🍃 ഇതൾ 🍃- 2 Likeഅടിപൊളി  

ആ ഒരു വിശ്വാസം എനിക്കുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ ഇന്റർവ്യൂവിന് വന്നത് തന്നെ.”

എന്റെ മറുപടി കേട്ട് രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി. അവരുടെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു സംതൃപ്തി തെളിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അടുത്ത ഇരുപത് മിനിറ്റോളം എന്റെ സബ്ജക്റ്റിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും, ചില പ്രാക്ടിക്കൽ സിറ്റുവേഷൻസിൽ നിന്നും അവർ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഞാൻ പരമാവധി ശാന്തനായി, ലോജിക്കലായി തന്നെ എല്ലാത്തിനും വ്യക്തമായ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകി.

ഒടുവിൽ, മാത്യൂസ് സാർ എന്റെ ഫയൽ പതുക്കെ മടക്കിവെച്ചു.

“വെൽ ഡൺ ശ്രീഹരി. നിങ്ങളുടെ കോൺഫിഡൻസും കമ്മ്യൂണിക്കേഷനും എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്തു.

“പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്,”

സാർ തുടർന്നു.

“റിസൾട്ട് ഞങ്ങൾ നേരിട്ട് അറിയിക്കില്ല. ഈ വീക്കെൻഡോടെ നിങ്ങളുടെ മെയിലിലേക്ക് ഔദ്യോഗികമായി വരും. സെലക്ട് ചെയ്യപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ഉടനെ യുകെയിലേക്ക് അയക്കില്ല. ആദ്യം ഞങ്ങളുടെ ഇവിടുത്തെ ബ്രാഞ്ചിൽ അഞ്ചു മാസത്തെ ട്രെയിനിംഗ് ഉണ്ടായിരിക്കും.

അതിൽ നിങ്ങളുടെ പെർഫോമൻസ് റിവ്യൂ

ചെയ്തതിനു ശേഷം മാത്രമേ യുകെ ഹെഡ് ഓഫീസിലേക്ക് വിസ പ്രോസസ്സ് ചെയ്ത് ഫൈനൽ പോസ്റ്റിംഗ് തരൂ.

ആ കണ്ടീഷൻ ശ്രീഹരിക്ക് ഓക്കെയാണോ?”

അഞ്ച് മാസം ഇവിടെ ട്രെയിനിംഗ് ഉണ്ടെങ്കിലും ലക്ഷ്യം യുകെ തന്നെയാണ്. അച്ഛന് മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കാൻ ഇത്രയും മതി.

“യെസ് സർ, എനിക്ക് പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. ആ ട്രെയിനിംഗ് എന്റെ സ്കിൽസ് കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.”

“ഗുഡ്. ദെൻ വെയിറ്റ് ഫോർ അവർ മെയിൽ. യു മേ ലീവ് നൗ,”

അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിയോടെ കൈ നീട്ടി.

“താങ്ക് യു സോ മച്ച്, സർ.”

ഞാൻ ഷേക്ക്ഹാൻഡ് കൊടുത്ത് ഫയലുമെടുത്ത് എഴുന്നേറ്റു. ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ,

ഉള്ളിൽ കിടന്ന് ആളിക്കത്തിയ ആ തീ അപ്പാടെ അണഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. ഇത്രയും നേരം നെഞ്ചിൽ തങ്ങിനിന്ന ഭാരമൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഇടനാഴിയിലെ കസേരയിൽ കാത്തിരുന്ന അഭിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ തന്നെ ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു.

മുഖത്തെ ആ തെളിച്ചം കണ്ടതും അവൻ കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

“എന്തായി അളിയാ?!”

“സീൻ ഒന്നുമില്ലെടാ, സംഭവം കട്ട ഈസി. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും അടിപൊളിയായിട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റി.”

തോളിൽ തട്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“അടിപൊളി! അപ്പൊ യുകെ ഉറപ്പിച്ചല്ലേ?”

അഭി കണ്ണുവിടർത്തി ചോദിച്ചു.

“ഉടനെ അങ്ങനെ ഫ്ലൈറ്റ് കയറാൻ പറ്റില്ല. ഒരു കണ്ടീഷൻ ഉണ്ട്. റിസൾട്ട് അടുത്തയാഴ്ച മെയിലിൽ വരും. കിട്ടിയാൽ ആദ്യം അഞ്ചു മാസം ഇവിടുത്തെ ബ്രാഞ്ചിൽ ട്രെയിനിംഗ് ചെയ്യണം.

അത് കഴിഞ്ഞേ അവർ യുകെയിലേക്ക് വിസ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യൂ.”

“അതിനെന്താടാ! ആ

അഞ്ചു മാസം കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് തീരില്ലേ? എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ ഗേറ്റ് കടന്നു കിട്ടിയാൽ പോരെ.,”

അവൻ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റ് വഴി താഴത്തെ നിലയിലെത്തി, മെയിൻ ഗേറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.

കാന്റീനിൽ വെച്ച് വിഷയം ആയ ആ പെൺകുട്ടി.അല്ല താടക അങ്ങനെ വേണം അവളെ വിളിക്കാൻ.

ചുവപ്പ് ചുരിദാറിലെ കറ കുറച്ചൊക്കെ കഴുകിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മുലയുടെ മുകളിലെ ആ പാട് നേരിയ രീതിയിൽ ഇപ്പോഴും കാണാം. അവൾ ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ച് തിടുക്കത്തിൽ ഒരു വെള്ള സ്വിഫ്റ്റ് കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു.

“യെസ് സർ, ഐ ഹാവ് കളക്റ്റഡ് ഓൾ ദ ഫയൽസ്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് തിരിക്കാം…”

ഗൗരവത്തിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു.

“ഡാ, അങ്ങോട്ട് നോക്ക്. ക്യാന്റീനിൽ വെച്ച് കലിപ്പായ ആ ഐറ്റം തന്നെ,”

അഭി എന്റെ കൈയ്യിൽ തട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“മ്മ്… കണ്ടു,”

ഞാൻ അവളുടെ കാറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.