ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും – 7 25അടിപൊളി 

 

 

 

അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വലിയ സത്യസന്ധത ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധമായിരുന്നു ആ നോട്ടം. ഞാൻ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളിക്കൊടുത്തു.

 

“സാരമില്ല അച്ചു… നീ പോയി കിടന്നോ, എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ കുറച്ചുനേരം കൂടി ഇരിക്കാം.”

 

 

 

“ഓക്കെ ടാ… ഗുഡ് നൈറ്റ്,”

 

അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്ന് മുറിയിലേക്ക് പോയി.

ഞാൻ ആ ഇരുട്ടിൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ‘നീ ഈ പറയുന്നതിൽ എത്രത്തോളം സത്യമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വൈകാതെ അറിയും അച്ചു,’

 

എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. എന്റെ ഫോൺ വൈഫൈ ക്യാമറകളുമായി കണക്ട് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനെന്ന പേരിൽ ഞാൻ നാളെ നാട്ടിലേക്ക് പോകും. അതിനുശേഷം ഇവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തെളിയും.

 

പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ഒന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. നോക്കിയപ്പോൾ വാട്സാപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ്.

വേണിയാണ്.

 

“ഹലോ…” എന്ന് മാത്രമുള്ള ഒരു മെസ്സേജ്.

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, അച്ചുവിന്റെ വഞ്ചനയാണോ അതോ വേണിയുടെ ആ പുതിയ സാമീപ്യമാണോ എനിക്ക് കൂടുതൽ ആശ്വാസം നൽകുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ ആ മെസ്സേജിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നാളത്തെ യാത്ര എന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്? ഞാൻ പതുക്കെ റിപ്ലൈ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

വേണിയുടെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കുളിർമ പടരുന്നത് പോലെ. അച്ചു അകത്തെ മുറിയിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിട്ടുണ്ടാകണം. ഞാൻ പതുക്കെ റിപ്ലൈ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

“ഹലോ വേണി…”

 

സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു.

 

“ഏട്ടൻ കിടന്നില്ലേ? ഉറക്കം വന്നില്ലേ?”

 

“ഇല്ലെടാ… ഉറക്കം വന്നില്ല. ഇവിടെ ബാൽക്കണിയിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുകയാണ്.”

 

ഞാൻ അയച്ചു.

അടുത്തതായി വന്നത് ഒരു അഭ്യർത്ഥനയായിരുന്നു

 

 

 

“ഏട്ടൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെങ്കിൽ ഒന്ന് വിളിക്കാമോ? എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കണം.”

 

 

 

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ എനിക്കും ആഗ്രഹം തോന്നി. ഞാൻ ഉടനെ അവളെ ഡയൽ ചെയ്തു. ഒന്നാമത്തെ റിംഗിൽ തന്നെ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

 

 

 

“ഹരിയേട്ടാ…” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമവും സങ്കടവും കലർന്നിരുന്നു.

 

 

 

“എന്താ വേണി… എന്തുപറ്റി? ഇത്ര വൈകിയിട്ടും നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

 

 

 

“ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഏട്ടാ. ഞാൻ… ഞാൻ ഇന്ന് ഫോണിൽ ഐഫ ഫിലിം അവാർഡ് ലൈവ് ആയി കണ്ടിരുന്നു. അച്ചുച്ചേച്ചിയുടെ ഡാൻസും കണ്ടു. ഏട്ടാ… ആ പെണ്ണ് ഇതെന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? ആ സ്റ്റേജിൽ കിടന്ന് ആ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ അത്രയും മോശമായിട്ടൊക്കെ ഡാൻസ് കളിക്കാൻ എങ്ങനെ തോന്നി? കാണുന്നവർക്കൊക്കെ എന്തോ പോലെ തോന്നും.”

 

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്.

ഞാൻ ദീർഘമായി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു.

 

“വേണി… ഇതൊന്നും ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ട് ചെയ്യുന്നതല്ല. അവളുടെ ഡാൻസ്, അവളുടെ പ്രൊഫഷൻ… അതിലൊന്നും ഇടപെടാൻ എനിക്ക് അവകാശമില്ലെന്നാണ് അവൾ പറയുന്നത്. ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞു നോക്കിയതാണ്, പക്ഷേ ഫലം വഴക്ക് മാത്രമാണ്.”

 

 

 

“അതെന്ത് വർത്തമാനമാ ഏട്ടാ? അച്ചു ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയല്ലേ? തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരുത്തൻ വന്ന് ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതും ദേഹത്ത് തൊടുന്നതുമൊക്കെ ഏത് ഭർത്താവിനാ സഹിക്കാൻ പറ്റുക? എനിക്ക് പോലും അത് കണ്ടപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, പിന്നെയാണോ ഏട്ടന്. ഇതൊന്നും പറ്റില്ലെന്ന് ഏട്ടൻ കടുപ്പിച്ചു പറയണം.”

 

വേണിയുടെ സ്വരത്തിൽ എന്നോടുള്ള കരുതൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

 

 

 

“നിന്റെ അവസ്ഥ ഇതാണെങ്കിൽ ഒരു ഭർത്താവായ എന്റെ അവസ്ഥ എന്താവും വേണി? ഞാനാകെ തകർന്നു നിൽക്കുകയാണ്. ഇവിടെ ഈ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല. വിശ്വാസവും സ്നേഹവും മാത്രം കൊണ്ട് ജീവിച്ചാൽ എന്റെ വില ഇനിയും പോയിക്കിട്ടും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്വേഷണത്തിലാണ്. ചില സത്യങ്ങൾ എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണണം.”

1 Comment

Add a Comment
  1. Waiting for the next…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *