ഞാന് നിരാശയോടെ മൂക്ക് ചുളിച്ചു കാണിച്ചു.
“അപ്പൊ എന്റെ പണിയോ…ചോറൊന്നും വെക്കണ്ടേ..!”
“അത് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് വെക്കാം..സമയമുണ്ടല്ലോ..!”
“വേറെയുമില്ലേ പണികള്..അടിച്ചു വാരുന്നതൊക്കെ എപ്പോഴാ..!”
“അപ്പൊ നടക്കില്ലേ..?”
ഞാനാകെ നിരാശയിലായി.
എന്റെ മുഖത്തെ ശോകഭാവം കണ്ട് മേമ ചുണ്ടുകള് ഉള്ളിലേക്ക് മടക്കി ചിരിയൊതുക്കി.
“ആദ്യം പണിയൊക്കെ തീര്ക്കട്ടെ…എന്നിട്ട് സമയം കിട്ടിയാ വരാം. ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാ അവരൊന്നു മയങ്ങും..എനിക്കും വേണ്ടേ കുറച്ചു സമാധാനം..!”
നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവര് ചുണ്ട് കടിച്ചു.
എന്റെ മനസ്സില് ഒരു കുതിപ്പുയര്ന്നു. സാഹചര്യത്തിന്റെ തടസ്സമില്ലായിരുന്നെങ്കില് ഇപ്പൊ ഇവിടെ വച്ചു തന്നെ കാലകത്തിത്തരാന് മേമ തയ്യാറാണെന്നല്ലേ ആ പറഞ്ഞതിനര്ത്ഥം..!
ആവേശത്തിമിര്പ്പോടെ കൈ ആ കുണ്ടിയുടെ വിടവിലേക്ക് തിക്കിക്കയറി. ഷഡ്ഡി ഇല്ലാത്ത ആ മാംസളതയുടെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്ന മാര്ദ്ദവം വിരലുകളിലൂടെ മജ്ജയിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറി.
“എന്റെ പാന്റിപ്പോ കീറും..!”
ഒരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരി കലര്ന്ന ദേഷ്യം ഭാവിച്ചുകൊണ്ടു മേമ പിന്നോട്ട് നിന്നുകളഞ്ഞു.
“ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ ആര്ത്തി…രണ്ടു കയ്യും കെട്ടിയിടേണ്ടി വരും..!”
ആ പുഞ്ചിരി മുഖമാകെ നിറഞ്ഞു.
“കൈ മാത്രം കെട്ടിയിട്ടെന്താ…ദാ..ഇതൂടെ കെട്ടിയിടേണ്ടി വരും..!”
മുണ്ടിനുള്ളിലെ മുഴുപ്പ് പുറത്തുകൂടെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു.
നോട്ടം അതിലേക്കു നീണ്ടതും മേമയുടെ കണ്ണുകളിലൊരു പിടയലുണ്ടായി. പുഞ്ചിരി മങ്ങിയ മുഖത്ത് നേരിയ ഒരു തിരയിളക്കം പ്രത്യക്ഷമായി. എന്നാല് തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ എന്തോ ഒരു പ്രേരണയാല് അവര് മുഖം വെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.
“ഇങ്ങനൊരു ചെക്കന്…പോയൊരു ഷഡ്ഡിയിടെടാ…!!”
ചമ്മിയ ഒരു ചിരിയോടെ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് മേമ കയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് എന്റെ അടുത്തായി സ്ലാബിലേക്ക് വച്ചു.
“…തന്നത്താനങ്ങ് കഴിച്ചാ മതി. മനുഷ്യനെയിട്ട് നാണം കെടുത്ത്വാ..!”
ഒരു കൂര്ത്ത നോട്ടമെയ്തുകൊണ്ട് കൈ കഴുകുന്ന മേമയെ നോക്കി ഞാന് വീണ്ടും മുഴുപ്പ് ഉഴിഞ്ഞു കാണിച്ചു.
“വഷളന്..!!”
ഒരു കുറുമ്പ് പുഞ്ചിരിയോടെ പിറുപിറുക്കുന്നതിനിടയില് ആ കണ്ണുകള് വീണ്ടും കുണ്ണയുടെ നേരെ പാളി വീണു.
പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിലെ മുറ്റത്ത് ആരുടേയോ ശബ്ദം കേട്ടത്.
