നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 12 76അടിപൊളി  

“അവനങ്ങനൊക്കെ പറയും. നീ പോയി നോക്ക് പെണ്ണേ..!”

അമ്മമ്മയുടെ സ്വരം അല്പം കടുത്തു. ആര്‍ക്കു വേണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് വേണമെന്നൊരു ധ്വനി അതില്‍ മുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു.

“പോയി നോക്കാമ്മേ…ഉണ്ടാവോന്നറിയില്ല..!”

ഒരു ചിരിയോടെ മേമ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

“എണീറ്റ് ആ തോര്‍ത്തൊന്നു ഉടുക്ക് മനുഷ്യാ..!”

അപ്പോഴും ടീവിയില്‍ തന്നെ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അമ്മച്ചനോട് ഒച്ചയിട്ടുകൊണ്ട് അമ്മമ്മ കുഴമ്പ് കുപ്പി കയ്യിലെടുത്തു.

ഒന്നുരണ്ടു മിനിറ്റ് കൂടെ അവിടെ ചടഞ്ഞിരുന്ന ശേഷം ഞാന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.

മേമ ചോറിനുള്ള അരി കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കുക്കര്‍ സിങ്കില്‍ ഇറക്കി വച്ചത് കാരണം അല്പം കുനിഞ്ഞാണ് നില്‍പ്പ്. ആ മുഴുത്ത കുണ്ടി അല്പം പിന്നിലേക്ക് തള്ളി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് വായില്‍ വെള്ളം വന്നു.

“ഈ നാട്ടില്‍ മീനൊന്നും കിട്ടില്ലേ..?!”

ആശ്ചര്യം ഭാവിച്ച് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

ശബ്ദം കേട്ട് മേമ തല ചെരിച്ച് നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി പടര്‍ന്നു.

“കിട്ടും..പക്ഷേ ഒരു വസ്തൂന് കൊള്ളില്ല. മുറിക്കാനെടുക്കുമ്പോഴേക്കും അഴുകി വീണുപോകും.!

സിങ്ക് ടാപ്പ് അടച്ച് ഇരുകൈകളുംകൊണ്ട് അരി കുതിര്‍ത്തു കഴുകിക്കൊണ്ട് മേമ തുടര്‍ന്നു.

“…..നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കുമ്പോ വേറെ വഴിയില്ലാതെ വാങ്ങിക്കാറുണ്ട്. എന്നാലോ..അത് കഴിച്ചാപ്പിന്നെ രണ്ടു ദിവസം വയറു വേദനയെന്നും പറഞ്ഞു ലഹളയുമായിരിക്കും.! പിന്നെ നായാടികള്‍ ഇടക്കൊക്കെ കൊണ്ട് വരാറുണ്ട്. കാട്ടിനുള്ളിലെ അരുവീന്നും കൊളത്തീന്നുമൊക്കെ വലയിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നതാ. വലിയ വിലയാ..എന്നാലും നല്ല മീന്‍ കഴിക്കാം..!”

“എന്നാ അതങ്ങ് വാങ്ങി വച്ച് കൊടുക്കരുതോ..ആ പാവം മീനിനു മുട്ടി നിക്ക്വാ..!”

മേമയുടെ പിന്നിലേക്ക് നിന്ന്‍ ആ കുണ്ടിയുടെ മാദകത്വം കണ്ണുകളാല്‍ ഉഴിഞ്ഞാസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“പോയി നോക്കാം…കിട്ടിയാ കിട്ടി..!”

“എന്നാ ഞാനും വരട്ടെ..?”

ഇരുകൈകളും ഇടുപ്പില്‍ വച്ചുകൊണ്ട് ഞാനാ മേനിയിലേക്ക് അമര്‍ന്നു നിന്നു.

“അതിനു നീയല്ലേ പോണത്..! എനിക്കിവിടെ പണിയില്ലേ..!”
അരി കഴുകിയ വെള്ളം ഒഴിച്ച് കളഞ്ഞുകൊണ്ട് മേമ ചിരിച്ചു.

“അതിനു എനിക്ക് സ്ഥലമറിയില്ലല്ലോ..!”

