«കാണുന്നു. നീയും കാണുന്നുണ്ടല്ലോ.» മീനാക്ഷി മുലകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. «ഇത് വെറും കഴുകലാണ്. അത്രമാത്രം.»
രാധിക പിറകിൽ നിന്ന് മുടി പിടിച്ച് വെള്ളം ഒഴിച്ചു. അവളുടെ മുലകൾ അവന്റെ പുറത്ത് പറ്റി.
«അമ്മ ഉറങ്ങുന്നു. ഇപ്പോൾ ആരും വരില്ല.»
തോർത്ത് നനഞ്ഞ് ശരീരത്തോട് പറ്റി. മീനാക്ഷിയുടെ കൈ അരയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. തൊട്ടില്ല. തൊടാറായി നിന്നു. തുണിക്കടിയിലെ ഉയർച്ച അവളുടെ ഉള്ളംകൈയിൽ തട്ടി.
«ഇത്… ഇങ്ങനെ നിൽക്കരുത്.» അർജുൻ പിന്നോട്ട് മാറാൻ നോക്കി.
രാധിക അവന്റെ തോൾ പിടിച്ചു. «നിൽക്ക്. കഴുകി തീരട്ടെ.» അവൾ ചെവിയോട് ചേർത്ത്
മന്ത്രിച്ചു. «രാത്രി വരും. ഇന്ന് ഞങ്ങളിരുവരും നിന്റെ കൂടെആണ് കിടക്കുന്നത്.»
മീനാക്ഷി തോർത്തിന്റെ കെട്ട് അഴിച്ചില്ല. വിരൽ തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒരിക്കൽ മാത്രം നീങ്ങി.
«ഇനി വൈകുന്നേരം വരെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണ്ട. അമ്മ കണ്ടാൽ…»
«അമ്മ കണ്ടിട്ടുണ്ട്,» രാധിക പറഞ്ഞു. «കണ്ടിട്ടും മിണ്ടിയിട്ടില്ല.»
പിന്നിലുള്ള ജനലിലൂടെപ്രിയംവദ ഈ കാഴ്ച്ചകാണുനുള്ള കാര്യം അർജുൻ അറിഞ്ഞില്ല. രാധിക മാത്രം കണ്ടു.
ചില രാത്രികളിൽ പിരിമുറുക്കം സഹിക്കില്ല.
മീനാക്ഷിയോ രാധികയോ — ചിലപ്പോൾ ഇരുവരും — ശബ്ദമില്ലാതെ കട്ടിൽ വിട്ട് അർജുനിന്റെ കട്ടിലിലേക്ക് കയറും. സുരക്ഷയ്ക്കും സമാധാനത്തിനുമാണെന്ന് അവർ സ്വയം പറയും. പക്ഷേ അതു മാത്രമല്ല.
ഒരു രാത്രി മീനാക്ഷി മാത്രം വന്നു. താഴ്ത്തിയ മുണ്ട് മാത്രം. അത് ഇതിനകം അര വരെ ഉയർന്നിരുന്നു. കട്ടിലിൽ കയറി നഗ്നമായ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിനോട് ചേർത്തു.
«ഇന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല, അണ്ണാ…»
തുട അവന്റെ മുകളിലൂടെ വഴുതി. നനഞ്ഞ യോനി തുടയോട് നേരിട്ട് ഉരഞ്ഞു. അർജുനിന്റെ ലിംഗം അപ്പോഴേക്കും കട്ടിയായിരുന്നു. തോർത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് അവളുടെ മൃദുവായ വയറ്റിനോട് ചൂടോടെ ചേർന്നു.
«മീനാക്ഷി… മാറ്.»
«മാറുന്നില്ല.»
അവൾ പതിയെ അര ആട്ടി. നനഞ്ഞ യോനി അവന്റെ തുടയോട് ഉരസി. മുലകൾ നെഞ്ചിനോട് തേയ്ച്ചു.
