നീ അപ്പോ ഇത്രയും കാലം ആയിട്ട് ഇന്നാണോ ആ കുട്ടിയോട് സംസാരിക്കുന്നത്….ലത ചോദിച്ചു…
അതേ…അതും ആദ്യമായി….അവളുടെ പേര് മാത്രം ….ശാലിനി……. അത് പറയുമ്പോഴും അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ള സന്തോഷം അവൻ്റെ കണ്ണിലും മുഖത്തും കാണാമായിരുന്നു…
അമ്മേ….. എനിക്ക് ശാലിനിയെ ഇഷ്ടമാണ് … പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ മുതൽ….പക്ഷെ ഒരിക്കലും അവളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല…പക്ഷെ എപ്പോഴും അവളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു … മറ്റൊരാൾ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് പോലും ഞാൻ തടഞ്ഞു …
എപ്പോഴോ എനിക്ക് അവളോടുള്ള സ്നേഹം അനന്തമായി…അവളെ കാണുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഒന്നായി മാറി…..one side love അതൊക്കെ മനോഹരമായ ഒരു അനുഭൂതിയാണ്……
അവളെ കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് അവിടെ തന്നെ ചേർന്നതും ..
പക്ഷേ ഒരു ജോലി ഓക്കേ കിട്ടി വീട്ടിൽ പോയി പെണ്ണ് ചോദിക്കാം എന്ന് ഞാൻ കരുതി .. അത്രന്നാൽ വൺ സൈഡ് എന്ന മനോഹര നിമിഷം ആസ്വദിക്കാം എന്ന് കരുതി……
തൻ്റെ മകൻ ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോൾ രാജൻ മനസ്സിലാക്കി അവൻ ഒരു യുവാവായി
രാജന് അറിയാമായിരുന്നു അവൻ തന്നെ പോലെ അല്ല അവൻ്റെ അമ്മയെ പോലെ ആണെന്ന്….
നന്ദു ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞു …
അച്ഛാ ഞാൻ അച്ഛനെ പോലെ അല്ല ..എനിക്ക് അച്ഛനെ പോലെ ആകാൻ കഴിയില്ല ..അച്ഛൻ്റെ പാർട്ടിയോടോ അച്ഛനെ പോലെ ആകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല …
ഞാൻ രാജൻ്റെ മകനാണ്. ആ ഒരു കാര്യം കൊണ്ട് പലരും എന്നോട് മിണ്ടാൻ പേടിയ …എനിക്ക് ആണേൽ ആരോടും പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാൻ അറിയത്തുമ്മില്ല….എനിക്ക് പഠിക്കണം .ജോലി ചെയ്യണം…സ്വന്തമായി സമ്പത്തിക്കണം… ശാലിനി …അവളെ ജീവിത സഖിയായി കൂടെ വേണം ഇതൊക്കെയാണ് എൻ്റെ മനസിൽ …ഞാൻ ഇത് പറയുന്നത് ..എനിക്ക് വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ആളുകളിൽ നിന്നും ആലോചനായി വരണ്ട. .അച്ഛൻ്റെ ഒപ്പം ചേരാൻ ആരേലും വരും …
രാജൻ എഴുന്നേറ്റ് ….
ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടു ….
എനിക്കറിയാം…നിന്നെ…നിന്നിൽ നിന്നും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു …..നിൻ്റെ ചേട്ടൻ സ്വയം വന്നതാണ്…എൻ്റെ ഒപ്പം…അവൻ എൻ്റെ കൂടെ ചെറുപ്പം മുതൽ ഉണ്ട്. നിൻ്റെ അമ്മയുടെ പഠിപ്പും ജോലിയും കളയാതെ ഇരിക്കാൻ ചെറുപ്പം മുതൽ അവൻ എൻ്റെ ഒപ്പം ആയിരുന്നു…പക്ഷെ നി അമ്മയുടെ ഒപ്പം ആയിരുന്നു….വിവരവും,പഠിപ്പും…എല്ലാം ആയിരുന്നു ചെറുപ്പത്തിൽ നിൻ്റെ കൂടെ… അമ്മയ്ക്ക് പറ്റിയ ആകെ ഒരു വിവരകെട്ട് അത് എന്നെ സ്നേഹിച്ചതായിരുന്നു …
കോളജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ…അമ്മ എനിക്ക് എഴുതിയ ഒരു കവിതയുണ്ട്.
“സഖാവ്” അവളുടെ പ്രണയം ആയിരുന്നു അതിൽ….
അമ്മ ചിരിച്ചു ….
പലപ്പോഴും ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട് ..നന്ദു ചേട്ടനെ പോലെ അല്ല എന്ന് ..പഠിപ്പും കൂട്ടുകാർ ആയിട്ട് പോകാനായിരുന്നു ഇഷ്ടം….അത് അങ്ങനെയാ…..
രാവണന് ഇന്ദ്രജിത്തും ,അക്ഷയ് മകൾ ആയിരുന്നു…അതിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അച്ഛനെ പോലെ അച്ഛനെ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു. അക്ഷയ് അവൻ മികവുറ്റ രാജകുമാരൻ ആയിരുന്നു…യുദ്ധം ഒന്നും താൽപര്യം ഇല്ലയിരുന്നു …അതുപോലെയാണ് നി..
“നീ നിന്റെ അമ്മയെപ്പോലെയാണ് നന്ദു. വിവേകമുള്ളവൻ. അമ്മ എനിക്ക് കോളേജ് കാലത്ത് എഴുതിയ ‘സഖാവ്’ എന്ന കവിതയിലെ പ്രണയം നിനക്കുണ്ട്. നിന്റെ ചേട്ടൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെപ്പോലെ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നു, പക്ഷേ നീ അക്ഷയ് കുമാരനെപ്പോലെ വിദ്യയിലും സ്നേഹത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവനാണ്. നിന്റെ വഴി നീ തന്നെ കണ്ടെത്തുക.”
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അനന്തു കോളേജിലെ ഒരു താരമായി മാറി. പേടിയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി. പക്ഷേ അവൻ തിരഞ്ഞത് ശാലിനിയെ മാത്രമായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ കോളേജിൽ വന്നു. ഇടനാഴിയിൽ വെച്ച് അവർ കണ്ടുമുട്ടി.
“ശാലിനി…”
അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി. “നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമായിരുന്നു നന്ദു?”
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. “നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല ശാലിനി. പണ്ട് മുതൽ നിന്റെ നിഴലായി ഞാനുണ്ട്. ഇനിയും ഉണ്ടാകും.”
അവർക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുതുമഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ദൂരെ മാറിയിരുന്ന് സീനിയർ പിള്ളേരുടെ സംഘം പ്രതികാരത്തിനായി പുതിയ കെണികൾ ഒരുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.