അവൾ ചാടിയെണീറ്റു..പക്ഷേ,ബലിഷ്ഠമായ രണ്ട് കൈകൾ അവളെ അനങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു..
അതികായന്മാരായ രണ്ട് കരുത്തന്മാർ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഞെട്ടലോടെ മീനാക്ഷി കണ്ടു.. അവർ രണ്ടാളും നഗ്നരാണ് എന്നത് അവളെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു.. അതിലേറെ അവൾ പേടിച്ച് വിറച്ചത് താൻ കിടക്കുന്നത് യക്ഷിക്കാവിലെ ബലിത്തറയിലാണ് എന്ന് മനസിലായതാണ്..പകല് പോലും വരാൻ പേടിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് യക്ഷിക്കാവ്..
ഇതാരാണെന്നോ, തന്നെയെന്തിനാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നതെന്നോ മീനക്ഷിക്ക് മനസിലായില്ല.. കുമാരനും, കുട്ടിരാമനും ഒരു തുണി മുഖത്ത് കെട്ടിയിരുന്നു..ഒന്നോർത്തതും മീനാക്ഷി നടുങ്ങി വിറച്ചു.. കാര്യസ്ഥന്റെ ഒരു മകളെ യക്ഷി വയർ പിളർത്തി കൊന്നതും,മറ്റൊരു മകളെ നടക്കാനാവാത്തവിധം പിച്ചിച്ചീന്തിയതും ഈ ബലിത്തറയിൽ വെച്ചാണ്..
ഇവരാരാണ്,,?..
യക്ഷിയോ,അതോ മാടനോ..?.തന്റെ ആയുസ് തീരാൻ പോവുകയാണെന്നുറപ്പിച്ച മീനാക്ഷി, പേടി കൊണ്ട് ഒന്ന് കരയാൻ പോലുമാവാതെ വിറങ്ങലിച്ച് കിടന്നു..
തൊട്ടാൽ ചോര പൊടിയും മട്ടിലുള്ള വെളുത്ത് ചുവന്ന മേനിയോടെ കോലോത്തെ തമ്പ്രാട്ടി ഉടുതുണിയില്ലാതെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ട് കുമാരന്റെയും കുട്ടിരാമന്റെയും പെരുങ്കുണ്ണകൾ കുന്തം പോലെ നിവർന്ന് നിന്ന് വിറച്ചു..നാൽപതിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന മീനാക്ഷി ഒരു സൗന്ദര്യധാമമായിരുന്നു.. കുമാരൻ കണ്ണ് കാട്ടിയതനുസരിച്ച് കുട്ടിരാമൻ, മീനാക്ഷിയുടെ രണ്ട് കാലിലും പിടിച്ചു.. കാല് പിടിച്ചകത്താൻ നോക്കിയ കുട്ടിരാമനെ മീനാക്ഷി ഒറ്റച്ചവിട്ട്..അത് പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്ന കുട്ടിരാമൻ തെറിച്ച് വീണു.. അത് കണ്ട കുമാരൻ, മീനാക്ഷിയുടെ മുഖം നോക്കി ആഞ്ഞടിച്ചു.. ഒന്നല്ല, പലവട്ടം…
വായിൽ ചോര ചുവച്ച മീനാക്ഷി, അലറിക്കരഞ്ഞു.. ഇത് മാടനോ, യക്ഷിയോ അല്ലെന്നും ഇത് മനുഷ്യരാണെന്നും, അവർ തന്നെ നശിപ്പിക്കാനാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നതെന്നും മീനാക്ഷിക്ക് മനസിലായി..
“നി… നിങ്ങളാരാ… എന്താ… നിങ്ങൾക്ക്… വേണ്ടത്… ?”..
പേടിയോടെ മീനാക്ഷി ചോദിച്ചു.. അത് ചോദിച്ചപ്പോ അവളുടെ കടവായിലൂടെ രക്തം ഒലിച്ചിറങ്ങി.. അവൾ ചോദിച്ചതിന് അവർ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. പകരം കുട്ടിരാമൻ വീണ്ടും അവളുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു.. മീനാക്ഷി ചവിട്ടിയെങ്കിലും കുട്ടിരാമന്റെ കരുത്തിൽ അവൾക്കൊന്ന് അനങ്ങാൻ പോലുമായില്ല.. ബലമായിത്തന്നെ കുട്ടിരാമൻ അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി.. തുടയിടുക്കിലെ അവളുടെ കുറ്റിരോമം നിറഞ്ഞ വീർത്ത കടിത്തടം പിളർന്ന് നിന്നു..
“ എടാ നായ്ക്കളേ… ആരാടാ നിങ്ങൾ… ?.. ആരായാലും, ഏത് ദേശത്തുളളവരായാലും
ഇന്നൊരു ദിവസത്തെ ആയുസേ നിനക്കൊക്കെ ഉള്ളൂ… കോലോത്തെ തമ്പ്രാട്ടിയെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയാലുള്ള ശിക്ഷ നിങ്ങൾക്കറിയാലോ… ?..
ചെയ്ത തെറ്റിന് ക്ഷമ പറഞ്ഞ് വേഗം എന്നെ കോലോത്ത് തിരിച്ചെത്തിച്ചോ… അല്ലേൽ നീയൊന്നും നാളെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല… “..
ഇവർ ഏത് ദേശക്കാരാണെന്ന് മനസിലായില്ലെങ്കിലും അടിയാന്മാരാണെന്ന് മീനാക്ഷിക്ക് മനസിലായി.. അടിയാന്മാർക്കിത്രക്ക് ധൈര്യമോ… ?. നേരെ നിന്ന് നോക്കാൻ പോലും സ്വാതന്ത്രമില്ലാത്ത നായ്ക്കൾ തന്റെ നഗ്നത കണ്ടിരിക്കുന്നു.. തന്നെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു.. മരണത്തിൽ കുറഞ്ഞൊരു ശിക്ഷ ഇവർ അർഹിക്കുന്നില്ല..
ഒരു തമ്പ്രാട്ടിയുടെ ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അത് കേട്ടതായിപ്പോലും അവർ ഭാവിച്ചില്ല.. കുട്ടിരാമൻ പിളർത്തിപ്പിടിച്ച പൂറ്റിലേക്ക് കുമാരൻ ഒരു വിരൽ കയറ്റി.. സദാ നനഞ്ഞിരിക്കുന്ന മീനാക്ഷിയുടെ പൂറ് ഈ സാഹചര്യത്തിലും ഈറനായിരുന്നു..
താനെന്തൊക്കെപ്പറഞ്ഞിട്ടും അവർക്കൊരു കുലുക്കമില്ലാത്തത് മീനാക്ഷിയെ അമ്പരപ്പിച്ചു. എന്തായാലും ഇവർ ഈ ദേശക്കാരല്ല.. ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇവരിതിന് മുതിരില്ലായിരുന്നു… കോലോത്തെ ജന്മിത്തമ്പ്രാക്കളേയും തന്നെയും അറിയുന്ന ഒരാളും ജീവൻ പോകുന്ന ഈ പണിക്ക് ഇറങ്ങില്ല.. തന്നെ തൊട്ടാലല്ല, നേരെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ പോലും ശിക്ഷ ഭയാനകമായിരിക്കുമെന്ന് ഈ ദേശത്തെ ഓരോ അടിയാനുമറിയാം..