“നല്ല കുട്ടി. നീ ഒരു ബുദ്ധിമതി തന്നെയാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് വളരെ വ്യക്തമായി പറയട്ടെ. നീ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഒരു ഇരുണ്ട ബസ്സിലാണ്, നീയും നിന്റെഭർത്താവും എന്റെ കാരുണ്യത്തിലാണ്. എനിക്ക് നിന്നെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടമായി. നിന്റെയീ സൗകുമാര്യം എനിക്ക് നുകരണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്തോ എനിക്ക് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല. നിന്റെ ഭർത്താവിനെ ഞാൻ ഉപദ്രവിക്കില്ല, പക്ഷെ കുറച്ച് സമയത്തേക്ക് ഞാൻ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഞാൻ ചെയ്യട്ടെ, നിന്നെ കൊല്ലാൻ ഉള്ള ആയുധം എന്റെ കൈയിലുണ്ട് , പക്ഷെ പേടിക്കണ്ട, വെറുതെ വിടും ഉറപ്പ്. പക്ഷെ എതിർത്തലോ കരഞ്ഞാലോ പിന്നെ ഞാൻ എന്ത്ചെയ്യുമെന്നു എനിക്കറീല.
ഞങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അവസാന വാചകം അദ്ദേഹം കനത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൾ കണ്ണുകൾ വിശാലമായി തുറന്നു, അവൾക്ക് കണ്ണീരു വറ്റിയപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അയാളുടെ മുഖം സ്മൃതിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു, അയാൾ സ്മൃതിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
“നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?”.
“അതെ.” അവൾ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
അസാധാരണമായ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതിനാലും, ഞാനൊരാൾ കാരണം സ്മൃതിയ്ക്ക് ഏറ്റ അപമാനം കൊണ്ടും ഞാൻ തല കുനിച്ചിരുന്നു. ഇത്രയും ഗതികേട് എന്റെ ജീവിതലത്തിലിനി ഉണ്ടാകില്ല.
സ്മൃതി ഗുരുജിയാൽ കളങ്കപ്പെടാൻ പോവുകയാണ് എന്ന പേടികൊണ്ട് എന്റെ മനസ് പിടിവിട്ടു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. ആ കൊള്ളക്കാരന്റെ ഭയാനകമായ ആവശ്യങ്ങൾ എന്റെ ഭാര്യക്ക് മനസില്ലാ മനസോടെ നൽകേണ്ടി വരുന്നതിലും എന്റെ ഇത്രയും കാലത്തേ അഭിമാനം ഈ രാത്രി ചോർന്നു ഒലിച്ചു പോകുന്നതും ഈറൻ കണ്ണുകളാൽ ഞാൻ ഓർത്തു.
“കൊള്ളാം…..മിടുക്കി , അപ്പൊ നീ ഇനി നിന്റെ സ്വെറ്റർ അഴിച്ചോ…. പേടിക്കണ്ട…തണുക്കില്ല, നിന്നെ ചൂടാക്കാൻ അല്ലെ ഞാനിപ്പോ ഉള്ളത്”
സ്മൃതി സീറ്റിൽ നിന്നും നേരെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ കാർഡിഗൻ ഊരിയെടുത്തു, അത് ഗുരുജി പിടിച്ചു വാങ്ങിയിട്ട് ബസിന്റെ തറയിൽ പുതപ്പിന് മുകളിലായി അയാളിട്ടു.
അവളുടെ ടി-ഷർട്ട് ന്റെ അടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു
“നിന്റെ മുയൽകുഞ്ഞുങ്ങളെ എനിക്ക് കാണണം…..”
“ഉം പറഞ്ഞത് മനസിലായില്ലേ ഊരിക്കൊ!” സ്മൃതിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി അയാൾ കല്പിച്ചു.
ഞാൻ ഇതെല്ലാം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ കോപവും ലജ്ജയും എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്മൃതി ദയനീയമായി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി അവളുടെ മനസിന്റെ വിങ്ങൽ എനിക്കൂഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ ടി-ഷർട്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി.
“കൊള്ളാം…..” അയാൾ കണ്ണുകൾ പറഞ്ഞു, അവളുടെ ഇരു മുലയിൽ കൈകൊണ്ട് അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇഷ്ടപ്പെട്ടു…..കൊത്തിയെടുത്തപോലെയുണ്ടല്ലോ പെണ്ണെ…”
എന്നിട്ടയാൾ സ്മൃതിയുടെതൊണ്ടക്കുഴിയിൽ വിരലമർത്തിയപ്പോൾ അവളൊന്നു ഞെട്ടി, വെള്ളമിറക്കികൊണ്ട് അവൾ കണ്ണ് പിടയുമ്പോൾ അയാൾ വിരൽ കൊണ്ട് പതിയെ താഴേക്ക് വരച്ചുകൊണ്ട് കല്പിച്ചു.
“ബ്രാ കൂടെ…..തുറന്നോ….”
“പക്ഷെ…..” സ്മൃതി പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അയാൾ ഒരു വിരൽ ബ്രായുടെ വള്ളിയിൽ കൂടെ കടത്തിക്കൊണ്ട് അവളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നോട്ടം നോക്കി
അവൾ വേറെ വഴിയില്ലാതെ കരയാനും ആവാതെ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ആക്കികൊണ്ട് ബ്രായുടെ കൊളുത്തു അഴിച്ചു. സ്മൃതിയുടെ മാനം പോകാതെ നോക്കാൻ ബ്രാ അഴിയാതെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ പിടിച്ചു നിന്നു. പക്ഷെ ആ മനുഷ്യൻ ! അവളുടെ അയാൾ ബ്രായുടെ നടുവിലെ ലെസിലൂടെ വിരലുകൊണ്ട് ഒന്ന് തോണ്ടിയതും, അതും നിഷ്പ്രഭം താഴേക്ക് വീണു. രാജു പക്ഷെ ഇതിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലാതെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരു നിമിഷം സ്മൃതിയെ നോക്കിയപ്പോൾ “അമ്പോ….കിടു!!” എന്ന അവന്റെ ആശ്ചര്യം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു . പക്ഷെ അതിനുശേഷം ഏറെ നേരം സ്മൃതി എന്നെ നോക്കിയതെയെയില്ല. അവൾ എന്നെ നോക്കിയാൽ ഒരു പക്ഷെ കരഞ്ഞുപോകും എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.