കുമാരൻ ചോദിച്ചു..
“സ്രവമല്ല കുമാരാ, മദജലം…അത് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട്
ഇവിടുന്നെടുക്കാം… “..
നീലിയെ നോക്കിയാണ് ആശാനത് പറഞ്ഞത്.. നീലി നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി..
“എന്നാ ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടേ ആശാനേ…”..
ആശാൻ രണ്ടാളെയും അനുഗ്രഹിച്ച് വിട്ടു.. ഇപ്പഴാണ് നീലിക്ക് സമാധാനമായത്..ആ മഷിക്കൂട്ടിന് വേണ്ട മദജലം അവർ വേറെവിടെ നിന്നെങ്കിലും സംഘടിപ്പിക്കും എന്നൊരു പേടി അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.. ഇല്ല..തന്നെയാണതിന് അഛൻ നിയോഗിക്കുന്നത്.. അവൾക്ക് സന്തോഷമായി.. അത് കുമാരനോ, കുട്ടിരാമനോ എന്നേ അറിയാനുള്ളൂ..ആരായാലും തനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..രണ്ടാളും നല്ല കരുത്തരാണ്..
താഴെ നനയുന്നതറിഞ്ഞ നീലി മെല്ലെ മുറിയിലേക്ക് പോകാനായി തിരിഞ്ഞു..
അപ്പോൾ ആശാന്റെ വിളി കേട്ടു..
“നീലീ…”..
“എന്താ അഛാ… ?”..
“നാളെ രാത്രിയാണ് നമുക്കത് വേണ്ടത്… കുമാരനോ, കുട്ടിരാമനോ, നിനക്കാരെ വേണേലും തെരെഞ്ഞെടുക്കാം… ചിലപ്പോ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് നമുക്ക് വേണ്ടത്ര കിട്ടിയില്ലെന്ന് വരാം… അപ്പോ ഒരു ദിവസം കൂടി ചെയ്യേണ്ടി വരും… നീലിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ… ?”..
“ഇല്ലഛാ… ഒരു നല്ല കാര്യത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ…”..
എത്ര ദിവസമായാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലഛാ എന്നാണ് നീലി മനസിൽ പറഞ്ഞത്..
“ഉം… ഇന്ന് വേറൊന്നും വേണ്ട… സമാധാനമായി ഉറങ്ങിക്കോ… “..
നീലി ചൂളിപ്പോയി.. ഇന്ന് വിരലിട്ട് വെള്ളം കളയരുത് എന്നാണ് അഛൻ പറഞ്ഞത് എന്ന് മനസിലായതും നീലി അയാളെ നേരിടാനാവാതെ അകത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി..
✍️…ഇന്ന് കറുത്തവാവാണ്.. കൂരാകൂരിരുട്ടാണ്..ഒപ്പം നടക്കുന്ന കുമാരനും കുട്ടിരാമനും തന്നെ പരസ്പരം കാണുന്നില്ല.. പക്ഷേ, വെളിച്ചമില്ലെങ്കിലും അവർക്ക് കാര്യസ്ഥന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി നല്ല നിശ്ചയമാണ്.. ഒരു തടസവുമില്ലാതെ അവർ ആ ഇരുട്ടത്ത് കാര്യസ്ഥന്റെ വീട്ട് മുറ്റത്തെത്തി..
കാര്യസ്ഥക്കൈമൾ ഇന്ന് കുമാരന്റെ വീട്ടിലേക്കല്ല പോയത്.. ഒരടിയാ ചെക്കൻ ഇന്ന് മംഗലം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.. വല്യ തമ്പ്രാനെയും കൊണ്ട് കൈമൾ ഇന്നവിടേക്കാണ് പോയത്.. അവന്റെ കുടിയിലേക്ക് തമ്പ്രാനും കൈമളും കയറിപ്പോകുന്നത് ഇരുട്ടിൽ പതുങ്ങി നിന്ന് കുമാരനും, കുട്ടിരാമനും കണ്ടതിന് ശേഷമാണ് ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്..
അവർക്ക് പരിഭ്രമമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.. നീലി ഒരുക്കി വെച്ച വഴിയിലൂടെ അവർ കാര്യസ്ഥന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.. സുജാത കിടക്കുന്ന മുറി അവർക്ക് കൃത്യമായറിയാം.. ചാരിയിട്ട വാതിൽ തുറന്ന് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സുജാതയുടെ മൂക്കിലേക്ക് കുമാരനാ മരുന്ന് മണപ്പിച്ചു.. ഒന്ന് ഞരങ്ങിയ സുജാത പിന്നെ അനങ്ങിയില്ല.. ഇനി നേരം പുലരാതെ ഇവൾ ഉറക്കമുണരില്ല.. ധൃതിയൊന്നുമില്ലാതെ കുമാരൻ സുജാതയെ പൊക്കിയെടുത്ത് തോളിലിട്ടു.. മുന്നിൽ വഴികാട്ടിയായി കുട്ടിരാമൻ നടന്നു.. പിന്നിൽ സുജാതയെ തോളിലിട്ട് കുമാരനും..
ജനൽ വഴി ചാടാതെ മുൻവാതിൽ തുറന്നാണവർ പുറത്തിറങ്ങിയത്.. തെങ്ങിൻ പുരയിടവും, വിശാലമായ പാടവും കടന്ന് കുറച്ച് ദൂരം നടന്ന് വേണം യക്ഷിക്കാവിലെത്താൻ.. കുറച്ച് ദൂരം നടന്നപ്പോ സുജാതയെ കുട്ടിരാമൻ തോളിലേറ്റി.. കൂരിരുട്ടിലും ആ പാടവരമ്പിലൂടെ കാലിടറാതെയാണ് അവർ നടന്നത്..
പകല് പോലും ഒരു മനുഷ്യൻ കയറാത്ത യക്ഷിക്കാവിലേക്ക് കറുത്തവാവ് ദിവസമായിട്ടും യാതൊരു ഭീതിയുമില്ലാതെയാണ് ആ യോദ്ധാക്കൾ കയറിയത്..
കുട്ടിരാമൻ ബലിത്തറയിലേക്ക് സുജാതയെ കിടത്തി.. കുമാരൻ ഒരു പന്തം കത്തിച്ച് അവിടെ കുത്തി നിർത്തി.. കൊടുംകാട്ടിനുള്ളിലെ യക്ഷിക്കാവിൽ വെളിച്ചമുണ്ടായാലും പുറത്തേക്ക് കാണില്ല..കുമാരൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് കുട്ടിരാമൻ സുജാതയുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം കത്തികൊണ്ട് മുറിച്ചെടുത്തു.. പൂർണ നഗ്നയായിക്കിടക്കുന്ന സുജാതയെ നോക്കി കുട്ടിരാമൻ അവന്റെ ഒറ്റ മുണ്ടഴിച്ച് മാറ്റി..വേറൊരു വസ്ത്രവും അവനില്ല..കത്തുന്ന പന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നഗ്നനായി നിൽക്കുന്ന കുട്ടിരാമന്റെ കറുത്ത് ബലിഷ്ഠമായ ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മുത്ത് മണികൾ പോലെ തിളങ്ങി..