി ആ കപ്പുകൾ വാങ്ങി വേസ്റ്റ് ബിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു.

“കണ്ടില്ലേടാ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. അറിയാതെ തട്ടിയതിന് ഞാൻ രണ്ടു വട്ടം സോറി ചോദിച്ചതാ. അതിനാണ് മൊത്തം ആണുങ്ങളെയും അടച്ചാക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ട് പോയിരിക്കുന്നത്. ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്ത ആണുങ്ങളത്രേ!”

ഞാൻ അഭിയെ നോക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ വിറയൽ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അളിയാ, ചൂടാവല്ലേ. ആ ഡ്രസ്സ് കണ്ടില്ലേ? അത്രയും നല്ലൊരു ഡ്രസ്സിൽ കാപ്പി മറിഞ്ഞു വീണപ്പോൾ അതിന്റെ സങ്കടത്തിലും ദേഷ്യത്തിലും പറഞ്ഞതായിരിക്കും. നീ വെറുതെ ഇതിന്റെ പേരിൽ മനസ്സ് മടുപ്പിക്കേണ്ട.”

“അതിന് അവള് ഇങ്ങനെ കിടന്ന് തള്ളുന്നത് എന്തിനാടാ? ഞാനെന്താ മനപ്പൂർവ്വം കൊണ്ടുപോയി ഒഴിച്ചതാണോ? ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ പുഴുങ്ങി തിന്നുന്നത് പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടം.”

“നീ അത് കാര്യമാക്കണ്ട. ഇങ്ങനെ ചില ടൈപ്പ് ആളുകളുണ്ട്, എന്തിനും ഏതിനും കുറ്റം കണ്ടെത്താൻ നടക്കുന്നവർ. അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ, സമയം ഒൻപതേമുക്കാൽ ആയി.

നീയിങ്ങനെ ടെൻഷനായി നിന്നാൽ ഇന്റർവ്യൂന് കയറുമ്പോൾ പറയേണ്ട കാര്യങ്ങളൊക്കെ തലയിൽ നിന്ന് പോകും.”

അഭി പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി ഊൺമേശയിൽ വെച്ച് അച്ഛൻ

പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറി

‘സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ നീ നിന്നോ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വരയ്ക്കുന്ന വരയിൽ നീ നിൽക്കണം…’

അച്ഛന്റെ ആ വെല്ലുവിളി എന്നെ വീണ്ടും ഭയപ്പെടുത്തി. തോറ്റുകൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല. വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ പോലും സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് ഒരു വിലയുമില്ലാതാകും. ഹരണികയെ കെട്ടി അച്ഛന്റെ ബിസിനസ്സിൽ കണക്കെഴുതി തീർക്കേണ്ട ഒന്നല്ല എന്റെ ജീവിതം.

അതിൽ നിന്നുള്ള ഒരേയൊരു മോചനം ഈ ഇന്റർവ്യൂവാണ്.

“ഞാനൊന്ന് മുഖം കഴുകീട്ടു വരാം,”

ഞാൻ അഭിയോട് പറഞ്ഞു.

സൈഡിലെ വാഷ് ബേസിനിൽ ചെന്ന് തണുത്ത വെള്ളം രണ്ടു തവണ മുഖത്തേക്ക് കോരിയൊഴിച്ചു. മുഖം തുടച്ച് കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ ജോലിയാണ്, ബാക്കി ഒന്നിലും മനസ്സ് പതറരുത്.

ഞാൻ തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ അഭി ലിഫ്റ്റിനടുത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇപ്പോ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?”

അവൻ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലെടാ, ഞാൻ ഓക്കെയാണ്. വാ പോകാം.”

ലിഫ്റ്റിന്റെ ബട്ടൺ അമർത്തി കാത്തുനിൽക്കുമ്പോഴും, അവളുടെ ആ തീക്കണ്ണുകളും പരിഹാസം നിറഞ്ഞ ചുണ്ടുകളും എങ്ങനെയോ എന്റെ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നാം നില ലക്ഷ്യമാക്കി ലിഫ്റ്റ് ഉയരുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ക്രമത്തിലധികം കൂടാൻ തുടങ്ങി..

ലിഫ്റ്റിന്റെ വാതിൽ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞത് ഗ്ലാസ് പാർട്ടീഷനുകൾ വെച്ച് തിരിച്ച ആ വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് ഫ്ലോറാണ്.

ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം. തണുപ്പിച്ച എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്തൊരു മൂളൽ മാത്രമേ അവിടെ കേൾക്കാനുള്ളൂ. ഇടനാഴി കടന്ന് ഞങ്ങൾ വെയിറ്റിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ഏകദേശം പത്തോളം പേർ കയ്യിൽ ഫയലുകളുമായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

പലരും

ടൈ കെട്ടി, സ്യൂട്ടിട്ട് ഫോണിൽ എന്തൊക്കെയോ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുന്നു. അവരുടെ ആ പ്രൊഫഷണൽ ലുക്ക് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിലൊരു പിടപ്പ് കയറിവന്നു.