അവൾ നടക്കുമ്പോൾ ആ ലെഗിൻസിനുള്ളിലെ ചലനങ്ങൾ അർജുന്റെ കണ്ണുകളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
അമ്മ: “മാളൂ… നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണ്ട. ദാ അർജുൻ ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്, അവന്റെ കൂടെ അങ്ങ് പോയാൽ മതി. വിവാഹത്തിന്റെ സാധനങ്ങളല്ലേ, സഞ്ചിക്ക് നല്ല കനം കാണും.”
അമ്മ: “അർജുനേ, മാളൂനെ കൂടി ഒന്ന് ടൗണിൽ വിട്ടേക്ക്. അവൾക്ക് കുറച്ച് ബ്ലൗസുകൾ തയ്ക്കാൻ കൊടുക്കാനുണ്ടെന്ന്.”
അർജുൻ മാളവികയെ ഒന്ന് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ വിനയത്തോടെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു:
അർജുൻ: “അതിനെന്താ അമ്മായി… ചേച്ചി കയറിക്കോ. ഞാൻ അവിടെ വരെ പോകുന്നതല്ലേ.”
മാളവിക ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചുവെങ്കിലും അമ്മയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അർജുന്റെ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ കയറി. ബൈക്ക് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കടന്നതും അർജുൻ പതുക്കെ തന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റി.
അർജുൻ: “ചേച്ചി… അമ്മയോട് തയ്ക്കാൻ കൊടുക്കാനാണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? ഈ ബ്ലൗസൊക്കെ ഏത് മോഡലാ തയ്ക്കുന്നത്? പഴയ ആ ശൈലി തന്നെയാണോ?”
മാളവിക: “അതിനിപ്പോ നിനക്കെന്താടാ? ഞാൻ എപ്പോഴും തയ്ക്കുന്ന പോലെ തന്നെ തയ്ക്കും.”
അർജുൻ: (കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി) “അല്ല ചേച്ചി… ചേച്ചിയുടെ ഈ ശരീരം വെച്ച് കുറച്ച് മോഡേൺ ആയിട്ട് തയ്ക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് പുറക് വശം നല്ല ലോ നെക്ക് (Low neck) വെച്ചാൽ ചേച്ചി കിടുക്കും. അലക്കുപുരയിൽ വെച്ച് ഞാൻ കണ്ട ആ രൂപം വെച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ, ചേച്ചിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള ഡിസൈനുകളാണ് ചേരുന്നത്.”
മാളവിക അവന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി.
മാളവിക: “നീ വണ്ടി നോക്കി ഓടിക്കടാ വികൃതി! എന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ ബാക്ക് ലോ ആയാൽ നിനക്ക് കാണാനാണോ?”
അർജുൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അതിലിപ്പോ എന്താ ചേച്ചി? ഭംഗിയുള്ളത് കാണുമ്പോഴല്ലേ ഒരു ഉന്മേഷം.
അവൻ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോഴും ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡ് കുറയ്ക്കുകയും മനഃപൂർവ്വം ചെറിയ കുഴികളിൽ ചാടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ കുഴിയിൽ ചാടുമ്പോഴും മാളവിക അവന്റെ പുറത്തേക്ക് ആഞ്ഞു തള്ളുന്നത് അവൻ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു.
മാളവിക: “നീയിത് എങ്ങോട്ടാടാ ഈ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്? കുഴിയിൽ തന്നെ വേണോ വണ്ടി ഇറക്കാൻ?”
അർജുൻ: “സോറി ചേച്ചി… റോഡ് ശരിയല്ല.
ബൈക്ക് പതുക്കെ ആ തയ്യൽക്കടയുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോയി നിർത്തി.
മാളവിക: “നീ ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ മതി. ഞാൻ പോയി ഇതൊക്കെ കൊടുത്തിട്ട് വരാം. നീ വേണമെങ്കിൽ ടൗണിൽ എവിടെയെങ്കിലും ചുറ്റിയിട്ട് വന്നോ, ഞാൻ ബസ്സിൽ പൊയ്ക്കോളാം.”
അർജുൻ: “അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ? ഞാൻ തന്നെയല്ലേ ചേച്ചിയെ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചത്, തിരികെയും ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ടുവിടും.
കയറിയപ്പോൾ അർജുനും ഒപ്പം തന്നെ കയറി. മാളവിക അവനെ ഒന്ന് തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും “ഞാൻ വെറുതെ നോക്കി നിൽക്കാം ചേച്ചി” എന്ന് പറഞ്ഞു അവൻ കൂടെക്കൂടി.
കടയുടെ ഉള്ളിലെ തിരക്ക് കുറവായതുകൊണ്ട് ടൈലർ അവരെ അളവെടുക്കുന്ന ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് (Trial Room) വിളിച്ചു. ടൈലർ ടേപ്പുമായി വന്നപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ തോന്നി, കാരണം അർജുൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുകയാണ്.
ടൈലർ: “ടീച്ചറെ, പഴയ അളവ് മതിയോ അതോ വല്ല മാറ്റവും വേണോ?”
മാളവിക മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് അർജുൻ ഇടപെട്ടു.
അർജുൻ: “ഇത്തവണ അളവിലൊക്കെ മാറ്റം വേണം. ബ്ലൗസ് നല്ല ടൈറ്റ് ഫിറ്റിംഗ് ആയിരിക്കണം. പിന്നെ ബാക്ക് കഴുത്ത് നല്ലപോലെ താഴ്ത്തി വേണം തയ്ക്കാൻ.”
ടൈലർ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് മാളവികയുടെ തോളിൽ ടേപ്പ് വെച്ച് അളക്കാൻ തുടങ്ങി. മാളവിക കൈകൾ അല്പം വിടർത്തി നിന്നു.
ടൈലർ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് മാളവികയുടെ തോളിൽ ടേപ്പ് വെച്ച് അളക്കാൻ തുടങ്ങി. മാളവിക കൈകൾ അല്പം വിടർത്തി നിന്നു.
അളവെടുപ്പ്: ടൈലർ ടേപ്പ് അവളുടെ മാറിടത്തിന് ചുറ്റും പിടിച്ചപ്പോൾ മാളവികയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അർജുൻ ആ അളവ് എത്രയാണെന്ന് ടേപ്പിൽ നോക്കി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നേരത്തെ ‘നെയിം ടാഗിൽ’ നോക്കി ഉറപ്പിച്ച ആ സൈസ് ശരിയാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.