മന്നാടിയാർ കോട്ട – 5 17അടിപൊളി  

ഞാൻ: “കുട്ടി… ആ കാവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞല്ലോ, അങ്ങ് അകത്ത് ഒരു വലിയ കട്ടിൽ പോലെ തോന്നുന്ന എന്തോ ഉള്ളതാണോ…?”

ചെറിയമ്മ: “അതെ… പൊന്ന് അവിടെ പോയോ…?”

ഞാൻ:

“ആ, വന്ന പിറ്റേ ദിവസമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

ചെറിയമ്മ: “ഓ… ഞാൻ പോയിട്ടില്ല. എനിക്ക് അതിനുള്ള ഭാഗ്യം തന്നില്ല.”

ഞാൻ: “അതിനു എന്താ…? ഞാൻ കൊണ്ടുപോകുമല്ലോ എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടിയെ!”

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ തന്നു.

ഞാൻ ചോദിച്ചു: “നമുക്ക് ഇപ്പോൾ പോയാലോ…?”

ചെറിയമ്മ: “അവിടെ പോകാൻ സമയമായില്ല പൊന്നേ…

അതിനും സമയം വരും. അപ്പോൾ പൊന്ന് എന്നെ കൊണ്ടുപോയാൽ മതി.”

ഞാൻ: “ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം.”

ചെറിയമ്മ മറുപടിയായി ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഇനി അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കൊന്നും പോകണ്ട കേട്ടോ…”

ഞാൻ: “ഉം… ഇന്ദുട്ടി, ഞാൻ മടിയിൽ കിടന്നോട്ടെ…?”

ചെറിയമ്മ: “വാ…”

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്ന് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി.

ഞാൻ: “ഇന്ദുട്ടിയുടെ വീട് എവിടെയാ…?”

ചെറിയമ്മ: “തിരുനെല്ലി കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ഉണ്ണീ…?”

ഞാൻ: “ഇല്ല.”

ചെറിയമ്മ: “തിരുനെല്ലിക്ക് അടുത്തുള്ള കല്ലുവയൽ എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ്.”

ഞാൻ: “ഇതുപോലെ വലിയ വീടാണോ…?”

ചെറിയമ്മ: “അല്ല… ഒരു ചെറിയ നാലുകെട്ട്.

വീടിനുചുറ്റും നിറയെ കാപ്പിയും കുരുമുളകും, പിന്നെ കുറെ അടയ്ക്കത്തോപ്പും…”

ഇത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പാവത്തിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ: “അയ്യോ! കരയല്ലേ… ഞാൻ എനിക്ക് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ, വിഷമിപ്പിക്കാനല്ല…”

ചെറിയമ്മ: “പെട്ടെന്ന് അവിടം ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ ഒരു വിഷമം!

ഇവിടം പോലെയല്ല, അവിടം നല്ല രസമാണ്… എപ്പോഴും കോടയിറങ്ങും, കാപ്പി പൂക്കുന്ന സമയം നല്ല മണമാണ്… ഇനി അതൊക്കെ ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം!” ചെറിയമ്മ വിതുമ്പി.

ഞാൻ: “എന്റെ പൊന്നിനെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം അവിടെ ഇനിയും!”

ചെറിയമ്മ: “എങ്ങനെ…?”

ഞാൻ ആലോചിച്ചു:

“ഞാൻ കാർ ഓടിക്കാൻ പഠിക്കും!

എന്നിട്ട് നമ്മൾ രണ്ടുപേരും കൂടെ പോകും.”

ചെറിയമ്മ: “ശരിക്കും…?”

ഞാൻ: “ഞാനല്ലാതെ പിന്നെ എന്റെ പൊന്നിനെ ആരാ കൊണ്ടുപോവുക…?”

ചെറിയമ്മ എനിക്ക് കുറെ ഉമ്മകൾ തന്നു.

ഞാൻ ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: “ഒരു ഉമ്മ വെച്ചോട്ടെ…?”

ചെറിയമ്മ മുഖം താഴ്ത്തി. ഞാൻ പറഞ്ഞു: “അവിടെയല്ല…”

ചെറിയമ്മ: “പിന്നെ എവിടെ…?”

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വയറിലേക്ക് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ചു: “ആ അരഞ്ഞാണം കിടക്കുന്നിടത്ത്!”

ചെറിയമ്മ: “അയ്യേ! അവിടെയോ… വേണോ…?”

ഞാൻ തലയാട്ടി.

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചരിഞ്ഞുകിടന്നു.

കുറച്ചുനേരം നോക്കിയിരുന്നു… എന്താ രസം! ആ വയറിൽ അരഞ്ഞാണം അങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ നല്ല രസമാണ്.

ഞാൻ പതുക്കെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു, അരഞ്ഞാണം കൂട്ടി ഉമ്മ വെച്ചു.

പിന്നെ അരഞ്ഞാണം ആ പൊക്കിൾക്കുഴിയിൽനിന്ന് ലേശം മാറ്റിയിട്ട് അവിടെ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു.

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ഒന്ന് കുറുകി. ഞാൻ പിന്നെയും നിറയെ ഉമ്മ വെച്ചു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ കണ്ണടച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ചെറിയമ്മ കണ്ണ് തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചെറിയമ്മയെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു, മുഖത്ത് നാണം!

ഞാൻ അങ്ങനെ നോക്കിയിട്ട് ഒരു ഉമ്മ കൂടെ വെച്ചു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇനി ചെറിയമ്മ എന്റെ മടിയിൽ കിടക്ക്…”

ചെറിയമ്മ: “അത് വേണോ…?

അവിടെ കിടക്കാൻ സ്ഥലമില്ല, ഇവിടെ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുകയല്ലേ…”

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിട്ട് ചെറിയമ്മയെ പിടിച്ച് കിടത്തി.

ചെറിയമ്മ: “ഉണ്ണിക്ക് വേദനിക്കുമെടാ…”

ഞാൻ: “അത് സാരമില്ല…”

ചെറിയമ്മയുടെ തല ഇപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടന് മുകളിലാണ്.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ വയറിലെ അരഞ്ഞാണത്തിൽ പതുക്കെ

തഴുകി.

ചെറിയമ്മയ്ക്ക് കുഞ്ഞു ഇക്കിളിയാകുംപോലെ തോന്നി, അപ്പോൾ ആ മുഖം കാണാൻ നല്ല രസമാണ്.

ഞാൻ വീണ്ടും അത് തുടർന്നു. ഞാൻ കൈ പതുക്കെ അവിടുന്ന് മുകളിലേക്ക് തഴുകി. ചെറിയമ്മ… “ഇക്കിളിയാകുന്നു പൊന്നേ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചരിഞ്ഞുകിടന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *