പൂറ്റിൽ നിന്നുവരുന്ന മദജലത്തിന്റെയും അവിടെയുള്ള അവളുടെ സ്വഭാവികമണത്തിന്റെയും ചൂര് അവനെ ഊറ്റം കൊള്ളിച്ചു. അവൻ അവളുടെ പൂവിതളുകളും ആഗ്രഭാഗവും ചപ്പിവലിച്ചു. അവന്റെ നാക്കു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അവളുടെ യോനിയിൽ ആഴുമ്പോൾ അവളുടെ പുറം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു വിറച്ചു. ഒരു അഞ്ചുമിനിറ്റിൽ അവൾക്കും വരാറായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ അവനെയറിയിച്ചു. അവൻ തന്റെ നക്കലിന്റെ വേഗതയും ശക്തിയും കൂട്ടി. അവൾ ഒരു ഒതുക്കിപിടിച്ച ശീൽക്കാരത്തോടെ അവന്റെ വായിൽ വന്നു. അവനും അത് അമൃതം പോലെ കുടിച്ചു.
അവളും അവനും ഒരുപോലെ തളർന്നിരുന്നു. അവൻ കേറി വന്നു അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. വാരിപ്പുണർന്നു, അഗാതമായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ടവർ എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിലേക്കു തെന്നിവീണു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ.
തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് പതിവുപോലെ തന്നെ തിരക്ക് തുടങ്ങി.
കളരിയിലേക്ക് വരുന്ന കുട്ടികൾ. സ്കൂളിന് മുൻപേയുള്ള രാവിലത്തെ ട്യൂഷൻ. അങ്ങനെ.
അമ്മ അടുക്കളയിൽ.
അജു നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് വ്യായാമം കഴിഞ്ഞ് വരാന്തയിൽ നിന്നിരുന്നു.
ലച്ചുവും കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് തയ്യാറായി താഴെ ഇറങ്ങി.
ഇന്നലത്തെ സന്തോഷം ഇപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അച്ഛന്റെ ഫോൺ കോളിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥതയും മനസ്സിന്റെ ഒരറ്റത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പോകാം?” അജു ചോദിച്ചു.
“പോകാം.”
അല്പസമയത്തിനകം അവർ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെത്തി.
പതിവുപോലെ ബസിൽ കയറി.
വഴിയാത്രയിൽ വലിയ സംഭാഷണങ്ങളൊന്നുമില്ല.
ഇടയ്ക്കിടെ ചില വാക്കുകൾ.
ചില നോട്ടങ്ങൾ.
ചില ചിരികൾ.
കോളേജിനടുത്തുള്ള സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ് നിർത്തിയപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങി.
അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവരെ ആരോ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.
ബസ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതുമാത്രം.
റോഡരികിൽ നിന്നിരുന്ന ഒരു
കറുത്ത ജീപ്പിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു.
അതിൽ നിന്ന് ഒരാൾ ഇറങ്ങി.
പിന്നെ മറ്റൊരാൾ.
വീണ്ടും ഒരാൾ.
അങ്ങനെ മൊത്തം അഞ്ചുപേർ.
എല്ലാവരും വലിയ ശരീരമുള്ളവർ.
കണ്ടാൽ തന്നെ ഗുണ്ടകളാണെന്ന് പറയാവുന്ന മുഖങ്ങൾ.
അവരിൽ ഒരാൾ അജുവിന്റെയും ലച്ചുവിന്റെയും മുന്നിലേക്ക് വന്ന് നിന്നു.
“ഏയ്.”
അജു ചുവടുനിർത്തി.
“എന്താ?”
മറുപടി വന്നില്ല.
പകരം മറ്റുള്ള നാലുപേരും ഇരുവശങ്ങളിൽ നിന്ന് വളഞ്ഞു.
ലച്ചുവിന്റെ മുഖം വെളുത്തു.
അജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രം ശാന്തമായിരുന്നു.
“നിങ്ങൾ ആരാ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“ചോദ്യമൊന്നും വേണ്ട.”
അവരിൽ ഒരാൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“പെണ്ണിനെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വിട്.”
ലച്ചു ഞെട്ടി.
“എന്ത്?”
“നീയല്ല.”
ഗുണ്ട അവളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
“നീ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരണം.”
“ഇല്ലെങ്കിൽ?”
അജുവിന്റെ ശബ്ദം മാറിയില്ല.
“ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഇവിടെ തന്നെ കുഴിച്ചിടും.”
അതേസമയം കോളേജിലേക്ക് നടക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളിൽ പലരും സംഭവം ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അഖിലും മീരയും ദൂരത്ത് നിന്ന് വരികയായിരുന്നു.
“അജുവല്ലേ അത്?” മീര ചോദിച്ചു.
അഖിൽ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി നോക്കി.
“അതെ.”
“ആ അഞ്ചുപേരാരാ?”
“അറിയില്ല.”
അവർക്കും അസ്വസ്ഥത തോന്നി.
“ഒരുതവണ കൂടി പറയുന്നു.”
ഗുണ്ട മുന്നോട്ട് വന്നു.
“മാറിനിൽക്ക്.”
അവൻ അജുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ ശക്തിയായി തള്ളി.
ലച്ചു പേടിച്ച് ഒരു ചുവട് പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പക്ഷേ അജു ഇളകിയില്ല.
അത് കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ചുപേരുടെയും മുഖം മാറി.
“ഓ…ഹീറോ കളിക്കുവാണോ?”
ഒരാൾ പരിഹസിച്ചു.
അടുത്ത നിമിഷം.
അവൻ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു.
അവിടെ നിന്ന എല്ലാവരും ആക്രമണം കാരണം വീഴുന്ന അർജുനെ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
അടിക്കാൻ
വന്ന കൈ മധ്യവഴിയിൽ തന്നെ നിന്നു.
അജു അവന്റെ കൈമുട്ട് പിടിച്ചിരുന്നു.
അതിശക്തമായി.
ഗുണ്ടയുടെ മുഖം വേദന കൊണ്ട് വളഞ്ഞു.
“ആഹ്!”
അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ.
അജുവിന്റെ വിരലുകൾ കൈമുട്ടിലെ ഒരു പ്രത്യേക പോയിന്റിൽ അമർന്നു.
ഗുണ്ട നേരെ മുട്ടുകുത്തി താഴെ വീണു.
“എന്ത് മൈരാടാ സജി ഇത്!” മറ്റൊരാൾ അലറി.