“അതൊക്കെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാം..പോരെ.!”

“മേമ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നമുക്ക് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്ജോയ്‌ ചെയ്തങ്ങനെ പോകാമായിരുന്നു..!”

ഞാനൊരു നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

മേമ പെട്ടെന്ന് നിവര്‍ന്ന്‍ പിന്നിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു.

“നീയിതെന്തിനുള്ള ഭാവമാ കണ്ണാ…ഈ പിടുത്തമൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ ഇനി നടുറോട്ടിന്നും കെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ പോകുന്നെ..! ഇപ്പോത്തന്നെ കണ്ടില്ലേ…അമ്മയെങ്ങാന്‍ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലോ..!”

തെല്ലൊരു ശാസന നിറഞ്ഞ പരിഭ്രമം ആ സ്വരത്തില്‍ മുഴച്ചു നിന്നിരുന്നു.

അല്പം മുമ്പത്തെ കാര്യമാണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതിനു വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാതെ ഞാന്‍ കൈകള്‍ ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ ആ കൊഴുത്ത വയറിലേക്ക് നിരക്കി വച്ചു.

“മോളിലോട്ട് വരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് വരാഞ്ഞിട്ടല്ലേ..!

അരക്കെട്ട് കുണ്ടിയിലേക്ക് അമര്‍ത്തിവച്ച് ആ ശരീരം പുണര്‍ന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ആലസ്യത്തോടെ പിറുപിറുത്തു.

“…എനിക്കിങ്ങനെ എപ്പോഴും എന്റെ മേമയെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം. കെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോ കെട്ടിപ്പിടിക്കണം. ഉമ്മ വെക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോ ഉമ്മ വെക്കണം.ഓമനിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോ ഓമനിക്കണം..!”

ആ പിന്‍കഴുത്തില്‍ എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ മെല്ലെ പതിഞ്ഞമര്‍ന്നു.

മേമയുടെ ശരീരമാകെ ഒന്നിളകി. വയറില്‍ പിതുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ കൈക്കുമേല്‍ അവരുടെ കൈപ്പടം മെല്ലെ വന്നു വിശ്രമിച്ചു.

“അതിനാരാ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞെ…പക്ഷേ സമയോം സന്ദര്‍ഭോം നോക്കാതെ ഇങ്ങനൊക്കെ കാണിക്കാവോ…!”

ആ നനുത്ത് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ ഒരു ഇക്കിളി പടര്‍ന്നിരുന്നു.

4 Comments

Add a Comment
  1. ഇയർ എത്ര കഴിഞ്ഞാലും ഇപ്പോഴും വായിക്കുമ്പോൾ അതെ ഫീൽ ആ….. പറ്റുകിൽ ഇതിന്റെ പാർട്ടി 2 എഴുതി കൂടെ ഇതിനു മുന്പും ഇതിനു ശേഷവും ഇതു പോലെ ഒരു കഥ വായിച്ചടില്ല

    1. പല തരം കഥകൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുപോലൊരെണ്ണം വായിച്ചിട്ടില്ല.. ഇതും കൂടെ കൂട്ടി അഞ്ചാമത്തെ പ്രാവശ്യം ആണ് വായിക്കുന്നത്.. 👍👍👍👍👍

      1. പൂഞ്ഞാർ ആശാൻ

        മറ്റൊരെണ്ണമുണ്ട്
        മന്ദാരക്കടവ്.
        വേറെ ലെവൽ ആണ്.
        ഇടക്ക് വെച്ച് നിർത്തിപ്പോയി.
        എന്നാലും കിട്ടിയടുത്തോളം 👍🏼👍🏼👍🏼

    2. ഇതെത്ര ആവർത്തി വായിച്ചിട്ടും മതിയാവുന്നില്ല. കാമവും പ്രേമവും ഒരു പോലെ സമ്മേളിക്കുന്ന ഒരു അത്യഅപൂർവ്വ കഥ. എന്തായാലും താങ്കളുടെ എഴുത്ത് അത് എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിയാവില്ല. നല്ല ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *