“പേടിക്കണ്ട. അരുണേട്ടനാ.. അവനൊന്നും പറയില്ല.”
അവനവളുടെ ചുണ്ടിൽത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അരുണിന്റെ കാലടി അകന്നു പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൻ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിയപ്പത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗം അവളുടെ വായിലേക്ക് വെച്ചു. മൗര്യ അത് വായിലേക്കിറക്കുന്നതിനും മുന്നേ ത്തന്നെ അവൻ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിലിരിക്കുന്ന ആ ഉണ്ണിയപ്പത്തിൽ കടിച്ചു.
മൗര്യ അടിമുടി വിറച്ചു. അരവിന്ദ് രണ്ടു കൈകൾക്കൊണ്ടും അവളുടെ അരക്കെട്ട് തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
രണ്ടു പേരുടെയും ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ ഇടകലർന്നു…
ഉണ്ണിയപ്പത്തിലപ്പോൾ ആ തുടുത്ത ചുണ്ടിന്റെ മധുരവും കലർന്നിരുന്നു…
മൗര്യ ചുണ്ടുകൾ അകത്തിയില്ലെങ്കിലും അവന് പുറമേ നിന്നു തന്നെ ആ ചുണ്ടുകളെ ഒന്ന് ഉറുഞ്ചിയെടുക്കാൻ സാധിച്ചു.
“ഇഷ്ടായോ ഉണ്ണിയപ്പം??”
അവളുടെ മുഖത്തിലൂടെ തന്നെ ചുണ്ടോടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു…
“ഹ്ആ….”
മൗര്യ എങ്ങനെയോ മൂളി…
“ഏതാ കൂടുതൽ ഇഷ്ടായെ? ഉണ്ണിയപ്പം ആണോ അതോ ഇതാണോ?”
അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു മുത്തം കൊടുത്തിട്ട് ചോദിച്ചു.
അവൾ നാണത്തോടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തിയേയുള്ളു.
“പറയ് ചിന്നൂ….”
അവനാ പേര് വിളിക്കുമ്പോഴെല്ലാം താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണ് എന്നൊരു തോന്നൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു മൗര്യക്ക്…
“ഉമ്മ വെച്ചത്…”
അവളുടെ ആ കിളിനാദം കേട്ടതും അവനവളെ ഒന്നെടുത്തു പൊക്കി. ഇപ്പോൾ തലകുനിക്കാതെ തന്നെ അവളുടെ മുഖം കാണാം…
അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അവന് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“പേടിക്കല്ലേ… ഞാനല്ലേ….”
അവന്റെ കനത്ത ശബ്ദം ഇത്ര ആർദ്രതയിൽ അവളാദ്യമായി കേൾക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ശബ്ദം തന്ന ധൈര്യത്തിൽ അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അരവിന്ദ് അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഒന്ന് ഊമ്പിയെടുത്തു…
അത് നിർത്താനാവാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഊമ്പാൻ തുടങ്ങി… മെല്ലെ മെല്ലെ മൗര്യയും പങ്കുചേർന്നു. അവളവന്റെ മേൽചുണ്ടിനെ ഉറുഞ്ചിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി..
അവന്റെ കുണ്ണ hard ആയി മുണ്ടിനുള്ളിൽ വിളഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടെങ്കിലും അവനത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അവനുള്ള സമയമല്ലിത്.
അരവിന്ദേട്ടന്റെ നാവ് തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിൽ വട്ടം ചുഴറ്റിയപ്പോൾ മൗര്യ ബാലൻസ് തെറ്റി ഉലഞ്ഞു പോയി..
അവളവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താഴെക്കൂർന്നു വീണു.
അരവിന്ദ് അവളെ വീണ്ടും എടുത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആവേശത്തോടെ വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. ആ തുടുത്ത കവിൾത്തടത്തിലും കണ്ണിലും താടിയിലും നെറ്റിയിലുമെല്ലാം അവൻ അമർത്തി ചുംബിച്ചു..
പാവം മൗര്യ തളർന്നു പോയിരുന്നു…. അവളവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ കിടന്ന് ചുംബനങ്ങളേറ്റു വാങ്ങി…
അവളിങ്ങനെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന ഈ നിമിഷത്തിലും നല്ലതൊന്ന് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നി അരവിന്ദിന്.. അവനാ ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന മുഖത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും തന്റെ ചുണ്ട് പതിപ്പിച്ചു, അവൾ മിണ്ടാതെ തന്നെ നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോൾ
കവിളിൽ താടിയിട്ടുരച്ച് ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി.
പെട്ടന്ന് പുറത്തെവിടെ നിന്നോ ഒരു വിളി കേട്ടു.
“മൗര്യേ… നമക്ക് സിനിമാപ്പേര് പറഞ്ഞു കളിക്കാം.. വാ…..”
രണ്ടാളും ആ വിളി കേട്ടു ഞെട്ടി. മൗര്യ വെളിപാട് വന്നത് പോലെ ചുറ്റും നോക്കി. ഇപ്പോഴും അവൾ തന്റെ കയ്യിൽത്തന്നെ നിൽക്കുകയാണെങ്കിലും പിന്നെയും അവളെ പിടിച്ചു വെക്കാൻ തോന്നിയില്ല അരവിന്ദിന്. പക്ഷേ, വിടാനും തോന്നുന്നില്ല…
“പോണോ?”
ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയാണ് അവനത് ചോദിച്ചതെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടിലും കണ്ണുകളിലും തത്തിക്കളിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞത് മൗര്യ കേട്ടിട്ട് പോലുമില്ലെന്നത് വ്യക്തം.
അവളൊരു മായക്കാഴ്ച കാണുന്നത് പോലെ അവനെ തന്നെ നോക്കി തന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുകയാണ്.
അരവിന്ദിന് അതു കണ്ട് ചിരി വന്നു.
“പോടീ പെണ്ണെ… അല്ലേൽ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിപ്പം ഇങ്ങു വരും.”
അവനവളെ നിലത്തു നിർത്തി കവിളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.