മന്നാടിയാർ കോട്ട – 5 17അടിപൊളി  

ഞാൻ ഓടിച്ചെന്നു. നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ പിച്ചാത്തി വെച്ചല്ലേ അരിയുന്നത്!

ഒരു പേടി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കൈ വല്ലതും മുറിഞ്ഞാലോ?

ഞാൻ പറഞ്ഞു: “വേണ്ട, എന്റെ ഇന്ദുട്ടിയുടെ കൈ മുറിക്കണ്ട…”

ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കിയിട്ട്: “ആ, ശരിയാ… കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ അപ്പോൾ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ എഴുന്നേറ്റ് കുത്താൻ തുടങ്ങും, അപ്പോൾ കൈ മുറിഞ്ഞാലോ!”

ഞാൻ ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “അപ്പോൾ എന്റെ പൊന്നിന് എന്റെ കൈ മുറിയാതെയൊക്കെ നോക്കാൻ അറിയാം അല്ലേ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് കത്തി താഴെവെച്ച് തിരിഞ്ഞുനിന്നു.

എന്നിട്ട് കൈ നീട്ടിക്കാണിച്ചു: “വാ, വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചോ!”

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ചെറിയമ്മ ഒരു ഉമ്മ തന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: “അത്രയ്ക്കിഷ്ടമാണോ…?”

ഞാൻ: “എന്നെക്കാളും ഇഷ്ടമാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇന്ദുട്ടിയെ!” ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ മുറുക്കി ഉമ്മ വെച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “ഇനി മതി, നമുക്ക് ഇനി ബാക്കി പണി ചെയ്യാം… ഉണ്ണി ഏടത്തിക്ക് കൊടുക്കുമോ…?”

ഞാൻ: “അത് വേണോ…? അല്ലങ്കിൽ താ, ഞാൻ കൊടുക്കാം. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് പണി തീർത്താൽ നമുക്ക് പുറത്ത് കറങ്ങാൻ പോയാലോ…?”

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി. എന്നിട്ട് ഇഡ്ഡലി എടുത്തുതന്നു, ഞാൻ അതുംകൊണ്ട് വലിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

ഞാൻ പാത്രം അവിടെവെച്ച് ജനലിൽ മുട്ടി.

വലിയമ്മ എടുത്തു. ഞാൻ വെള്ളം വല്ലതും വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവിടുന്ന്

മറുപടിയില്ല.

ലേശം കഴിഞ്ഞ്, “കുറച്ച് ചൂടുവെള്ളം കിട്ടിയാൽ നന്ന്” എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: “കൊണ്ടുവരാം, ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ…?” എന്ന് ചോദിച്ചു. “ഉം” എന്ന് മറുപടി വന്നു.

ഞാൻ ഓടി ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചൂടുവെള്ളത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ ചൂടുവെള്ളം തിളപ്പിച്ചു വെച്ചു. “നമുക്ക് കഴിച്ചാലോ…?” എന്ന് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: “ആ, കഴിക്കാം… നമുക്ക് ഒരു പാത്രം പോരേ? ചെറിയമ്മ എനിക്ക് വായിൽ തരുമോ…?”

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: “തരാമല്ലോ…” എന്ന് പറഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ എനിക്കും ഞാൻ ചെറിയമ്മയ്ക്കും വായിൽ കൊടുത്തു. പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചു.

ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “ഇനി ഉച്ചയ്ക്കുള്ളതെല്ലാം ആയി. ഇനി എന്താ പരിപാടി…?”

ഞാൻ: “ചെറിയമ്മ അരഞ്ഞാണം ഇട്ടു, ഇനി നമുക്ക് പാദസരം ഇടണം.”

ചെറിയമ്മ: “ഇനി അത് വേണോ…? അല്ലങ്കിൽ നാളെ ഇടാം, അല്ലങ്കിൽ നാളെ ഒന്നുമില്ലാതെയാകില്ലേ…?”

ഞാൻ ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: “നാളെയുള്ളത്… അത് ഞാൻ കിടക്കാൻ പോകുമ്പോൾ പറയാം, ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഇത് ഇടാം. എന്നിട്ട് അവിടെ കുളത്തിൽ പോകാം…”

ചെറിയമ്മ: “ശോ! ഈ ചെറുക്കൻ… ശരി, ഞാൻ പാദസരം ഇട്ടിട്ട് വരാം.”

ഞാൻ: “അത് പറ്റില്ല, ഞാനും വരാം!”

ചെറിയമ്മ: “ഉം…”

ഞങ്ങൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ പോയി. ചെറിയമ്മ അലമാര തുറന്ന് ഒരു ആഭരണപ്പെട്ടി എടുത്ത് പുറത്തുവെച്ചു.

അതിൽ നോക്കിയിട്ട് കണ്ടില്ല, വേറൊരു ആഭരണപ്പെട്ടി തുറന്നുനോക്കി.

അതിൽ രണ്ട് എണ്ണം എടുത്ത് എന്റെ നേരെ നീട്ടിയിട്ട് ചോദിച്ചു: “ഏതാ ഇടേണ്ടത്…?”

ഞാൻ രണ്ടുമ വാങ്ങി: “ഇന്ദുട്ടി അവിടെ കയറി ഇരുന്നേ, ഞാൻ കാലിൽ വെച്ചുനോക്കിയിട്ട് പറയാം.”

ചെറിയമ്മ: “ശോ! ഏതെങ്കിലും ഇട്ടാൽ

പോരേ…?”

ഞാൻ: “അത് പറ്റില്ല, എന്റെ ഇന്ദുട്ടി ഏറ്റവും നല്ലത് വേണം ഇടാൻ!”

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കയറി കാൽ നീട്ടിയിരുന്നു. ഞാൻ രണ്ടു കാലിലും രണ്ടു തരത്തിലുള്ളത് വെച്ചു. എന്നിട്ട് നോക്കിനിന്നു.

ഞാൻ: “രണ്ടും നല്ലതാ… കാരണം എന്റെ ഇന്ദുട്ടിയുടെ കാലിലല്ലേ കിടക്കുന്നത്!”

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട്: “പറ, ഏതാ ഇടേണ്ടത്…?”

ഞാൻ അതിലൊരെണ്ണം എടുത്ത്: “ഇത് ഇടാം… ഞാൻ ഇട്ടുതരാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെ കയറിയിരുന്നു.

ചെറിയമ്മയുടെ കാലെടുത്ത് എന്റെ മടിയിൽ വെച്ചു. ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

ഞാൻ രണ്ടു കാലിലും പാദസരം ഇട്ടു, എന്നിട്ട് നോക്കി.

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “അതിന്റെ കൊളുത്ത് അടുപ്പിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അഴിഞ്ഞുപോകും.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *