ഒരു സ്വന്തം ബോധം തോന്നി.
പ്രിയംവദ അർജുനിന്റെ നെഞ്ചിൽ മെല്ലെ ചുംബിച്ചു. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി.
മീനാക്ഷി അവന്റെ തോളോട് ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു. «ഇവിടെ തന്നെ. പോകരുത്.»
രാധിക മറുവശത്ത് കൈ പിടിച്ചു. «ഉറങ്ങ്, അണ്ണാ. ഞങ്ങളിവിടെയുണ്ട്.»
ഉടൻ നാലുപേരും ആഴമുള്ള, സമാധാനപൂർണമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. അമ്മ, മകൻ, മക്കൾ. പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത്. വിളക്ക് കത്തി തീർന്നു. മുറിയിൽ ശ്വാസം മാത്രം ശേഷിച്ചു.
അർജുൻ ആദ്യം ഉണർന്നു. ചെറിയ ജനാലയിലൂടെ മൃദുവായ പ്രഭാത വെളിച്ചം വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ഉടൻ തന്നെ ദൈനംദിന കളരി പരിശീലനത്തിന് പോകേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നീണ്ട നിമിഷം അവൻ അവിടെ കിടന്ന്, അടുത്ത് ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നു സ്ത്രീകളെയും നോക്കി.
അവരുടെ സൗന്ദര്യം കാണുമ്പോൾ അർജുനിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴമുള്ള സ്നേഹവും സംരക്ഷണബോധവും ഉയർന്നു. ഓരോ സ്ത്രീയും തനതായ സൗന്ദര്യമുള്ളവരായിരുന്നു, എന്നാൽ രക്തബന്ധവും ആചാരവും പുതിയ അടുപ്പവും കൊണ്ട് അവരെല്ലാവരും അവനോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു.
പ്രിയംവദ മലർന്നു കിടന്നു. ഉറക്കത്തിൽ ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നിരുന്നു. വലിയ മുലകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് മൃദുവായി പടർന്നു, ഓരോ ശ്വാസത്തോടെയും ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. വിശാലമായ ഇടുപ്പ് ഉദാരമായി വളഞ്ഞ് കട്ടിയുള്ള തുടകളിലേക്ക് നീണ്ടു. പിറക് വലുതും മൃദുവും ആഴത്തിൽ വളഞ്ഞതുമായിരുന്നു — പിടിക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്ന, സുഖവും ആവേശവും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുന്ന സമൃദ്ധമായ പിറക്.
മീനാക്ഷി അർജുനിന്റെ വശത്ത് ചുരുണ്ടുകിടന്നു. ഉറക്കത്തിലും യൗവനം ശരീരത്തിൽ തിളങ്ങി. മുലകൾ ഉറച്ചതും മനോഹരമായ ആകൃതിയുള്ളതും നെഞ്ചിന് മുകളിൽ ഉയർന്ന് ഇരുന്നു. ഇടുപ്പ് വിശാലമായി വളഞ്ഞു. പിറക് വട്ടത്തിലും ഇറുകിയതും പൂർണമായി ഉയർന്നതുമായിരുന്നു. മൃദുവും യൗവനവും ഊർജവും ഒരേ ഉറപ്പിൽ.
രാധിക അമ്മയെ പിറകിൽ നിന്ന് ആലിംഗനം ചെയ്ത് കിടന്നു. ശരീരം അമ്മയോട് ചേർന്നിരുന്നു. ഭാരമുള്ള, നിറഞ്ഞ മുലകൾ പ്രിയംവദയുടെ പുറത്ത് മൃദുവായി അമർന്നു. ഇടുപ്പ് വിശാലവും സംവേദനാത്മകവുമായിരുന്നു. പിറക് മൃദുവായി വളഞ്ഞ് പ്രഭാതവെളിച്ചം പിടിച്ച് തിളങ്ങി.
അർജുൻ ഓരോരുത്തരെയും മെല്ലെ ചുംബിച്ചു. ശാന്തമായി എഴുന്നേറ്റ് തോർത്ത് ചുറ്റി, ദിനംപ്രതിയുള്ള കളരി പരിശീലനത്തിന് പുറപ്പെട്ടു. മൂന്ന് പേരും ഉറങ്ങി. മുറിയിൽ പ്രഭാതം വീണു. അവൻ വാതിൽ മെല്ലെ അടച്ചു. കളരിയിൽകണ്ണപ്പൻ കാത്തിരുന്നു. അകത്ത് അമ്മയും പെങ്ങമ്മാരും ഇനിയും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു.
അവൻ ഓരോരുത്തരെയും നെറുകയിൽ മെല്ലെ ചുംബിച്ചു. ആദ്യം പ്രിയംവദയെ. അവൾ സംതൃപ്തിയോടെ ശ്വാസം വലിച്ചു. പിന്നെ മീനാക്ഷിയെ. അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ചിരിച്ചു. ഒടുവിൽ രാധികയെ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ അവന്റെ പേര് മന്ത്രിച്ചു.
«ഞാൻ പരിശീലനത്തിന് പോകണം,» അവൻ മന്ത്രിച്ചു. «നന്നായി ഉറങ്ങ്.»
അവൻ ശാന്തമായി എഴുന്നേറ്റു. ലളിതമായ തോർത്ത് അരയിൽ ചുറ്റി. വീടിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പ്രഭാതം തണുത്തതും പുതിയതുമായിരുന്നു. അവൻ വയലിലൂടെ നടന്ന് കാട്ടിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള രഹസ്യ കളരിയിലേക്ക് പോയി.
കണ്ണപ്പ നമ്പ്യാർ ഗുരുക്കൾ ഇതിനകം കാത്തുനിന്നിരുന്നു. മെലിഞ്ഞതും യുദ്ധമുദ്രകളുള്ളതുമായ ശരീരം. ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം നിന്നു. അർജുൻ കളരിമുറ്റത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഗുരു അവനെ മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളാൽ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.
«ഇന്ന് നീ മറ്റൊരു തീയുമായി വരുന്നു, മോനേ,» ഗുരു പറഞ്ഞു. കണ്ണിൽ ഒരു അറിവുള്ള തിളക്കം. «ഒരു യോദ്ധാവിനെ ശക്തിപ്പെടുത്താവുന്ന തീ. അല്ലെങ്കിൽ അവനെ വിഴുങ്ങാവുന്ന തീ.»
അർജുൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. തലയാട്ടി. ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത തീവ്രതയോടെ പരിശീലനത്തിലേക്ക് മുഴുകി. വാൾ അവന്റെ കൈയിൽ ഇതുവരെ
ഇല്ലാത്തത്ര ലഘുവായി തോന്നി. ചലനങ്ങൾ കൂടുതൽ മൂർച്ചയുള്ളതായി. കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച പുതിയ ശക്തി അവനെ നയിച്ചു. ഓരോ അടിയും, ഓരോ തടയലും, ഓരോ ചാട്ടവും രാത്രിയിലെ ഓർമ്മ വഹിച്ചു — ആ ചൂട്, ആ മൂളൽ, ഇപ്പോൾ തന്റേതായി മാറിയ മൂന്ന് സ്ത്രീകളുടെ പൂർണമായ സമർപ്പണം.