അവന്റെ വാക്കുകൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ തറച്ചു. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ അഭിമാനത്തെക്കാൾ അവൻ വില നൽകുന്നത് ആ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അവരുടെ ലഹരി ആഘോഷങ്ങൾക്കുമാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
മാളവിക: “ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സ് ആണെങ്കിൽ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ അവരെ കാണിക്കണം രാഹുൽ, അല്ലാതെ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ സ്വകാര്യതയല്ല. ലഹരിയുടെ പുറത്താണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും, ഒരാൾക്കും തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാൾക്ക് മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കാഴ്ചവെക്കാൻ കഴിയില്ല. നിനക്ക് ലഹരി ഇറങ്ങിക്കാണും, പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ നാണക്കേട് ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല.”
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.
രാഹുൽ: “ശരി സമ്മതിച്ചു, ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന് വെക്കുക. പക്ഷേ മാളൂ… സത്യം പറ, ഇന്നലെ നീ അങ്ങനെയൊക്കെ നിന്നപ്പോൾ നിനക്കും ഒരു സുഖം തോന്നിയില്ലേ?
രാഹുലിന്റെ ആ കുസൃതിയും പരിഹാസവും കലർന്ന ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ മുഖം ഒന്ന് ചുവന്നു. അവൻ സ്ക്രീനിലൂടെ അവളെ വല്ലാതെ ഉറ്റുനോക്കുകയാണ്.
രാഹുൽ: (പതിയെ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട്) “സത്യം പറ മാളൂ… ഇന്നലെ രാത്രി നീ അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ നിനക്ക് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സുഖമൊക്കെ തോന്നിയില്ലേ? സത്യം പറയണം… വെറുതെ കള്ളം പറയണ്ട.”
രാഹുലിന്റെ ആ ചോദ്യം മാളവികയെ ശരിക്കും തറച്ചു കളഞ്ഞു. അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി അനുഭവിച്ച ആ ഭയത്തിനിടയിലും, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്റെ ശരീരം മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിറയൽ അവൾ അനുഭവിച്ചിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. അത് ഒരുപക്ഷേ ലഹരി നൽകുന്ന ആവേശം പോലെ ഒന്നായിരുന്നു.
മാളവിക: (തല താഴ്ത്തി, പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “രാഹുൽ… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ ചോദിക്കുന്നത്? എനിക്ക് വല്ലാത്ത പേടിയായിരുന്നു… പക്ഷേ…”
രാഹുൽ: (ഇടയ്ക്ക് കയറി) “പക്ഷേ ആ പേടിക്കിടയിലും നിനക്കതൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു അല്ലേ? നിന്റെ മുഖത്തെ ആ ഒരു മാറ്റം ഞാൻ കണ്ടതാണ്. നീയും അതങ്ങ് ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടല്ലേ നീ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് എന്റെ വാക്കിന് വഴങ്ങിയത്?”
മാളവിക ഒന്ന് തളർന്നു. തന്റെ മനസ്സ് അവൻ വായിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വിയർത്തൊട്ടി നിൽക്കുന്ന തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവൾ തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.
മാളവിക: “നീ എന്നെക്കൊണ്ട് അത് നിർബന്ധിച്ചു ചെയ്യിച്ചതല്ലേ രാഹുൽ. അതിനിടയിൽ എനിക്ക് എന്ത് സുഖം തോന്നാനാണ്? നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആ നോട്ടം… അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിറയലാണ്.”
രാഹുൽ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ആ വിറയലാണ് അതിന്റെ ഒരു രസം മാളൂ.
മാളവിക: (ചെറിയൊരു നാണത്തോടെയും ചിരിയോടെയും) “ഒന്ന് പോടാ അവിടുന്ന്! നിനക്ക് എപ്പോഴും ഇതൊക്കെ തന്നെയാണോ ചിന്ത? ഇന്നലെ നീ ചെയ്തതിന് ഞാൻ ഇപ്പോഴും നിന്നോട് പിണക്കത്തിലാണ്. എന്നിട്ടാ അവൻ ഒരു സുഖം ചോദിച്ചു വരുന്നത്!”
രാഹുൽ: “പിണക്കമാണെങ്കിൽ ആ പിണക്കം മാറ്റാൻ എനിക്ക് അറിയാം. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കള്ളം പറയുന്നത്? നിന്റെ ആ ചിരിയിൽ തന്നെയുണ്ട് എല്ലാം. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഇന്നലെ നീ കാണിച്ച ആ ഒരു കോൺഫിഡൻസ്… അത് എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
മാളവിക: “നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ സോപ്പിടണ്ട. എനിക്ക് ഇവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ പണിയുണ്ട്. വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അലക്കി തീർക്കണം. എനിക്ക് ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞു കുളിക്കണം.”
രാഹുൽ: “എടാ മാളൂ, നീ എന്തിനാ ഇത്ര തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ,
അവൻ വാചകം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ മാളവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.
മാളവിക: “മതി മതി, നിന്റെ ഈ കുസൃതി ഒന്നും ഇപ്പോൾ വേണ്ട. ഞാൻ ഇതൊക്കെ അലക്കി കുളിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് നിന്നെ വിളിക്കാം. വെറുതെ എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട. ശരി, വെക്കുന്നു…”
രാഹുൽ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.