അർജുൻ: “ചേച്ചി ഇത് ചോദിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. പറയാം… പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്. ഇത് നമ്മുടെ രഹസ്യമായിരിക്കണം. ചേച്ചി ആരോടും പറയരുത്, രാഹുലേട്ടനോട് പോലും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചേച്ചിക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമാണോ?”
മാളവിക: “നീ പറ അർജുൻ… ആരോടും പറയില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പു തരുന്നു. എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ്.”
അർജുൻ: “അന്ന് ആ മഴ പെയ്തപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ ഷെഡിൽ കയറി നിന്നു. ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അർച്ചനയ്ക്ക് വല്ലാതെ തണുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒട്ടിനിന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യം ഞാൻ പേടിച്ചു, പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഒരൊറ്റ നോട്ടം… അത് മതിയായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അന്ന് ആദ്യമായി…”
അർജുൻ അവിടെ നിർത്തി. മാളവികയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
മാളവിക: “എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് എന്തുണ്ടായി?”
അർജുൻ: “ഞാൻ അവളെ ചുംബിച്ചു ചേച്ചി. അവൾ തടഞ്ഞില്ല. അന്ന് ആ തണുപ്പിൽ ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഒന്നായി.
അർജുന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ മാളവികയെ ഒരു വല്ലാത്ത മാനസികാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചു. ഓരോ വാക്കും കേൾക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിവന്നു. ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി അവൾ തന്റെ ചോദ്യം തുടർന്നു.
മാളവിക: “എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് അവിടെ വെച്ച് മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായോ അർജുൻ? നീ ബാക്കി പറ…”
അല്പനേരം അർജുൻ മറുപടി ഒന്നും അയച്ചില്ല. മാളവിക ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവന്റെ മെസ്സേജ് വന്നു.
അർജുൻ: “അവിടെ വെച്ചാണ് ചേച്ചി… ആദ്യമായി ഞാൻ അവളുടെ ആ മുലച്ചാൽ കാണുന്നത്. മഴ നനഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ടോപ്പ് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പോയിരുന്നു. കഴുത്തിലെ ബട്ടൺസ് അല്പം അഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കാഴ്ച എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.”
അർജുന്റെ ഓരോ മെസ്സേജും മാളവികയുടെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തുകയായിരുന്നു.
അവൾ അറിയാതെ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ ബട്ടൺസ് ഓരോന്നായി അഴിച്ചു.
മാളവിക: “എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് നീ എന്ത് ചെയ്തു? നീ അവളെ തൊട്ടോ?”
അർജുൻ: (നാണം കലർന്ന ഒരു ഇമോജിയോടെ) “അയ്യോ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇത് പറയുമ്പോൾ പോലും നാണമാകുന്നു ചേച്ചി. ഞാൻ ഒരുപാട് നാണക്കാരനായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ സ്തംഭിച്ചു പോയി. എന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞുനിന്നു. ചേച്ചി വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഞാൻ വഷളനൊന്നുമല്ല കേട്ടോ…”
മാളവികയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അർജുൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ നാണത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. കാരണം, ഇന്ന് ചായക്കടയിൽ വെച്ച് അവൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടത്തിൽ ആ പഴയ നാണക്കാരനെ അവൾ കണ്ടിരുന്നില്ല.
മാളവിക: “നീ ഒരു നാണക്കാരനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല അർജുൻ.
മാളവിക: “എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് നീ എന്തുചെയ്തു അർജുൻ? നിനക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടോ? അവൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?”
അർജുൻ: “മഴ നനഞ്ഞ് ആ ടോപ്പ് അവളോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, ആ വിടവിലൂടെ അവളുടെ കറുത്ത ബ്രാ (Black Bra) എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു ചേച്ചി. ആ മുലച്ചാലിന് മുകളിൽ ആ ബ്രായുടെ അരികുകൾ തെളിഞ്ഞു നിന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ആകെ എന്തോ പോലെയായി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്ന് കാണുന്നത്. എനിക്ക് ആകെ വിറയൽ വന്നു.”
അർജുൻ: “ചേച്ചി… ആ മഴയത്ത് ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കുറെ നേരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ വെച്ചു. അതിനുശേഷം ഞാൻ അവളെയുമായി ആ കാടിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറി. അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…”
മാളവികയ്ക്ക് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതായി. അവൾ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. തന്റെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.