«ഇത്… ഇങ്ങനെ ആകരുത്.»
«ആകുന്നുണ്ട്. നീയും അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ.»
അർജുനിന്റെ കൈ സ്വാഭാവികമായി ഉയർന്ന് ഒരു മുല പിടിച്ചു. മീനാക്ഷി മെല്ലെ, വിറയ്ക്കുന്ന മൂളൽ പുറപ്പെടുവിച്ച് അവനോട് കൂടുതൽ അമർത്തി.
«പിടിക്ക്,» അവൾ മന്ത്രിച്ചു. «അമ്മ കേൾക്കരുത്.»
കട്ടിൽ ചെറുതായി ഉലഞ്ഞു. മുണ്ട് മുകളിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ നനവ്
അവന്റെ തൊലിയിൽ പരന്നു. അർജുൻ കണ്ണ് അടച്ചു. കൈ മുറുകി. അവൾ അര ഇനിയും ആട്ടി. ലിംഗം വയറ്റിനും തുടയ്ക്കും ഇടയിൽ ചൂടോടെ നിന്നു. ആരും അകത്ത് കയറ്റിയില്ല
മറ്റൊരു രാത്രി രാധിക ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നു. അവൾ കൂടുതൽ ധൈര്യമുള്ളവളായിരുന്നു. അർജുനിന്റെ അരയ്ക്ക് മുകളിൽ ഇരുന്നു. നഗ്നമായ മുലകൾ അവന്റെ മുഖത്തിന് മുകളിൽ തൂങ്ങി.
«നോക്ക്. ഞാൻ ആരാണെന്ന് ഇപ്പോൾ പറയ്.»
അർജുൻ മുഖം തിരിച്ചു. «രാധിക. ഇറങ്ങ്.»
«ഇറങ്ങില്ല. നീ അച്ഛനെപ്പോലെയാണ്. അത് ഞാൻ ഇനിയും മറച്ചുവെക്കില്ല.»
«അത് പറയരുത്.»
«പറയാതെ നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.» അവൾ താഴേക്ക് കൈയിട്ട് തോർത്ത് മാറ്റി. നനഞ്ഞ യോനി അവന്റെ കഠിനമായ ലിംഗത്തിന്റെ നീളത്തിലൂടെ പതിയെ തേച്ചു. അകത്ത് കയറ്റിയില്ല.
«ഇത്രമാത്രം. ഇന്ന് ഇതിലും അപ്പുറം പോകില്ല.»
«ഇതും അപ്പുറമാണ്.» അർജുനിന്റെ കൈ അവളുടെ അര പിടിച്ചു. മാറ്റാൻ അല്ല. നിർത്താൻ വേണ്ടി. പക്ഷേ നിർത്തിയില്ല.
അവൾ ശാന്തമായി ക്ലൈമാക്സിലെത്തി. തോളിൽ കടിച്ച് മൂളൽ അടക്കി. അർജുനിന്റെ ലിംഗം അവളോട് ചേർന്ന് തുടിച്ച് ചോർന്നു.
«മിണ്ടരുത്,» അവൾ ശ്വാസം മുട്ടി. «ഇന്ന് ഇത് ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യമാണ്.»
മീനാക്ഷി അവന്റെ മുലക്കണ്ണ് വായിൽ നിന്ന് എടുത്തു. നാവ് ഒന്ന് നക്കി. «അണ്ണാ, നീ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. പക്ഷേ ശരീരം മിണ്ടുന്നുണ്ട്.»
അവൾ കൈ താഴ്ത്തി. അർജുനിന്റെ തോർത്ത് അഴിച്ചു. ലിംഗം പുറത്തുവന്നു. ഇതിനകം കഠിനമായിരുന്നു. മീനാക്ഷി അതിൽ വിരൽ വച്ചു. പതിയെ തേച്ചു. «ഇത് പറയുന്നുണ്ട്. നീയല്ല.»