മുറിയിലെ മങ്ങിയ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ യാമിനിയുടെ സിൽക്ക് നൈറ്റി വഴുതിവീണു.
അവളുടെ മകന് മുന്പിൽ അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി വിശ്വൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഗാഢനിദ്രയിലാണെന്ന ബോധം അവർക്കിടയിലെ ആവേശത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി.
പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും പരസ്പരമുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹവും ആ രാത്രിയെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി.
കാർത്തിക് അവളെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. “മമ്മി…” അവൻ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു. ആ വിളിയിൽ ഇപ്പോൾ ബഹുമാനത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു പുരുഷന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളായിരുന്നു.
യാമിനി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി, അവളുടെ പക്വമായ ഉടൽ അവന്റേതുമായി ഇഴുകിച്ചേർന്നു.
അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു. ദീർഘനാളത്തെ ഏകാന്തതയ്ക്കും ശൂന്യതയ്ക്കും ശേഷം ലഭിച്ച ആ ചൂട് യാമിനിയെ ഉന്മത്തയാക്കി.
കാർത്തിക്കിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും അവളിൽ പുതിയൊരു ഉണർവ് നൽകി. അവന്റെ കരുത്തും അവളുടെ വശ്യതയും ആ കട്ടിലിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറി.
പുറത്ത് കാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ ഉലയ്ക്കുമ്പോഴും, അകത്തെ മുറിയിൽ അവരുടെ കിതപ്പുകളും അവരുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിന്റെ ഉരസലുകളും മാത്രം കേട്ടു. ഓരോ നിമിഷവും അവർ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു.
അച്ഛൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഉണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മറന്നുകൊണ്ട്, അവർ തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചു.
ആ രാത്രി വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വിലക്കപ്പെട്ട കനികൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി കൂടി അതിലുണ്ടായിരുന്നു.
നേരം പുലരാൻ മണിക്കൂറുകൾ ബാക്കി നിൽക്കെ, ആ തറവാടിന്റെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.
നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ് യാമിനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവൾ കാർത്തിക്കിന്റെ നെറുകയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി. “ഇനി ഞാൻ പോകട്ടെ… അച്ഛൻ ഉണരും മുൻപ്.”
കാർത്തിക് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ് മമ്മി.”
യാമിനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച്, ഇരുട്ടിലൂടെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ആ രാത്രി അവർക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ ചരിത്രം കുറിക്കുകയായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ ലഹരി വിട്ടുമാറാതെയാണ് കാർത്തിക്കും യാമിനിയും പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നത്.
പരസ്പരമുള്ള സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ വിശ്വൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അദ്ദേഹം പതിവുപോലെ ഉമ്മറത്ത് പത്രം വായിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. കാർത്തിക്കിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ദുബായിൽ നിന്ന് ഒരു അർജന്റ് ബിസിനസ്സ് കോൾ വന്നു.
അന്നേദിവസം തന്നെ അവിടെ എത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.
കാർത്തിക് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെച്ച് ഈ വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മുഖം മങ്ങി. “ഇന്ന് തന്നെ പോകണോ കാർത്തിക്? നമ്മൾ എത്ര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു,” വിശ്വൻ നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.
യാമിനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾക്ക് അവനെ വിട്ടുപിരിയാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല.
കാർത്തിക് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം അച്ഛൻ കാണാതെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. വാതിൽ അടച്ച ഉടനെ അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
”മമ്മി… വിഷമിക്കണ്ട. ഞാൻ ഉടനെ വരും. എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടുപോകാൻ തോന്നുന്നില്ല,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ മറുപടി പറയാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. അതൊരു വന്യമായ ചുംബനമായിരുന്നു.
തന്റെ പ്രണയവും ആഗ്രഹവും മുഴുവൻ ആ ചുംബനത്തിൽ അവൻ പകർന്നു നൽകി. “ഐ ലവ് യു മമ്മി… ഞാൻ ഉടനെ തിരിച്ചെത്തും, ഇത് എന്റെ സത്യമാണ്.”
യാമിനി അവനെ വിടാതെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “വേഗം വരണം കാർത്തിക്… എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല.”
വൈകുന്നേരം വിശ്വനും യമിനിയും ചേർന്ന് കാർത്തിക്കിനെ എയർപോർട്ടിൽ വിടാൻ പോയി. യാത്ര പറയുന്ന സമയത്ത് കാർത്തിക് യമിനിയെ ഒരു സാധാരണ മകൻ മമ്മിയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വന്യമായും ആവേശത്തോടെയും ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഒരു കാമുകനെപ്പോലെ അവൻ അവളെ അണച്ചുപിടിച്ചപ്പോൾ യമിനിയും ആവേശത്തോടെ അവനിലേക്ക് ലയിച്ചു.