അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വച്ചു. അർജുന്റെ ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചപ്പോൾ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സങ്കടവും ദേഷ്യവും പതുക്കെ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ ആ ആജ്ഞാപിത സ്വരം പോലും അവൾ ഇപ്പോൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
മുകളിലെ മുറിയിൽ വിനു ആറാടുകയായിരുന്നു. താഴെ, അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അർജുന്റെ ആ സന്ദേശം അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഒപ്പം അറിയാത്തൊരു ആകാംക്ഷയും നിറച്ചു. അവൻ അയക്കുന്ന ആ പാക്കേജ് എന്തായിരിക്കും? തന്നെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനുള്ള എന്തെങ്കിലും സമ്മാനമായിരിക്കുമോ അത്?
ചിന്തകൾ കാടുകയറിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ആ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. വീടിന്റെ വശത്തുള്ള ചെറിയ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് അവൾ നടന്നു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആടുന്ന കസേരയിൽ ചെന്നിരുന്നു കൊണ്ട് അവൾ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.
ആകാശം നിലാവുദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ രാത്രിയായിരുന്നു അത്. ദൂരെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നിലാവെളിച്ചം അരിച്ചിറങ്ങുന്നു. ആ തണുത്ത കാറ്റേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ അർജുന്റെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും ചിറകടിച്ചുയർന്നു. അവന്റെ ആ കരുത്തൻ കൈകൾ തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയതും, തന്റെ കഴുത്തിൽ അവൻ മുഖമമർത്തി ശ്വാസം വിട്ടതും അവൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തെടുത്തു.
അറിയാതെ തന്നെ അമൃതയുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ പാവാടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. തണുത്ത രാത്രികാറ്റിൽ അവളുടെ ശരീരം ചൂടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ദൂരെ ചക്രവാളത്തിലെ നിലാവെളിച്ചത്തിലേക്ക് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, അർജുന്റെ ഗന്ധം ആവാഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ ആ കസേരയിൽ കിടന്ന് മെല്ലെ ആടാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ സുഖം നുകരുമ്പോൾ, നാളെ വരാനിരിക്കുന്ന ആ പാക്കേജിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ് അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടരുകയായിരുന്നു.
“ആഹ് അർജു…”
തുടരും..