മേമയും ഞാനും തെല്ലൊരു ഞെട്ടലോടെ ഒരേ സമയം ജനലിനു നേരെ നോക്കി.
പുറത്തു അഴിച്ചു കെട്ടിയിരുന്ന പശുക്കിടാവിനോട് എന്തോ കിന്നാരം പറഞ്ഞു നടന്നുവരുന്ന ലിസിച്ചേച്ചിയെ ജനലഴികള്ക്കിടയിലൂടെ കണ്ടതോടെ ശ്വാസം നേരെ വീണു. അല്പം ദൂരെയായിരുന്നതിനാല് അവര് ഒന്നും കേള്ക്കാന് വഴിയില്ല. മേമയുടെ മുഖത്തും ആ ആശ്വാസം നിഴലിച്ചു. എങ്കിലും താക്കീത് നിറഞ്ഞ ഒരു നോട്ടം എന്നിലേക്ക് നീണ്ടു വന്നിരുന്നു.
ഞാന് വേഗം പ്ലേറ്റ് കയ്യിലെടുത്ത് ഒന്നും നടക്കാത്തതുപോലെ കഴിപ്പ് തുടര്ന്നു. മേമ പുറത്തേക്കുള്ള വാതില് തുറന്നപ്പോഴേക്കും ലിസിച്ചേച്ചി അടുത്തെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“അവള്ക്കിന്നു എന്നതാന്നറിയത്തില്ല വലിയ സ്നേഹം..!!”
പശുക്കിടാവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചി അകത്തേക്ക് കയറി.
“ആഹ്..!”
കഴിപ്പിനിടെ അപ്പോമാത്രം കണ്ടതുപോലെ ഞാന് അവരെ നോക്കി ലോഹ്യം കാണിച്ചു.
“ഇപ്പൊ കഴുക്കുന്നേ ഉള്ളോ..?”
ചേച്ചി ആശ്ചര്യത്തോടെ മേമയെ നോക്കി.
“സമരം തുടങ്ങിയേപ്പിന്നെ അവന്റെ തീറ്റയും കുടിയുമൊക്കെ ഒരു നേരത്താ.!”
മേമ ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു.
“ങ്ഹാ…അതൊക്കെ നിക്കും…നാളെ ചർച്ചയുണ്ടെന്നാ കേട്ടത്. ചിലപ്പോ മറ്റന്നാൾ മുതല് സൊസൈറ്റി തുറക്കും..!”
ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തൊരു കളിയാക്കൽ ഭാവം നിറഞ്ഞു.
“തുറന്നോട്ടേ..കുറച്ചു നേരത്തെ കിടക്കണം അത്രയല്ലേ വേണ്ടൂ.. അല്ലേ മേമേ ..!!”
തമാശ നിറഞ്ഞ അഹന്തയോടെ മറുപടി പറയുമ്പോൾ ഒരു സപ്പോർട്ടിനായി ഞാൻ മേമയെ കൂട്ടുപിടിച്ചു.
ഇയർ എത്ര കഴിഞ്ഞാലും ഇപ്പോഴും വായിക്കുമ്പോൾ അതെ ഫീൽ ആ….. പറ്റുകിൽ ഇതിന്റെ പാർട്ടി 2 എഴുതി കൂടെ ഇതിനു മുന്പും ഇതിനു ശേഷവും ഇതു പോലെ ഒരു കഥ വായിച്ചടില്ല
പല തരം കഥകൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുപോലൊരെണ്ണം വായിച്ചിട്ടില്ല.. ഇതും കൂടെ കൂട്ടി അഞ്ചാമത്തെ പ്രാവശ്യം ആണ് വായിക്കുന്നത്.. 👍👍👍👍👍
മറ്റൊരെണ്ണമുണ്ട്
മന്ദാരക്കടവ്.
വേറെ ലെവൽ ആണ്.
ഇടക്ക് വെച്ച് നിർത്തിപ്പോയി.
എന്നാലും കിട്ടിയടുത്തോളം 👍🏼👍🏼👍🏼
ഇതെത്ര ആവർത്തി വായിച്ചിട്ടും മതിയാവുന്നില്ല. കാമവും പ്രേമവും ഒരു പോലെ സമ്മേളിക്കുന്ന ഒരു അത്യഅപൂർവ്വ കഥ. എന്തായാലും താങ്കളുടെ എഴുത്ത് അത് എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിയാവില്ല. നല്ല ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.