പ്രിയംവദ ഇപ്പോൾ നാൽപ്പതിന്റെ മധ്യത്തിൽ. പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ശക്തിയായി തുടർന്നു. ശരീരം കൂടുതൽ മുഴുത്തു , മമനോഹരിയായി — ഭാരമുള്ള, തൂങ്ങുന്ന മുലകൾ, മൃദുവെങ്കിലും ശക്തമായ വയർ, മാതൃത്വവും അടിയുറച്ച ശക്തിയും കാണിക്കുന്ന വിശാലമായ ഇടുപ്പ്.
അവൾ കുടുംബത്തിന്റെ ആത്മീയ തൂണായി. പ്രതികാരത്തിനായി പോർക്കാളിയുടെ അനുഗ്രഹം തേടി രഹസ്യമായി താന്ത്രികക്രിയകൾ നടത്തി.
ഒറ്റൂർ മറഞ്ഞുജീവിച്ച കാലത്ത് അർജുനെ പഠിപ്പിച്ചത് കണ്ണപ്പ നമ്പ്യാരായിരുന്നു. ഒരുകാലത്ത് സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യത്തിലെ സേനാനായകൻ. അർജുനിന്റെ അച്ഛൻ കണ്ടർ മൂപ്പിൽ നായരുടെ സുഹൃത്ത്. പിന്നീട് പേര് മാറ്റി നാരായണൻ നമ്പ്യാർ എന്നായി.
യുദ്ധത്തിനും കൊട്ടാരത്തിനും മടുത്തയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സാമൂതിരിയുടെ ക്രൂരത കണ്ട് മനസ്സ് മാറി. ഒരു രാത്രി സൈന്യം വിട്ട് മലയിലേക്ക് മാറി. മുടി വളർത്തി, താടി വളർത്തി ഒരു സന്യാസി ആയി, നമ്പ്യാരായി ഒറ്റൂരിനടുത്ത് താമസിച്ചു. ആരും ചോദിച്ചില്ല. ആരും അറിഞ്ഞില്ല.
പ്രിയംവദ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തിയത് അങ്ങനെയാണ്. കണ്ടറുടെ പഴയ സുഹൃത്താണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾ മകനെ ഏൽപ്പിച്ചു.
«ഇവൻ കണ്ടറുടെ മകനാണ്. നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നത് ഇവന് കൊടുക്കണം.»
കണ്ണപ്പ ഒന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്തില്ല. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അർജുനെ കളരിയിലേക്ക് വിളിച്ചു.
അവിടെ മുൻ സേനാനായകൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വാൾ, പരിച, ചുവട്, ശ്വാസം, കാത്തിരിപ്പ്. സാമൂതിരിയുടെ കാവൽക്കാർ എങ്ങനെ നിൽക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാം. നിലപാട് തറയിലേക്കുള്ള വഴി, ആനകളുടെ നീക്കം, കാവലിന്റെ ദുർബലസ്ഥലം
— അതെല്ലാം അർജുനെ പഠിപ്പിച്ചു.
«നിന്റെ അച്ഛൻ വേഗക്കാരനായിരുന്നു. നീ അതിലും മിഴിവുള്ളവനാകണം. വേഗം മാത്രം പോരാ. ജീവനോടെ അടുത്തെത്തണം.»
അർജുൻ മിണ്ടാതെ പഠിച്ചു. വർഷങ്ങളോളം. വിയർപ്പും മുറിവും. ചില രാത്രികളിൽ കണ്ണപ്പ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് പറയും. 1671-ൽ നിലപാട് തറയിൽ എങ്ങനെ വീണു എന്ന്. അപ്പോൾ അർജുനിന്റെ കൈ മുറുകും.
