🍃 ഇതൾ 🍃- 2 Likeഅടിപൊളി  

വീട്ടിലെ തർക്കങ്ങളും, അച്ഛന്റെ ശാസനകളും, ഹരണികയുടെ അവകാശവാദങ്ങളുമൊക്കെ നിറഞ്ഞ ആ ചുറ്റുപാടിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കപ്പുറം വലിയൊരു മോചനം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്ത ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ധൈര്യം നിറച്ചു.

പ്രഭാതത്തിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അഭിയുടെ ബൈക്ക് പട്ടത്തെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്നു.

‘Apex Global Solutions’ എന്ന വലിയ അക്ഷരങ്ങൾ വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശരി അളിയാ, ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ. തകർക്ക്… വൈകുന്നേരം വിളിക്കണേ,”

എന്റെ തോളിലൊന്ന് തട്ടി ആശംസകൾ നേർന്ന് അഭി ബൈക്കുമായി തിരികെപ്പോയി.

ഫയൽ കയ്യിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് ഞാൻ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ശാന്തമായ കോർപ്പറേറ്റ് അന്തരീക്ഷം. കീബോർഡുകളുടെ നേർത്ത ശബ്ദവും എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പും നിറഞ്ഞ വിശാലമായ ഫ്ലോർ.

മുന്നിൽ കണ്ട ഒരു ജീവനക്കാരന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ നടന്നു.

“എക്സ്ക്യൂസ് മി ബ്രോ… ഞാൻ പുതിയ ജോയിനിംഗ് ആണ്..”

അയാൾ എന്നെയൊന്ന് അടിമുടി നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഓഹ്… വെൽക്കം. ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിലെ കോർണർ ക്യാബിൻ കണ്ടോ? അതാണ് ബ്രാഞ്ച് മാനേജരുടെ റൂം. സർ അവിടെയുണ്ട്, അങ്ങോട്ട് ചെന്നോളൂ.”

“താങ്ക് യു.”

ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഹൃദയമിടിപ്പ് ചെറുതായി കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ

ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പാണ്. ‘ബ്രാഞ്ച് മാനേജർ’ എന്ന നെയിം ബോർഡ് വെച്ച തടിവാതിലിന് മുന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ പതുക്കെ മുട്ടി.

“മേ ഐ കം ഇൻ, സർ?”

“യെസ്, പ്ലീസ് കം ഇൻ…”

ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഘനഗംഭീരമായൊരു അനുവാദം കേട്ടു.

വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. വിശാലമായ ക്യാബിനിൽ, നീളൻ മേശയ്ക്ക് അപ്പുറം സ്യൂട്ടിട്ട ഗൗരവക്കാരനായ ഒരു മധ്യവയസ്കൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നിലെ ബോർഡിൽ ‘സുരേഷ് കുമാർ ബ്രാഞ്ച് മാനേജർ’ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

“ഗുഡ് മോർണിംഗ് സർ, ഐ ആം ശ്രീഹരി. ന്യൂ ജോയിനിംഗ് ആണ്.”

“ഗുഡ് മോർണിംഗ് ശ്രീഹരി, ഇരിക്കൂ…”

അദ്ദേഹം മുന്നിലെ കസേരയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി.

ഞാൻ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്റെ ഓഫർ ലെറ്ററും അനുബന്ധ രേഖകളും മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കിവെച്ചു. അദ്ദേഹം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ആ ഫയലുകൾ ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു.

“ശ്രീഹരി… ഇന്റർവ്യൂവിൽ നിങ്ങളുടെ പെർഫോമൻസ് വളരെ ഇംപ്രസീവ് ആയിരുന്നുവെന്ന് ട്രിവാൻഡ്രം പാനൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് ഇത്ര വേഗം നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചതും. വെൽക്കം ടു അപെക്സ് ഗ്ലോബൽ.”

“താങ്ക് യു സോ മച്ച് സർ,”

ഞാൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം,”

അദ്ദേഹം കസേരയിലേക്ക് അല്പം ചാരിയിരുന്നു.

“ഈ അഞ്ചു മാസം വെറുമൊരു ഓഫീസ് ജോലിയല്ല. യുകെയിലെ ക്ലയന്റുകളുമായി ഡീൽ ചെയ്യേണ്ട ഒരു ടീമിലേക്കാണ് ശ്രീഹരി വരുന്നത്. വർക്ക് പ്രഷർ നന്നായിട്ടുണ്ടാകും.

ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന പ്രൊജക്റ്റുകളുടെ കൃത്യതയും ക്ലയന്റ് ഹാൻഡ്ലിംഗും നോക്കിയാണ് യുകെ ഓഫീസിലേക്ക് നിങ്ങളെ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്. ചെറിയൊരു അശ്രദ്ധ പോലും നിങ്ങളുടെ വിസ പ്രോസസിംഗിനെ ബാധിച്ചേക്കാം.”

“തീർച്ചയായും സർ,

ഞാൻ പരമാവധി ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തോളാം.”

“ഗുഡ്. കമ്പനിയുടെ വർക്കിംഗ് സിസ്റ്റവും ടൂളുകളും വേഗത്തിൽ പഠിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രീഹരിക്ക് ഒരു നല്ല മെന്റർ ആവശ്യമാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ് സീനിയർ റിസോഴ്സിനെ തന്നെ നിങ്ങളെ ട്രെയിൻ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ചുമതലപ്പെടുത്താം…”

അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മാനേജർ മേശപ്പുറത്തെ ചെറിയ കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി. ആ മണിനാദം ക്യാബിനിൽ മുഴങ്ങി.

“അനുപമ… ജസ്റ്റ് ഒന്ന് അകത്തേക്ക് വരാമോ?”

ഇന്റർകോമിലൂടെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ക്യാബിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടു. ഫയലുകൾ മാറോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഗൗരവമേറിയ മുഖത്തോടെ ഒരു പെൺകുട്ടി അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നു.