ഒരു വീട് കാണണമെങ്കിൽ 200 മീറ്റർ നടക്കണം.
ഞാൻ : ഇതെന്താടാ ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു വീട്.
ടോണി : ഇവള് കുനിച്ചു നിർത്തി അടിക്കുമ്പോ നാട്ടുകാര് കേൾക്കണ്ടിരിക്കാൻ വാങ്ങിയതാ.
ടോണി അത് പറഞ്ഞതും ആതിര അവനെ പതിയെ ഒന്നടിച്ചു. ഞങ്ങളെങ്ങനെ ആ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത വീടാണ്.
ടോണി വാതിൽ തുറന്നതും ഞങ്ങൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ഹാളിന്റെ വലതുവശത്തായി വലിയൊരു സോഫാ സെറ്റും നടുവിൽ ഒരു ടിവിയും ഇരിപ്പുണ്ട്. വീടിനുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും ഏകാന്തതയും അനുഭവപ്പെട്ടു.
ആതിര: “മഹിയേട്ടൻ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. ഈ വേഷം ഒന്ന് മാറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവുമില്ല.”
അവൾ തന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗും മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ ബാഗിനുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ നമ്മുടെ ലഹരിയുടെ അടയാളമായ ആ നനഞ്ഞ പാന്റി ഉണ്ടെന്ന കാര്യം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നു. അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടോണി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും വെള്ളമെടുത്തു കുടിച്ചു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആതിര ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ആ വേഷം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. റോസ് നിറത്തിലുള്ള കനം കുറഞ്ഞ കോട്ടൺ തുണികൊണ്ടുള്ള ഒരു പാന്റും ബനിയനുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ഇന്നലത്തെ ആ ആർഭാടമായ ചുരിദാറിനേക്കാൾ, ഈ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. ആ തുണിക്ക് കനം കുറവായതുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും സ്പർശിക്കാതെ തന്നെ എത്രമാത്രം മൃദുവാണെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.
ടോണി: “മഹേഷേ, നീ ഇരിക്ക്. ഞങ്ങൾ പോയി പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാം. വിശന്നിട്ട് വയ്യാ.”
ടോണിയും ആതിരയും അടുക്കളയിൽ കയറി പണികൾ തുടങ്ങി. ഞാൻ ഹാളിലിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും അവരുടെ സംസാരവും പാത്രങ്ങൾ മുട്ടുന്ന ശബ്ദവും കേൾക്കാമായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ടോണിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്.
അവൻ ഫോൺ എടുത്തു സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാം. അവന്റെ സ്വരത്തിൽ ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും വെപ്രാളപ്പെട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
ടോണി: “മഹേഷേ… ഒരു പണിയായി. കമ്പനിയിൽ നിന്ന് വിളിക്കുകയാ. സൈറ്റിൽ എന്തോ ഒരു എമർജൻസി ഉണ്ട്. ഉടനെ അവിടെ എത്തണം. ഇന്ന് ലീവ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും അവർ കേൾക്കുന്നില്ല.”
ഞാൻ : അതിനു നിനക്ക് ഹോം സ്റ്റെ ബിസിനസ്സ് അല്ലെ…??
ടോണി : ഇത് സൈഡ് ബിസിനസ്സ് ആണടെ…
ജീവിച്ചു പോണ്ടേ…
അവൻ ആതിരയെ നോക്കി. അവൾ കൈയ്യിൽ ഒരു തവി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അടുക്കളവാതിലിൽ വന്നു നിന്നു.
ടോണി: “ആതിരെ . എനിക്ക് വേഗം ഒന്ന് പോകണം. മഹേഷ് ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ. നീ ഇവന് നല്ല ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്ക്. ഞാൻ വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോഴേക്കും തിരിച്ചെത്താൻ നോക്കാം.”
ആതിര: (ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ) “അയ്യോ… ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകണോ? മഹിയേട്ടൻ ആദ്യമായി വീട്ടിൽ വന്നതല്ലേ…”
ടോണി: “വേറെ വഴിയില്ല മോളേ. മഹേഷേ, നീ ഇവളെ ഒന്ന് നോക്കിക്കോണേ. ഞാൻ പോയി റെഡിയായി വരാം.”
അഞ്ച് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ടോണി വസ്ത്രം മാറി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൻ തന്റെ ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ വണ്ടി അകന്നു പോയതും ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തത ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞു.
ആതിര പതുക്കെ വാതിൽ ചാരി എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ ആ റോസ് ബനിയനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആതിര: (വശ്യമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) “അപ്പോൾ… ഇനി നമ്മൾ മാത്രം. ടോണി പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ മഹിയേട്ടാ… എന്നെ നന്നായി നോക്കണം എന്ന്.”