മാളവിക 3

Malavika Part 3 | Author : Abhisha

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ദേഷ്യവും വെറുപ്പും കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ രാഹുലിന് മറുപടി അയച്ചു.

മാളവിക: “രാഹുൽ… നീ ഒരു മനുഷ്യനല്ല, ഒരു മൃഗമാണ്. നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന് പറയാൻ പോലും എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു. നീ നിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ എന്നെ വിട്ടുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകാം. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് നീ ചെയ്തോ.”

അവൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.

രാഹുലിന്റെ ഓരോ മെസ്സേജും മാളവികയെ പഴയകാലത്തെ കയ്പ്പേറിയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു. കോളേജ് കാലത്ത് ഉണ്ടായ ആ സംഭവങ്ങൾ ഒരു പേടിസ്വപ്നം പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

 

കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തെ നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് അറപ്പ് തോന്നി. മനസ്സ് പത്തുവർഷം പുറകിലേക്ക്, ആ പഴയ കോളേജ് ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി.

മാളവികയുടെ ആത്മഗതം:

“ഇന്ന് രാഹുൽ എന്നെ നഗ്നയാക്കി ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ എന്തിനാണ് ഇത്രയേറെ വേദനിക്കുന്നത്? ഇതിലും വലിയ ക്രൂരതയല്ലേ പണ്ട് ഞാൻ ചെയ്തത്? അന്ന്… ആ പാവം കുട്ടിയുടെ ജീവിതം വെച്ച് ഞാൻ കളിച്ച കളി…”

അവൾ ഓർത്തു. കോളേജിൽ തനിക്കൊപ്പം പഠിച്ചിരുന്ന, തന്നെ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ. അവൾ കുളിക്കാൻ കയറിയ നേരം നോക്കി മാളവിക ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഫോണിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നചിത്രങ്ങൾ പകർത്തിയിരുന്നു. അത്രയും കൊണ്ട് തീർന്നില്ല; അവളുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ച് അതിന്റെ ഫോട്ടോകൾ എടുത്ത് കോളേജിലെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്ക് മാളവിക അയച്ചുകൊടുത്തു.

“ഒരു തമാശയ്ക്കാണ് അന്ന് അത് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ആ കുട്ടിയുടെ കരച്ചിലും അവൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന നാണക്കേടും ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. ഇന്ന് എന്റെ ശരീരം മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ കാഴ്ചവസ്തുവാകുമെന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. അന്നത്തെ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണീരിന്റെ ഫലമാണോ (കർമ്മ) ഇന്ന് ഞാൻ ഈ അനുഭവിക്കുന്നത്?”

അവൾ കട്ടിലിൽ തളർന്നിരുന്നു. രാഹുൽ അയച്ച ഓരോ തെറിയും പണ്ട് താൻ ആ പെൺകുട്ടിയോട് കാട്ടിയ ക്രൂരതയുടെ തിരിച്ചടിയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

രാഹുൽ ഇപ്പോൾ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ വെറും പകുതി മാത്രമാണ്. ഇതിനപ്പുറം ഞാൻ കോളേജിൽ ചെയ്തു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങൾ അവനെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ… അവൻ എന്നെ പണ്ടേ ഡൈവോഴ്സ് ചെയ്യും. ഒരു നിമിഷം പോലും എന്നെ ഈ വീട്ടിൽ നിർത്താൻ അവൻ തയ്യാറാവില്ല. എന്റെ ശരീരം എത്ര പേരാണ് ആ കോളേജ് കാലത്ത് കണ്ടിട്ടുള്ളത്!

എനിക്ക് പോലും ഓർമ്മയില്ല.”

അവൾ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു.

“ഓരോ രാത്രിയും ബോധമില്ലാതെ എത്ര പേരുടെ മുന്നിലാണ് ഞാൻ ആടിത്തീർത്തത്. എന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറം പോലും കോളേജിലെ പലർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. അന്ന് അതൊക്കെ വലിയ ആവേശമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ അത് വലിയൊരു പാപമായി തോന്നുന്നു. രാഹുൽ ഇപ്പോൾ അവന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സിനെപ്പറ്റി പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത് അന്നത്തെ ആ ആൾക്കൂട്ടത്തെയാണ്. എന്റെ നഗ്നത കണ്ട് ആസ്വദിച്ചിരുന്ന ആ കണ്ണുകളെയാണ്.”

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.

“ഈ മുഖം… ഈ ശരീരം… ഇതൊക്കെ ഇപ്പോൾ എന്റേതാണോ അതോ എന്റെ പഴയകാലത്തെ ആ ക്രൂരതകളുടെ ബാക്കിപത്രമാണോ?

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം ജനലിലൂടെ മാളവികയുടെ മുഖത്ത് അടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്. തലേദിവസത്തെ ലഹരിയും മാനസിക സംഘർഷവും കാരണം അവൾ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നിരുന്നില്ല. വസ്ത്രമില്ലാതെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് പുതപ്പെടുത്ത് ശരീരം മറച്ചു.

ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ നൂറുകണക്കിന് മിസ്സഡ് കോളുകളും മെസ്സേജുകളും.ഫോണിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.