അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവൻ അറിഞ്ഞു. “നിന്റെ മമ്മിക്ക് ചിലപ്പോഴൊക്കെ വല്ലാത്ത ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നും കാർത്തിക്. അച്ഛന് പ്രായമായി… അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം വേറെയാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ ഒരു ചൂടാണ്.”
കാർത്തിക് അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. “എനിക്കറിയാം മമ്മി. അച്ഛന് മമ്മിയെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല. ഈ മനോഹരമായ ശരീരം… ഇത് ഇങ്ങനെ വെറുതെ ഇരിക്കേണ്ടതല്ല. അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത ഈ സമയങ്ങളിൽ ഈ മമ്മിയുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും തീർക്കാൻ ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും.”
യാമിനി ഒന്ന് കിതച്ചു. അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “ആരും അറിയരുത് കാർത്തിക്… ഇത് നമ്മുടെ മാത്രം രഹസ്യമാണ്. നിന്റെ ഈ മമ്മിക്ക് നീ മാത്രമേയുള്ളൂ ഇപ്പോൾ.”
കാർത്തിക് അവളെ പതുക്കെ എടുത്ത് സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്തി. ആ വെളുത്ത നൈറ്റി അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി. അവളുടെ ആ പക്വമായ സൗന്ദര്യം അവൻ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.
”മമ്മി സുന്ദരിയാണ്… ഒരുപാട് സുന്ദരിയാണ്,” കാർത്തിക് മന്ത്രിച്ചു.
യാമിനി അവന്റെ മുഖം തന്റെ കൈവെള്ളയിലെടുത്തു. “ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടിയാകാം ഞാൻ. നിന്റെ മമ്മിക്ക് നിന്നെ അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടമായി കാർത്തിക് “.
ആ രാത്രി തറവാട് വീണ്ടും നിശബ്ദതയിലാണ്ടു. ഉമ്മറത്തെ ക്ലോക്ക് പന്ത്രണ്ട് അടിച്ചു. വിശ്വൻ വായനമുറിയിൽ നിന്ന് വന്ന് മരുന്നും കഴിച്ച് കട്ടിലിൽ വീണ ഉടനെ തന്നെ ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു.
മുറിയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം താളാത്മകമായി കേൾക്കാം.
മറുഭാഗത്ത് യാമിനി തന്റെ മുറിയിൽ കിടന്ന് തിരിയുകയായിരുന്നു. പകൽ കാർത്തിക്കിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ആ വെളുത്ത സിൽക്ക് നൈറ്റിയിൽ അവൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടവും, ‘മമ്മി’ എന്ന വിളിയും അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി.
യമിനിയുടെ ചിന്ത:
“വിശ്വേട്ടൻ നല്ല ഉറക്കമാണ്… പ്രായത്തിന്റെ ക്ഷീണം അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ തളർത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ അസ്വസ്ഥത… കാർത്തിക് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഉണർന്നിരിപ്പുണ്ടാകുമോ?”
അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ ആ സിൽക്ക് വസ്ത്രം മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. ഇത് വലിയൊരു റിസ്ക് ആണെന്ന് അവൾക്കറിയാം. എങ്കിലും, കാർത്തിക്കിന്റെ ആ ചൂട് അനുഭവിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു.
കാൽപ്പാദങ്ങൾ തറയിൽ മുട്ടിക്കാതെ, ശ്വാസം പോലും അടക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. ഇടനാഴിയിലെ ഇരുട്ടിലൂടെ അവൾ കാർത്തിക്കിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.
അതേസമയം, കാർത്തിക്കും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവൻ വാതിലിന് അഭിമുഖമായി കിടന്ന് യാമിനിയെക്കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വാതിലിന്റെ ഹാൻഡ്ൽ തിരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ യമിനി അകത്തേക്ക് വന്നു.
”മമ്മി…” കാർത്തിക് അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. “അച്ഛൻ…”
യമിനി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ച് അവനെ തടഞ്ഞു. “അച്ഛൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ് കാർത്തിക്… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല. നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരാൻ തോന്നി.”
അവൾ അവന്റെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള സുഗന്ധം കാർത്തിക്കിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
”മമ്മി വല്ലാതെ റിസ്ക് എടുക്കുകയാണ്,” കാർത്തിക് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
”എനിക്കറിയാം… പക്ഷേ ഈ രാത്രി എനിക്ക് നീ കൂടെ വേണം,” യാമിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതുക്കെ ചാഞ്ഞു.
ആ ഇരുട്ടിൽ, ആ മുറിക്കുള്ളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി. പുറത്ത് കാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ മറ്റൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അച്ഛൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോഴും, അവർക്കിടയിലുള്ള ആ രഹസ്യ ബന്ധം പുതിയൊരു തലത്തിലേക്ക് വളരുകയായിരുന്നു.