പെട്ടെന്നാണ് അവൾ ആ കൈ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചത്!
ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
ഭാവഭേദമില്ലാതെ അവൾ വീണ്ടും, കയ്യിലിരുന്ന ആ പീസ് എന്റെ വായക്ക് നേരെ നീട്ടി.
എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്ന് ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.ആകേ ഉരുകി തീരുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു അവസ്ഥ ഇവളെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്?
ഞാൻ വായ തുറക്കാതെ ഈ പെണ്ണ് ഇവിടുന്ന് പോവില്ല എന്നെനിക്ക് ഏകദേശം ഉറപ്പായി. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഞാൻ വായ തുറന്നു.
അവൾ ആ കേക്ക് പീസ് സാവധാനം എന്റെ വായിലേക്ക് വെച്ചുതന്നു.
അവളുടെ മൃദുവായ വിരലുകൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ സ്പർശിച്ച നിമിഷം…
ദൈവമേ…
ദേഹമൊട്ടാകെ ഒരു തണുത്ത തിരമാല ഓടിപ്പോയതുപോലെ ഹൃദയം ഒറ്റ നിമിഷംക്കൊണ്ട് താളം തെറ്റി.
ഞാനത് കഴിച്ചു എന്നുറപ്പായതും, അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒരു ചിരി പോലും പാസാക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പോകുന്നതിനിടയിൽ, എന്റെ ചുണ്ടിൽ തട്ടിയ ആ വിരലുകൾ അവൾ മെല്ലെ നുണഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം….
ഞങ്ങളെല്ലാവരും അവളെ യാത്രയാക്കാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അവൾ കാറിൽ കയറുന്നതിന് മുൻപ്, ഞാൻ ആ കാറിന്റെ സൗന്ദര്യം ഒരിക്കൽ കൂടി ആസ്വദിക്കാൻ ഞാൻ മറന്നില്ല…
അവൾ കയറി, കാർ സ്റ്റാർട്ടായി. ആ കറുത്ത സുന്ദരി മുറ്റത്തുനിന്ന് അനങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഗേറ്റ് കടന്ന് കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുന്നത് വരെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും നോക്കിനിന്നു.
കാറ് പോയതും എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തൊരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു.
ഈ തക്കത്തിന് ഞാൻ അവിടെ നിന്നും നൈസായി വലിയാൻ നോക്കി. പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് വീടിനകത്തേക്ക് ഒരടി വെച്ചതേയുള്ളൂ…
“വാവേ…”
ചേച്ചിയുടെ ആ വിളി…അതൊരു ഇടിമുഴക്കം പോലെയാണ് എന്റെ കാതുകളിൽ പതിച്ചത്.
ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
അതാ നിൽക്കുന്നു കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ പെൺപട!
യെസ്, ഐ ആം ട്രാപ്പ്ഡ്!
പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു!
റൂമിലെത്തി കതകടച്ച് കുറ്റിയിട്ടതിന് ശേഷമാണ് ഞാൻ ആ ഓട്ടം അവസാനിപ്പിച്ചത്. എന്റെ നെഞ്ച് അപ്പോഴും പടപടാ എന്നിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പുറത്ത് വാതിലിൽ ‘ഠപ്പേ… ഠപ്പേ…’ എന്ന അടിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാം
“തുറക്കടാ നാറി വാതിൽ…! നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ കൊല്ലും…”
അമ്മ അലറലോടലറൽ….
“നിങ്ങളൊന്നു പോ തള്ളേ… മനുഷ്യന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്…”
ഞാൻ വിളിച്ചു കൂവി ബെഡിലേക്ക് കമഴ്ന്നു വീണു….
പുറത്തെ ചെണ്ടമേളം പതുക്കെ നിലച്ചു.
അമ്മയും സംഘവും മടുത്ത് പിന്മാറി എന്ന് തോന്നുന്നു. ഇന്നത്തെ കോട്ട കഴിഞ്ഞു, ബാക്കി നാളെ എന്ന മട്ടിൽ അവരൊക്കെ സ്ഥലം വിട്ടു കാണും.
“ഹാവൂ… സമാധാനം!”
നാളത്തെ കാര്യം നാളെ. നേരം വെളുത്തിട്ട് കിട്ടാനുള്ളത് അപ്പൊ മേടിക്കാം. ഇപ്പോ തൽക്കാലം ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയല്ലോ, അത് മതി.
ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത്, പുതപ്പും വലിച്ചിട്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ചു. ഒന്ന് സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടതാ. പക്ഷെ എവിടെ?
കണ്ണടച്ചതും ഇരുട്ടിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് ആ മുഖം!
അനു ചൈതന്യ!
ആ വെണ്ണക്കല്ലിൽ തീർത്ത ശില്പം പോലെത്തെ മുഖം… എന്റെ വായക്ക് നേരെ നീളുന്ന ആ കൈകൾ… എന്റെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ട ആ തണുത്ത വിരലുകൾ…
മൊട്ടിട്ട പൂക്കളൊക്കെ ഓരോന്നായി വിരിയുകയാണ് മനസ്സിനുള്ളിൽ…
നാണവും മാനവും എന്താണെന്ന് അറിയാത്ത, തൊലിക്കട്ടി അപാരമായ എന്റെ മുഖം പോലും നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു!
ബെഡിൽ കിടന്ന് ഞാൻ തനിയെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “എടാ അഭിമന്യു, നിനക്കും നാണം വരോടാ?”
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ ചിന്ത ഞാൻ തട്ടിമാറ്റി.
“നടക്കണ കാര്യം വല്ലതും ചിന്തിക്കടാ മണ്ടൻ പോത്തേ…” ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു.
റോൾസ് റോയ്സിൽ നടക്കുന്ന, കണ്ടാൽ ആരും നോക്കിനിന്നുപോകുന്ന അവളെപ്പോലൊരു മുതലിനെ കെട്ടാനുള്ള യോഗമൊന്നും ഈ PSC പഠിക്കാൻ പോവുന്ന എനിക്കില്ല. അതൊക്കെ സിനിമയിൽ മാത്രമേ നടക്കൂ.
Continue bro nice story
Nice feel good story
Manassu niranju