“Welcome to the maze!”
കാതറിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിലേക്ക് ഓടി.
അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ നാലുപേരും നാല് ദിശകളിലായി
ചിതറിപ്പോയി.
അഞ്ജലി മുന്നിൽ കണ്ട തുറന്ന വഴിയാണെന്ന് കരുതി നടന്നത് ഒരു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്കായിരുന്നു.
“അയ്യോ!”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് നിന്നു.
അവളുടെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം തന്നെ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
വീണ്ടും കണ്ണാടി.
വലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
വീണ്ടും കണ്ണാടി.
ചുറ്റുമുള്ള നിറവെളിച്ചങ്ങളിൽ ഏതാണ് യഥാർത്ഥ വഴി എന്നും ഏതാണ് പ്രതിബിംബമെന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
അൽപദൂരെ ജോണിന്റെ ചിരി കേട്ടു.
മറ്റൊരിടത്ത് കാതറിന്റെ ശബ്ദവും.
പക്ഷേ ആരെയും കാണാനായില്ല.
അപ്പോഴേക്കും മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ രാജേഷ് അകത്തേക്ക് വന്നു.
മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം അഞ്ജലിയെ കണ്ടു.
“ആൻ…”
അവൻ സ്വാഭാവികമായി അവളുടെ പിന്നാലെ പോകാൻ തുടങ്ങി.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം കാതറിൻ എവിടെ നിന്നോ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അവൾ പെട്ടെന്ന് രാജേഷിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
“Raj…”
രാജേഷ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ആൻ ആ വഴിയിലല്ലേ പോയത്…”
അവൻ പറഞ്ഞു.
കാതറിൻ ചുറ്റുമുള്ള കണ്ണാടികളിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു.
“Mirror mazeന്റെ secret അറിയാമോ…?”
“എന്ത്…?”
“നീ മുമ്പ് പോയ വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും വീണ്ടും പോയാൽ…”
അവൾ അവനോട് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്ന് നിന്നു.
“…കണ്ട കാഴ്ചകൾ തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണേണ്ടി വരും.”
രാജേഷ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
കാതറിൻ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് വലിച്ചു.
“അതിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങണമെങ്കിൽ…”
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു കുസൃതി ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“പുതിയ വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കണം.”
ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയ ശേഷം അവൾ അവൻ്റെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് പറഞ്ഞു….
“Like yesterday…”
രാജേഷ് അവളെ നോക്കി.
ആ വാക്കുകൾ രാജേഷിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ കൊള്ളിയാൻ പോലെയാണ് വന്ന് പതിച്ചത്. ഇന്നലെ രാത്രി ആ റിസോർട്ടിന്റെ ഏകാന്തതയിൽ കാതറിന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി അനുഭവിച്ച ആ സുന്ദര നിമിഷങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാതറിൻ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് നടന്ന് ആ കണ്ണാടിവഴിയുടെ കൂടുതൽ ഇരുണ്ട ഒരു തിരിവിലേക്ക് മറയുന്നത് കണ്ടു. അഞ്ജലി എവിടെയുണ്ടെന്നോ അവൾ തന്നെ തിരയുന്നുണ്ടെന്നോ ഉള്ള ചിന്തകൾ പൂർണ്ണമായി മറന്ന്, രാജേഷ് കാതറിന് പിന്നാലെ ആ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു നീങ്ങി.
ഒരു വലിയ കണ്ണാടി ഭിത്തിയുടെ മറവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും കാതറിൻ പെട്ടെന്ന് നടപ്പ് നിർത്തി അവനെ നോക്കി നിന്നു. അവിടെ വെളിച്ചം വളരെ കുറവായിരുന്നു. മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചം മാത്രം താളത്തിൽ മിന്നിമറയുന്ന ആ കോണിൽ, കണ്ണാടികളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ തന്നെ രൂപങ്ങളല്ലാതെ മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
രാജേഷ് ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കാതറിനോട് അടുത്തു നിന്നു. “കാതറിൻ… നീ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയാണ്,” അവൻ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു. കാതറിൻ വശ്യമായി ഒന്ന്
പുഞ്ചിരിച്ചു അവൾ തന്റെ കൈവിരലുകൾ രാജേഷിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ആ നോട്ടവും വിരലുകളുടെ സ്പർശനവും അവന്റെ ലഹരിയെ ഇരട്ടിയാക്കി. അടുത്ത നിമിഷം രാജേഷ് തന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവിട്ട് അവളെ ആ കണ്ണാടിയിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. അവളുടെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ആ വലിയ മുലകളെ അവൻ തന്റെ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലാക്കി ഭ്രാന്തമായി ഞെരടാൻ തുടങ്ങി. കാതറിൻ ചെറിയൊരു മൂളലോടെ തല പുറകിലേക്ക് ഇട്ട് കണ്ണുകൾ പൂട്ടി.
അവളുടെ ആ വികാരം കണ്ടതും രാജേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ പൗരുഷം ഉണർന്നു. അവൻ തന്റെ ഒരു കൈ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീക്കി, അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ടൈറ്റ് വസ്ത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൈകടത്തി അവളുടെ നഗ്നമായ ആ തുടകൾക്കിടയിലെ പൂറ് പതുക്കെ തടവാൻ തുടങ്ങി. ആ ചൂടുള്ള സ്പർശനത്തിൽ കാതറിൻ്റെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.