യാമിനി ഒരു തണുത്ത കാറ്റേറ്റതുപോലെ ഒന്ന് വിറച്ചു.
അവൻ അവളുടെ പാവാടയുടെ ചരട് പതുക്കെ വലിച്ചഴിച്ചു. പതിയെ അ തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന വയറിലും ഉമ്മ വെച്ച് പൊക്കിൾകുഴിയിൽ നാവിട്ടിളക്കി. സാരിയും പാവാടയും അവളുടെ കാലുകൾക്കരികിൽ ഒരു വെള്ളത്തുണി പോലെ വീണുകിടന്നു. ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉടലിൽ വെറും ഒരു നൂൽബന്ധം പോലുമില്ലായിരുന്നു.
കാർത്തിക് അവളുടെ നഗ്നമായ ഉടലിനെ ആവോളം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തെറിച്ചുനിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകളും വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകളും ആ മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.
അവൻ അവളെ പതുക്കെ ആ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി. മുല്ലപ്പൂക്കൾ വിതറിയ ആ കട്ടിലിൽ അവൾ ഒരു കാമദേവതയെപ്പോലെ കിടന്നു.
കാർത്തിക് തന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടും ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞ് അവളുടെ മുകളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലും മാറിടങ്ങളിലും തട്ടിയപ്പോൾ യാമിനി വന്യമായി മുരണ്ടു.
”കാർത്തിക്… മോനേ… എന്നെ സുഗിപ്പിക്കടാ … എനിക്ക് നിന്റെ ആ കരുത്ത് അറിയണം,” അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
കാർത്തിക് അവന്റെ മമ്മിയെ ആവുന്നത്ര നാവ് കൊണ്ടും കൈകൾകൊണ്ടും ആസ്വദിച്ചതിനു ശേഷം. കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന തന്റെ കുട്ടനെ കൈയിലിടുത്ത് മമ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ചു. മമ്മി അത് മുഴുവനായി വായിലിടുത്തു അവനെ സ്വർഗം കാണിച്ചു.
കാർത്തിക് തന്റെ കുട്ടനെ അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പതുക്കെ ആഴ്ത്തിയിറക്കി. യാമിനിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ താളം പിടിച്ചു തുടങ്ങി. ഓരോ ആഘാതത്തിലും യാമിനിയുടെ വായയിൽ നിന്ന് സുഖകരമായ നിലവിളികൾ ഉയർന്നു.
അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ആവേശത്താൽ വിറച്ചു. കാർത്തിക്കിന്റെ ഓരോ നീക്കവും വന്യവും അതേസമയം പ്രണയഭരിതവുമായിരുന്നു. അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ യോനി അവനെ മുറുകെ പുണരുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
അവൻ അടിയുടെ വേഗത കൂട്ടി. യാമിനി അവനെ കാലുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
“ഇനിയും… ഇനിയും ശക്തിയായി… കാർത്തിക്!” അവൾ ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. സുഖത്തിന്റെ അത്യുന്നതിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, കാർത്തിക് തന്റെ സർവ്വ ലഹരിയും അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒഴിച്ചു നൽകി.
യാമിനിയും ആ നിമിഷം ലോകം മറന്നുള്ള ആ രതിമൂർച്ഛയിൽ ലയിച്ചു.
ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിന് ശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും കിതച്ചുകൊണ്ട് നഗ്നരായി ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു.
കാർത്തിക്കിന്റെ കൈകൾ യാമിനിയുടെ നഗ്നമായ വയറിൽ വിശ്രമിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആവേശത്തിന്റെ ചൂടിലായിരുന്നു.
”മമ്മി… നിങ്ങൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ ആയോ?” കാർത്തിക് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
യാമിനി അവനെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക സംതൃപ്തിയുണ്ടായിരുന്നു. “കാർത്തിക്… ഇത്രയും കാലം ഞാൻ എന്തിനൊക്കെയോ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
വിശ്വേട്ടന് തരാൻ കഴിയാത്ത ആ കരുത്തും സ്നേഹവും നീ എനിക്ക് തന്നു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ജന്മം കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നുന്നു.”
അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചുംബിച്ചു. “നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ, ഈ നിമിഷം എനിക്ക് ഇതിലും വലിയൊരു സത്യം ഈ ലോകത്തില്ല. വിശ്വേട്ടൻ നമുക്ക് നൽകിയ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം… അത് ഞാൻ എന്റെ ജീവനേക്കാൾ അധികം സ്നേഹിക്കുന്നു.”
കാർത്തിക് അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “മമ്മി… ഇനി മുതൽ നിങ്ങളുടെ എല്ലാ രാത്രികളും ഇങ്ങനെയായിരിക്കും. അച്ഛൻ തന്ന ഈ അവകാശം ഞാൻ ഒരിക്കലും പാഴാക്കില്ല. നിങ്ങൾ എന്റെ മമ്മിയാണ്, പക്ഷേ ഈ നിമിഷം മുതൽ നിങ്ങൾ എന്റെ മാത്രം പെണ്ണാണ്.”
ആ രാത്രിയിൽ, മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ വാടിക്കരിഞ്ഞ ദളങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവർ നഗ്നരായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ പുതിയ തുടക്കം സ്വപ്നം കണ്ട് വിശ്വനും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.