എങ്കിലും, വിശ്വൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല. പകരം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ വിചിത്രമായ ഒരു വഴിയിലേക്കാണ് നീങ്ങിയത്.
ദുബായിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാളിൽ എത്തിയപ്പോൾ കാർത്തിക് അവർക്കായി വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
വിശ്വൻ യാമിനിക്കായി അതീവ ഗ്ലാമറസ്സായ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാർത്തിക്കിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
”കാർത്തിക്, നിന്റെ മമ്മിക്ക് ദുബായ് സ്റ്റൈലിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ നോക്കൂ. ഇത്തിരി മോഡേൺ ആയാലും കുഴപ്പമില്ല, അവൾക്ക് അത് ചേരും,” വിശ്വൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
കാർത്തിക് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അച്ഛൻ ഇത്രത്തോളം ഫ്രീയാകുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൻ യാമിനിക്കായി സ്ലീവ്ലെസ്സ് ആയതും, ശരീരം വെളിവാക്കുന്നതുമായ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ട്രയൽ റൂമിൽ നിന്ന് ഓരോ വസ്ത്രം ധരിച്ച് പുറത്തു വരുമ്പോഴും വിശ്വൻ കാർത്തിക്കിനോട് ചോദിച്ചു:
”നോക്കൂ കാർത്തിക്, മമ്മി സുന്ദരിയായിട്ടില്ലേ? നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു?”
കാർത്തിക്കിന്റെ കണ്ണുകൾ യാമിനിയുടെ ഉടലിൽ ഉടക്കിനിന്നു. അവളുടെ പക്വമായ സൗന്ദര്യം ആ വസ്ത്രങ്ങളിൽ കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. അച്ഛൻ തന്റെ ഭാര്യയെ മകന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് കാർത്തിക്കിന് പതുക്കെ മനസ്സിലായി.
ഷോപ്പിംഗ് കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ കാർത്തിക് തന്റെ സർപ്രൈസ് വെളിപ്പെടുത്തി.
“അച്ഛാ, മമ്മി… നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കുമായി ഞാൻ ദുബായിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സെവൻ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ ഒരു ‘ഹണിമൂൺ പാക്കേജ്’ ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നാളെ നിങ്ങൾ അവിടെ പോയി എൻജോയ് ചെയ്യണം.”
അവർ അതുക്കെട്ട് പരസ്പരം അല്പം നാണത്തോടെ നോക്കി..
……
സമുദ്രത്തിന് അഭിമുഖമായുള്ള ആ മുറി ഒരു സ്വർഗ്ഗം പോലെയായിരുന്നു. മുറി നിറയെ ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കൾ വിതറിയിരിക്കുന്നു, വശങ്ങളിൽ മുന്തിയതരം വൈനും ചോക്ലേറ്റുകളും ഒരുക്കിവെച്ചിരുന്നു. മുറിയുടെ നടുവിലുള്ള കൂറ്റൻ കിംഗ് സൈസ് ബെഡ് വെളുത്ത പട്ടുതുണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ആധുനികമായ ലൈറ്റിംഗും ബാത്ത് ടബ്ബിലെ സുഗന്ധവും ആ അന്തരീക്ഷത്തെ അതീവ റൊമാന്റിക്കാക്കി മാറ്റി.
”എനിക്ക് നാളെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്, അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഈ സുഖസൗകര്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് കാർത്തിക് അവരെ അവിടെയാക്കി മടങ്ങി.
എന്നാൽ പിറ്റേന്ന് അവർ തിരികെ കാർത്തിക്കിന്റെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത് പഴയ സന്തോഷമില്ലായിരുന്നു. വിശ്വൻ വല്ലാതെ തളർന്നതുപോലെയും നിശബ്ദനായിരുന്നു. യാമിനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ശൂന്യത പ്രകടമായിരുന്നു. ആ മനോഹരമായ രാത്രി അവർക്ക് വേണ്ടത്ര ആസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് അവരുടെ മുഖഭാവം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിശ്വൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ യാമിനിയും കാർത്തിക്കും ലിവിംഗ് റൂമിൽ തനിച്ചായി. കാർത്തിക് അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് പതുക്കെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
”മമ്മി… എന്താണ് പറ്റിയത്? സന്തോഷമായില്ലേ?” അവൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
യാമിനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു മന്ത്രിച്ചു,
“കാർത്തിക്… ഞാൻ അവിടെ നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ് ചെയ്തു. ആ മനോഹരമായ മുറിയിൽ, ആ രാത്രിയിൽ എന്റെ കൂടെ നീയായിരുന്നു ഉണ്ടാവേണ്ടിയിരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ഓരോ നിമിഷവും ആഗ്രഹിച്ചുപോയി. എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നു.”
അല്പം കഴിഞ്ഞ് കാർത്തിക് അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. വിശ്വൻ ജനാലയ്ക്കൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
”അച്ഛാ… എന്താണ് പറ്റിയത്? അച്ഛൻ എന്തിനാണ് ഇത്ര സങ്കടപ്പെടുന്നത്?” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
വിശ്വൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
“കാർത്തിക്… എനിക്ക് വലിയ വിഷമമുണ്ട്. ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരിടത്ത് കൊണ്ടുപോയിട്ടും നിന്റെ മമ്മിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാനിപ്പോൾ വെറുമൊരു വൃദ്ധനാണ് മോനേ… അവൾക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കരുത്തും സ്നേഹവുമാണ്. ആ മനോഹരമായ രാത്രി അവൾക്ക് വേണ്ടി പൂർണ്ണമാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ നിരാശ തോന്നുന്നു.”