അവളുടെ മുഖം അപ്പോൾ ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. ടോണിക്ക് മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള ഈ ഒളിച്ചുകളി അവളിലെ ആ ‘ആർത്തിയെ’ വീണ്ടും ഉണർത്തുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി
ജീപ്പിന്റെ കുലുക്കം ആതിരയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഇക്കിളി ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടോണി ഡ്രൈവിംഗിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ വളവ് എത്തിയപ്പോൾ റോഡിന് അരികിലായി ഒരു ചെറിയ തട്ടുകട ടോണിയുടെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു.
ടോണി: “മഹേഷേ… എനിക്ക് നല്ലൊരു കടുപ്പത്തിലുള്ള ചായ കുടിക്കാൻ തോന്നുന്നു. തലവേദന ഒട്ടും മാറുന്നില്ല. ആതിര , നമുക്ക് അവിടെ ഒന്ന് നിർത്താം. നീയും കുടിക്കുന്നോ?”
ആതിര: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എനിക്ക് വേണ്ട ടോണി… എനിക്ക് വല്ലാത്ത തലകറക്കം തോന്നുന്നു. നിങ്ങൾ പോയി കുടിച്ചിട്ട് വാ, ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം.”
അവനെന്നെ നോക്കി ഞാനും വേണ്ടെന്ന് തീർത്ത് പറഞ്ഞു.
ടോണി ജീപ്പ് റോഡരികിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി. അവൻ ചാടിയിറങ്ങി കടയിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ ദൂരേക്ക് നീങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പായതും, ഞാൻ പതുക്കെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി.
ഞാൻ: “എന്താ ആതിര… നിനക്ക് ശരിക്കും വയ്യേ?”
ആതിര എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അകത്തി വെച്ചു.
ആതിര: “വയ്യായ്കയല്ല മഹിയേട്ടാ… ഈ വണ്ടിയുടെ കുലുക്കവും മഹിയേട്ടന്റെ ആ സ്പർശനവും എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ ടോണി ചായ കുടിക്കുന്നു… ഇവിടെ എനിക്ക് എന്റെ ദാഹം തീർക്കണം. വേഗം…”
അവൾ തന്റെ ചുരിദാർ പതുക്കെ പൊക്കി കാണിച്ചു. പാന്റി ഇല്ലാത്ത ആ പൂറ് നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് ജീപ്പിന്റെ സീറ്റിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പുറത്ത് വെളിച്ചമാണെന്നോ ടോണി ഏത് നിമിഷവും തിരിച്ചു വരുമെന്നോ ഉള്ള പേടി ആതിരയെ വല്ലാതെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ജീപ്പിന്റെ സൈഡ് കർട്ടനുകൾ പകുതി താഴ്ത്തി ഇട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് പുറത്തുള്ളവർക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ അവളുടെ പൂറിലെ ആ ചൂടിലേക്ക് എന്റെ നാവു നീട്ടി.
പുറകിലേക്ക് പോകാൻ തടസ്സങ്ങൾനില്ലാത്ത ടൈപ് സീറ്റായിരുന്നു അത്.. ഞാനവളുടെ പൂറിലേക്ക് തലഅടുപ്പിച്ചു..
ആതിര: “ആഹ്… മഹിയേട്ടാ… മ്മ്മ്മ്… പതുക്കെ… ടോണി കണ്ടാലോ…”
അവൾ പതുക്കെ മൂളിക്കൊണ്ട് എന്റെ തല തന്റെ തുടകളിലേക്ക് അമർത്തി. അവളുടെ ആ ദ്രാവകത്തിന്റെ രുചി വീണ്ടും നുകരുമ്പോൾ എനിക്കും വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി. ടോണി കടയിൽ ചായയും കുടിച്ച് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ജീപ്പിനുള്ളിൽ അവന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരു ലഹരിയിൽ ആറാടുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ടോണി തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുൻപിലെ സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. ആതിര തന്റെ വസ്ത്രം ശരിയാക്കി ജനാലയിലൂടെ ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. ടോണി ഒരു സിഗരറ്റും വലിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് വന്നു.
ടോണി: “മഹേഷേ… അവിടുത്തെ ചായ കൊള്ളാം കേട്ടോ. ആതിര , നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വേണോ?”
ആതിര മുഖം തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആതിര: “എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട ടോണി… നമുക്ക് വേഗം വീട്ടിൽ പോകാം.”
അവളുടെ ആ വിറയാർന്ന ശബ്ദം ടോണി കരുതിയത് അവൾക്ക് സുഖമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണെന്നാണ്. പക്ഷേ, അതിന്റെ പിന്നിലെ സത്യം എനിക്കും ആതിരയ്ക്കും മാത്രം അറിയാമായിരുന്നു. വണ്ടി വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെ കാലത്ത് 10 മണിക്ക് തന്നെ ഞാനും ടോണിയും ആതിരയും അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി. ആദ്യമായാണ് ഞാനവിടെ പോകുന്നത്. ഒരു ഒറ്റ നില വീട്. പുതിയ വീടുതന്നെ ആണ്. വീടിന്റെ നാല് ഭാഗവും പുല്ലും മരങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.