ഗ്രാമത്തിൽ അദ്ദേഹം നാരായണൻ നമ്പ്യാർ മാത്രം. ക്ഷേത്രക്കാര്യം നോക്കുന്ന ശാന്തനായ ഒരാളാണ് പുറമെ. അകത്ത് പഴയ സേനാനായകൻ ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നു. അർജുനെ ചാവേറാക്കുന്നത് ആ പഴയ സുഹൃത്തിന്റെ കൈകളാണ്.
പ്രിയംവദയും മീനാക്ഷിയും രാധികയും വീടിനുള്ളിൽ ഒറ്റ മുണ്ടുമാത്രമായിരുന്നു . മുകളിൽ ഒന്നുമില്ല. മുലകൾ പൂർണമായും തുറന്നിരുന്നു. ഈർപ്പമുള്ള ചൂടിൽ ഭാരമുള്ള മുലകൾ ആടി
ഇരുണ്ട മുലക്കണ്ണ് ചെറിയ കാറ്റിലോ ഒരു നോട്ടത്തിലോ കട്ടിയാകും. മീനാക്ഷിയുടെ ഉറച്ച വലിയ മുലകളും രാധികയുടെ നിറഞ്ഞ മുലകളും ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും പൂജ ചെയ്യുമ്പോഴും ആടി.
താഴെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടിയ നേർത്ത വെള്ള മുണ്ട് മാത്രം. ഇടുപ്പിൽ വളരെ താഴ്ത്തി കെട്ടിയത്. തുടയ്ക്ക് തൊട്ടുതാഴെ മാത്രം നിൽക്കും. അടിവസ്ത്രമില്ല. അൽപ്പം ഇളകിയാൽ മുണ്ട് മുകളിലേക്ക് പോകും. പിറകും കാലുകൾക്കിടയിലെ ഇരുണ്ട ത്രികോണവും കാണും.
അർജുൻ വീട്ടിൽ ലളിതമായ മുണ്ടോ നേർത്ത തോർത്തോ മാത്രം. യുദ്ധം പഠിച്ച ശക്തമായ ശരീരം എപ്പോഴും കാണാം. വിശാലമായ നെഞ്ച്. പാടുള്ള വയർ. നേർത്ത തുണിക്കടിയിലെ ഉയർച്ച.
എല്ലാവരും ഒരേ മുറിയിൽ ഉറങ്ങി. അർജുൻ ഒരു കട്ടിലിൽ. അമ്മയും പെങ്ങളും മറ്റേ വലിയ കട്ടിലിൽ. രാത്രി വിളക്ക് അണഞ്ഞാൽ നഗ്നത വളരെ സാധാരണം. ചൂടുകൊണ്ട് തുണി മാറും. മുലകൾ
ശ്വാസത്തിനൊപ്പം ഉയരും താഴും. തുടകൾ അറിയാതെ വിടരും. ചിലപ്പോൾ മുണ്ട് പൂർണമായും തെന്നും. ജനാലയിലൂടെ വീഴുന്ന നിലാവിൽ എല്ലാവരും നഗ്നർ.
ചില രാത്രികളിൽ പിരിമുറുക്കം സഹിക്കില്ല.
മീനാക്ഷിയോ രാധികയോ — ചിലപ്പോൾ ഇരുവരും — ശബ്ദമില്ലാതെ കട്ടിൽ വിട്ട് അർജുനിന്റെ കട്ടിലിലേക്ക് കയറും. സുരക്ഷയ്ക്കും സമാധാനത്തിനുമാണെന്ന് അവർ സ്വയം പറയും. ഈ അപകട നാട്ടിൽ ചേട്ടനോടൊപ്പം കിടക്കാൻ. പക്ഷേ അതുമാത്രമല്ലാ അർജുനോട് ഒരു പതിഞ്ഞ, കത്തുന്ന ആകർഷണം വളർന്നിരുന്നു. അവൻ അച്ഛനെപ്പോലെയാണ്. അതേ ശരീരം. അതേ കണ്ണ്. അത് അവരിൽ വേണ്ടാത്ത എന്തോ ഉണർത്തി.