🍃 ഇതൾ 🍃- 2 Likeഅടിപൊളി  

എന്നാൽ പിന്നെയൊന്നും ആലോചിക്കാൻ എന്റെ തലച്ചോറ് സമ്മതിച്ചില്ല. ഞാൻ പാഞ്ഞടുത്ത് മേമയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ രണ്ടു കൈകളും ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് വായുവിലേക്ക് പൊക്കിയെടുത്തു.

“അയ്യോ… എടാ താഴെ ഇറക്കെടാ എന്നെ! ഞാൻ വീഴുമേ… എടാ ചെക്കാ!”

കൈയിലിരുന്ന പാത്രം തെറിച്ചുപോകാതെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ച് മേമ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. ഞാൻ മേമയെയും കൊണ്ട് ഹാളിൽ ഒന്നാകെ വട്ടത്തിൽ കറങ്ങി.

“എന്താടാ നിനക്ക് വട്ടായോ? താഴെ നിർത്തെടാ പോത്തേ!”

മേമയുടെ പരിഭ്രമവും ചിരിയും കണ്ട് ഞാൻ പതിയെ കാലുകൾ നിലത്തു തൊടുവിച്ചു. കിതച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മേമയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ഈ ബഹളവും ഒച്ചപ്പാടും കേട്ട് കൈയിലൊരു ചട്ടുകവുമായി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി.

“എന്തോന്നാടാ ഇവിടെ ഒരു ബഹളം?”

അമ്മ കണ്ണ് മിഴിച്ച് രണ്ടുപേരെയും മാറിമാറി നോക്കി.

“അമ്മേ… മേമേ… മെയിൽ വന്നു! എനിക്ക് കിട്ടി!”

എന്റെ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.

“എന്ത് കിട്ടിയെന്ന്?”

മേമ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് ആകാംഷയോടെ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി.

“ആ യുകെ കമ്പനി… ‘അപെക്സ് ഗ്ലോബൽ’! അവരുടെ കൺഫർമേഷൻ മെയിൽ വന്നു. ഈ വ്യാഴാഴ്ച തന്നെ തിരുവനന്തപുരത്തെ ബ്രാഞ്ചിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അഞ്ചു മാസം ട്രെയിനിംഗ്… അത് കഴിഞ്ഞാൽ നേരെ ലണ്ടനിലേക്ക്!”

ഒരു

നിമിഷം ആ വീടാകെ നിശബ്ദമായി. മേമയുടെ മുഖത്തെ ആ അമ്പരപ്പ് പതുക്കെ വലിയ സന്തോഷമായി മാറി. ആ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

കൈയിലിരുന്ന പാത്രം ടീപ്പോയിയിലേക്ക് വെച്ച് മേമ എന്റെ ഇരു തോളുകളിലും മുറുകെ പിടിച്ചു.

“ദൈവമേ… സത്യമാണോടാ കണ്ണാ?”

മേമയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു. എന്റെ മുഖം രണ്ടു കൈകളിലും കോരിയെടുത്ത്, നെറ്റിയിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി മേമ ദീർഘമായി ഒരുമ്മ തന്നു. ആ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ എന്റെ കവിളിലും വീണു.

“എന്റെ മോൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ കിട്ടിയല്ലോടാ… ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ വിളക്ക് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചതാ….. എന്റെ കുട്ടിക്ക് ആരുടെയും മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കേണ്ടി വരില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.”

മേമ എന്നെ വാരിപ്പുണരുമ്പോൾ അമ്മ അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചട്ടുകം പിടിച്ച കൈകൾ താഴ്ന്നുപോയി. അച്ഛന്റെ വാശിക്കും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ കിടന്ന് വീർപ്പുമുട്ടിയ ആ മനസ്സിലെ വലിയൊരു കല്ല് ഇളകിപ്പോയതുപോലെ അമ്മയുടെ മുഖം അയഞ്ഞു.

പുറത്തേക്ക് വലിയ സന്തോഷമൊന്നും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും, അമ്മയുടെ ചുണ്ടിലൊരു നേരിയ ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു.

“ഒടുവിൽ ഏതോ ഒരെണ്ണത്തിൽ കയറിപ്പറ്റിയല്ലോ,”

പതിവ് ദേഷ്യം അഭിനയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.

“ഇനിയിപ്പോ ശങ്കരേട്ടൻ വന്നിട്ട് വേണം ഇതൊന്ന് പറയാൻ..”

അമ്മ അത് പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോഴും ആ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ തന്ന ആ ഒരാഴ്ചത്തെ കാലാവധി തീരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഞാൻ എന്റെ വഴി വെട്ടിത്തുറന്നിരിക്കുന്നു.

മേമ എന്റെ കൈയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് കണ്ണീരോടെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ വിജയത്തിന്റെ മുഴുവൻ തിളക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നു…

ആ സന്തോഷവാർത്ത വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടി കടന്ന് ബന്ധുക്കളുടെ ചെവികളിലേക്ക് പടരാൻ അധികം സമയം വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഹരണികയുടെ വിളിയെത്തി.

തറവാട്ടിൽ അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ അവൾ കാര്യമറിഞ്ഞിരുന്നു. തനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ വലിയൊരു നേട്ടം സ്വന്തമാക്കിയതുപോലെയുള്ള ആഹ്ലാദവും അഭിമാനവുമായിരുന്നു അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്.

ജോലി കിട്ടിയതിന് തനിക്കൊരു ഗംഭീരമായ ട്രീറ്റും ചിലവും വേണമെന്നും, വൈകാതെ തന്നെ നേരിട്ട് കണ്ട് സംസാരിക്കണമെന്നുമൊക്കെ അവൾ അവകാശത്തോടെ പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുമ്പോഴും, എന്റെ ഉള്ളിൽ കനത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടലാണ് തോന്നിയത്.