ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം 12

 

​ടോണി: (നാക്ക് കുഴഞ്ഞുകൊണ്ട്) “എടാ മഹേഷേ… നീ വിചാരിക്കും പോലെ ഒന്നുമല്ലടാ ഇവൾ. പുറമേ കാണുന്ന ഈ പാവം ലുക്ക് ഒക്കെ വെറും ഷോയാ. ബെഡിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ ഇവളൊരു വേറെ ജന്മമാ… ഒരു ആർത്തിയാടാ ഇവൾക്ക്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ശരിക്കും കഷ്ടപ്പെടും.”

 

​ടോണിയുടെ സംസാരം കേട്ട് ആതിരയുടെ മുഖം വിളറി. അവൾ അവനെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ടോണി വിട്ടില്ല.

 

​ടോണി: “ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്ന നിനക്ക് ഞാൻ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു തരേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? രാത്രിയായാൽ ഇവളുടെ ആ പഴയ സ്വഭാവം ഒക്കെ പുറത്തു വരും. എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല… അത്രയ്ക്ക് ഡിമാൻഡ് ആണ് മോൾക്ക്.”

 

​ആതിര: (നാണവും ദേഷ്യവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ) “ടോണി… മതി നിർത്ത്. നിങ്ങൾ ആകെ ലഹരിയിലാണ്. വാ… എഴുന്നേൽക്ക്.”

 

​ആതിര അവനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ടോണിയുടെ ഭാരം മുഴുവൻ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്കാണ് വീണത്. അവനെ വലിച്ചു റൂമിലെ ആ ചെറിയ ബെഡിലേക്ക് കിടത്താൻ അവൾ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ താങ്ങാനായി അവൾ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ, ഷാൾ ഇല്ലാത്ത അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ലൈറ്റിൽ തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആതിരയുടെ ആ ചാലിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ പോയി. ടോണി പറഞ്ഞ ആ ‘ആർത്തി’യെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ എന്റെ ഉള്ളിലും പടർന്നു. അവൾ ടോണിയെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയപ്പോൾ അവളുടെ വേഷം ഒന്നുകൂടി ഇറുകി. കക്ഷത്തിന് ചുറ്റും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം എനിക്ക് പോലും അനുഭവപ്പെട്ടു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ആ പച്ച ചുരിദാർ അവളുടെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുകയാണ്.

​ടോണി ബെഡിൽ വീണതും ഉടനെ കൂർക്കം വലി തുടങ്ങി. എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ ഒരു സമാധാനത്തിലാവാം അവൻ പെട്ടെന്ന് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണത്. ആതിര അണച്ചുകൊണ്ട് മുടി ഒന്ന് കോതി ഒതുക്കി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ലഹരിയിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.

 

 

​അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ കള്ളച്ചിരിയും, ഒപ്പം ടോണി പറഞ്ഞ രഹസ്യങ്ങൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞതിലുള്ള ഒരു വശ്യതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

​ആതിര: “ഇവൻ ഇങ്ങനെയാ മഹിയേട്ടാ… കുടിച്ചാൽ പിന്നെ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നതെന്ന് അവന് പോലും അറിയില്ല. മഹിയേട്ടൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട.”

 

 

​അവൾ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെയും ലഹരിയുടെയും സമ്മിശ്രമായ ഗന്ധം എന്നെ വല്ലാതെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

 

 

ടോണി ബെഡിൽ വീണതും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കൂർക്കം വലി തുടങ്ങി. അതോടെ ആ മുറിയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ഞാനും ആതിരയും മാത്രം. അവൾ തളർച്ചയോടെ ബെഡിന്റെ അരികിൽ തന്നെ ഒന്ന് ചാരി നിന്നു.

 

​കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസിലെ ബാക്കി വന്ന മദ്യം ഞാൻ ഒറ്റയടിക്ക് അകത്താക്കി. ആതിര പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. ജെഡിയുടെ കടുപ്പം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നല്ലതുപോലെ പ്രകടമാണ്. ആ കടും ചുവപ്പ് ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ ഒന്ന് ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

 

​ഞാൻ: “അവൻ ഉറങ്ങി. സമാധാനമായല്ലോ?”

 

 

​ആതിര: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “മ്മ്… അവൻ ഉറങ്ങിയാലേ ഇനി എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടൂ. മഹിയേട്ടൻ കണ്ടില്ലേ, അവൻ ഓരോന്ന് വിളിച്ച് പറയുന്നത്? എനിക്ക് മഹിയേട്ടന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ പോലും നാണക്കേട് തോന്നുന്നുണ്ട്.”

 

​അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. ഷാൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പ് ചാലുകൾ ബാൽക്കണിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു. വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച ആ പച്ച ചുരിദാറിനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ഉയർന്നു താഴുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *