“കാർത്തിക്കിന് ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ എന്ന്…”
കാർത്തിക് ചിരിച്ചു. “ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല യാമിനി. അച്ഛന് തിരക്കുണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട. നമുക്ക് പോകാം.
വിശ്വൻ പടിയിറങ്ങി പോകുമ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും ഉമ്മറത്ത് തനിച്ചായി. നീല സാരിയിൽ നിൽക്കുന്ന യാമിനിയുടെ അരികിലേക്ക് കാർത്തിക് നടന്നു വന്നു.
”യാമിനി… ഈ സാരിയിൽ നിങ്ങളെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല,” കാർത്തിക് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
യാമിനിയുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പ് പടർന്നു. “വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ… ഇത് കുറെ കാലം മുൻപ് വാങ്ങിയതാണ്. ഇന്ന് ഒന്ന് ഉടുത്തു എന്ന് മാത്രം.”
”അല്ല, സത്യമാണ് പറയുന്നത്. വാ നമുക്ക് പോകാം,” കാർത്തിക് കാറിന്റെ കീ എടുത്തു.
അവർ കാറിൽ കയറി. കാർത്തിക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്ന യാമിനി ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ മരിച്ചതിന് ശേഷം ആദ്യമായാണ് താൻ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ ഇത്രയും സ്വതന്ത്രമായി പുറത്തുപോകുന്നത് എന്ന് കാർത്തിക് ഓർത്തു.
”നമുക്ക് ആദ്യം ഒരു സിനിമയ്ക്ക് പോയാലോ? അതോ ഷോപ്പിംഗ് വേണോ?” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
”നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ കാർത്തിക്.
എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ വരാൻ പറ്റിയതുതന്നെ വലിയ സന്തോഷമാണ്,” യാമിനി പറഞ്ഞു.
കാറിലെ എസി കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ യാത്ര വെറുമൊരു ഔട്ടിംഗ് ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവർക്കിടയിലെ മഞ്ഞുരുകി, ഒരു മകനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള ഗാഢമായ ബന്ധത്തിലേക്ക് വളരുന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ ആ മീറ്റിംഗ് തങ്ങളെ അടുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ഒന്നായിരുന്നു എന്ന് കാർത്തിക്കിന് അപ്പോൾ തോന്നി.
കാറിലെ എസി കാറ്റിൽ യാമിനിയുടെ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റേഡിയോയിൽ പഴയൊരു മെലഡി പാട്ട് പതുക്കെ ഒഴുകി വന്നു. കാർത്തിക് ഡ്രൈവിംഗിൽ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ സൈഡിലിരിക്കുന്ന യാമിനിയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ നീല സാരിയുടെ തിളക്കം അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക പ്രഭ നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”യാ മിനി… ഈ പാട്ട് ഇഷ്ടമാണോ?” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
”അതെ, പഴയ പാട്ടുകളോടാണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം. പുതിയതൊന്നും അത്ര മനസ്സിലാകില്ല,” യമിനി ജനലിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ നോക്കി പറഞ്ഞു. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ കാർത്തിക്, കുറെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരു കാറിൽ ഇത്രയും ദൂരം യാത്ര ചെയ്യുന്നത്.”
കാർത്തിക്കിന് ഉള്ളിൽ ഒരു വിഷമം തോന്നി. “അച്ഛൻ നിങ്ങളെ പുറത്തൊന്നും കൊണ്ടുപോകാറില്ലേ?”
യമിനി ചിരിച്ചു. “അച്ഛന് പാവം പ്രായമായില്ലേ? അദ്ദേഹത്തിന് വീട്ടിലിരിക്കാനാണ് ഇഷ്ടം. പിന്നെ എനിക്കും വലിയ നിർബന്ധമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന്… നിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ മാറ്റം തോന്നുന്നു.”
നഗരത്തിലെ ഒരു വലിയ മാളിന് മുന്നിൽ കാർത്തിക് വണ്ടി നിർത്തി. അവർ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ആ അമ്മയെയും മകനെയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാർത്തിക്കിന്റെ ഉയരത്തിനൊപ്പം നീല സാരിയുടുത്ത് സുന്ദരിയായി നടക്കുന്ന യാമിനി ആരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കും.
”നമുക്ക് ആദ്യം നിനക്ക് കുറച്ച് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാം,” യമിനി പറഞ്ഞു.
”എനിക്കോ? എനിക്ക് ഒരുപാടുണ്ടല്ലോ,” കാർത്തിക് ചിരിച്ചു.
”അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. നീ ദുബായിൽ നിന്ന് വന്നതല്ലേ, എന്റെ വക ഒരു സമ്മാനം തരാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്.
എന്റെ കയ്യിൽ അച്ഛൻ തന്ന കുറച്ച് പൈസയുണ്ട്,” യമിനി വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവർ ഒരു ഷോപ്പിൽ കയറി. ഓരോ ഷർട്ടും എടുത്ത് കാർത്തിക്കിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ യമിനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
”ഇത് നോക്കൂ കാർത്തിക്, ഈ ബ്ലാക്ക് കളർ നിനക്ക് നന്നായി ചേരും. നിന്റെ നിറത്തിന് ഇത് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകും,” യാമിനി പറഞ്ഞു.