“ടാ, സോറി. അമ്മയും അമ്മാവനും വരുമെന്ന് അമൃത അവസാന നിമിഷമാണ് പറഞ്ഞത്. എല്ലാം ഒന്ന് സെറ്റിലായിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം.”
അർജുൻ അത് വായിച്ച് ഒരു മറുപടിയും നൽകിയില്ല. അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ താളമിട്ടു. അവൾ തന്നിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. പക്ഷേ, ആ ഓട്ടം അധികദൂരം ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
തൃശൂരിലെ ആ പഴയ തറവാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമൃതയ്ക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി. രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷമുള്ള ആ വരവ് വീട്ടുകാർ ആഘോഷമാക്കി. ബന്ധുക്കളും അയൽക്കാരും ഒക്കെ വന്നു പോയി. രാത്രിയായപ്പോൾ തിരക്കുകൾ ഒഴിഞ്ഞു. മകൾ അമ്മയുടെ കൂടെയാണ് കിടന്നത്.
വിനുവും അമൃതയും മാത്രം അവരുടെ മുറിയിലായി.അവളുടെ ആ പഴയ മുറിയിൽ ഫാനിന്റെ കാറ്റേറ്റ് അമൃത ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നു. മനസ്സ് എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നു.
വിനു പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ അല്പം അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു.
“അമ്മു… അമ്മ എയർപോർട്ടിൽ വരുന്ന കാര്യം നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നില്ലല്ലോ? അർജുൻ നമ്മളെ പിക്ക് ചെയ്യും, അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നമ്മൾ പോകും എന്നല്ലേ നമ്മളെ പ്ലാൻ ചെയ്തത് ? നാളെ സ്വസ്ഥമായി ഇവിടെക് വന്നാൽ മതിയായിരുന്നില്ലേ? അമ്മ വന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.”
അമൃത പതുക്കെ തലയുയർത്തി വിനുവിനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ദൃഢതയുണ്ടായിരുന്നു.
“അതേ വിനു… പ്ലാൻ ഞാൻ മാറ്റിയതാണ്. എനിക്ക് അർജുന്റെ ആ പ്ലാൻ ഇപ്പോൾ താല്പര്യമില്ല. അവന്റെ ഫ്ലാറ്റും വേണ്ട, അവന്റെ ഒപ്പമുള്ള ആ സഹായങ്ങളും എനിക്ക് വേണ്ട.”
വിനു ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി. അവൾ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ പറയുന്നതെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല. “അമ്മൂ… നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? അവനോട് നമ്മൾ എല്ലാം പറഞ്ഞതല്ലേ? അവൻ നമുക്ക് വേണ്ടി എത്രത്തോളം ചെയ്തു. ഫണ്ട് റെഡിയാക്കി, ജോലി നോക്കി… ഇപ്പോൾ നീ ഇങ്ങനെയൊരു മലക്കം മറിയൽ നടത്തിയാൽ അത് ചതിയാകില്ലേ?”
അമൃത ഒരു പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ചതിയോ?”
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വിനുവിനെ നോക്കി.
“വിനു, എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് അർജുന്റെ ആ നോട്ടം നീ കണ്ടോ? അവൻ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഒരു സുഹൃത്തായല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ എന്തോ ഒന്നായിട്ടാണ്. എനിക്ക് അവനെ അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റില്ല. എനിക്ക്… എനിക്ക് മറ്റൊരുവന്റെ മുന്നിൽ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയായി മാറാൻ കഴിയില്ല. നിനക്ക് അത് ഇഷ്ടമായിരിക്കും, പക്ഷേ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അത് പേടിയാണ്.”
“പക്ഷേ അമ്മൂ… അർജുൻ…” വിനു എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.
“മതി വിനു. അർജുനെപ്പറ്റി ഇനി നമുക്ക് സംസാരിക്കേണ്ട. നമ്മൾ നാട്ടിൽ വന്നു, ഇവിടെ നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ വഴിയുണ്ട്…
അവന്റെ പണം നമുക്ക് കൊടുക്കാം, ഞാൻ കൊടുക്കും”
അമൃത അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ആ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചിരുന്നില്ല. അർജുന്റെ ആ ഗൗരവമുള്ള മുഖം കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ വിനുവിനെ പാടെ അവഗണിച്ച് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.
മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഫാനിന്റെ കറക്കം മാത്രം കേൾക്കാം. അമൃത പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. വിനു തൊട്ടടുത്ത് അസ്വസ്ഥനായി കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അർജുനെ പാടെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന തീരുമാനത്തിൽ അവൾക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം തോന്നിയിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് സൈഡ് ടേബിളിലിരുന്ന അവളുടെ ഫോൺ ഒന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. ആ ഇരുട്ടിൽ ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു. ഉറക്കച്ചടവോടെ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.
വാട്സാപ്പിൽ അർജുന്റെ മെസ്സേജ്!
അമൃതയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ ആ ചാറ്റ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു. അവിടെ വെറും മൂന്ന് വാക്കുകൾ മാത്രം: