ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് അവിടുന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ചെറിയമ്മ: “പുറത്തുവന്നുകഴിഞ്ഞാൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ മുന്നോട്ട് നടക്കണം.”
ഞാൻ
മൂളി.
അങ്ങനെ ഞാൻ പുറത്തുവന്നു. കുറച്ചു നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി!
അവിടുന്ന് മുഴുവൻ നനഞ്ഞുവന്ന ഞങ്ങളുടെ ദേഹത്ത് ഒരു തരി വെള്ളമില്ല! വസ്ത്രമെല്ലാം ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ: “ഇവിടെ എന്താ നടക്കുന്നതെന്ന് പറയാമോ…?
നമ്മുടെ ദേഹത്തെ വെള്ളം എവിടെപ്പോയി…?”
ചെറിയമ്മ: “അവിടുത്തെ വെള്ളം ആ കാവടത്തിന് അപ്പുറം വരില്ല.
വരണമെങ്കിൽ കമണ്ഡലുവിൽ കോരി കൊണ്ടുവരണം…
അത് ചില വിശേഷപ്പെട്ട ചടങ്ങിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ മാത്രം.”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടന്റെ വേദന പോയതോ…?”
ചെറിയമ്മ: “അതാണ് അവിടുത്തെ ശക്തി! എനിക്ക് ഒരുപാടൊന്നും അറിയില്ല, ഏടത്തിക്ക് അറിയാം. നമുക്ക് ഏടത്തി വരുമ്പോൾ ചോദിക്കാം.
എനിക്ക് അറിയുന്നത്, നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ ആ വെള്ളം അത് മാറ്റും.”
ഞാൻ: “ഓ! അത് കൊള്ളാം…
അപ്പോൾ നമ്മൾ നേരത്തെ എന്താ ആ വഴി കാണാതിരുന്നത്…?”
ചെറിയമ്മ: “അത് ഇവിടുത്തെ രണ്ടു ആളുകൾ കൈകോർത്തുപിടിച്ച് വന്നാലേ അത് കാണൂ.”
ഞാൻ: “ഓ! എനിക്ക് ശരിക്കും ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…”
ചെറിയമ്മ: “അതിനുള്ള തെളിവല്ലേ കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ…?”
ഞാൻ: “ഉം… ശരിയാ.”
ഞാൻ കുട്ടനിൽ ഒന്ന് നോക്കി, അത് ഇപ്പോഴും അങ്ങനെതന്നെ നിൽക്കുന്നു… ലേശം പോലും താണിട്ടില്ല!
ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “ഇനി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ താഴണമെങ്കിൽ ഒരു ദിവസമെടുക്കും.”
ഞാൻ: “ഒരു ദിവസമോ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഉം… ഉണ്ണി ആ വെള്ളത്തിൽ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച് കഴുകിയില്ലേ, പിന്നെ ആ വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു… ഇനി അങ്ങനെ ഇരിക്കും.”
ഞാൻ: “അയ്യോ! അപ്പോൾ ഇനി ഇന്ന് ഞാൻ മുണ്ടും ഉടുക്കണ്ടല്ലോ…?”
ചെറിയമ്മ: “വേണം… അതിൽ മാറ്റമില്ല.”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ ഇത് പൊങ്ങിനിൽക്കുമല്ലോ… നിക്കർ പോലെയല്ലല്ലോ…”
ചെറിയമ്മ: “നിൽക്കട്ടെ… പൊന്നിന്റെ ഒറ്റക്കൊമ്പനല്ലേ!” ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ നടന്ന് പാതിവഴിയായി.
ഞാൻ: “ചക്കരക്കുട്ടി… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നുന്നു.”
ചെറിയമ്മ: “ഇവിടെ വച്ചോ…? വേണോ…?”
ഞാൻ: “വേണം!”
ചെറിയമ്മ: “എന്നാൽ വാ…”
പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വാരിപ്പുണർന്നു.
ഞാൻ കുട്ടനെ നല്ലപോലെ ചെറിയമ്മയുടെ തുടയിൽ ചേർത്ത് ഞക്കി.
ഞാൻ ചെവിയിൽ പതുക്കെ വിളിച്ചു: “സ്വത്തെ…”
ചെറിയമ്മ: “എന്താ പൊന്നേ…?”
ഞാൻ: “എനിക്ക് സ്വത്തിനോട് പിന്നെയും ഇഷ്ടം കൂടുന്നു…”
ചെറിയമ്മ: “ആണോ…?” എന്ന് ചോദിച്ച് എന്റെ ചെവി വായിൽ വച്ച് ഒന്ന് ചപ്പി.
എനിക്ക് അത് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിന്റെ സന്തോഷം ഞാൻ എന്റെ കുട്ടനിലൂടെ ചെറിയമ്മയെ അറിയിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നേ… പോകണ്ടേ…?”
ഞാൻ: “എനിക്ക് ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മതി… ഇതിലും സുഖമായിരുന്നു അവിടെ കിടന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ…”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി: “പണി ചെയ്യണ്ടേ…?”
ഞാൻ: “ശോ… എന്നാൽ വാ…”
നേരെ നിന്നുകഴിഞ്ഞു ചെറിയമ്മ താഴോട്ട് നോക്കി: “മുണ്ട് തുളഞ്ഞോ എന്ന് നോക്കട്ടെ…”
ഞാൻ: “തുളഞ്ഞോ…? കാട് വന്നോ…?”
ചെറിയമ്മ: “പോടാ കള്ളാ…”
ഞാൻ: “ഇല്ല, പോകില്ല… ഈ ചക്കരക്കുട്ടിയെ വിട്ട് എങ്ങും പോകില്ല!”
ചെറിയമ്മ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ തന്നു.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ നടന്ന് പശുക്കൂട്ടിൽ എത്തി.
ചെറിയമ്മ: “പൊന്ന് പാൽ എടുക്കുന്ന ആ പാത്രം കൊണ്ടുവരാമോ…?”
ഞാൻ മൂളി. ഞാൻ വന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പശുവിന്റെ കാൽ കൂട്ടിക്കെട്ടി നിൽക്കുന്നു.
ചെറിയമ്മ: “ഇന്ന് ഉണ്ണി കറന്നു നോക്കിക്കോ, ഇവൾ തൊഴിക്കില്ല…”
ഞാൻ: “എന്നാൽ ഞാൻ കറക്കാം…”
ഞാൻ കറക്കാൻ തുടങ്ങി, കുറെ നാൾ കൂടിയായതുകൊണ്ട് കൈക്ക് നല്ല വേദന!
ചെറിയമ്മ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു.
ആ മുഖത്ത് ഒരു നാണവും കൗതുകവുമൊക്കെ കാണാം.