ചെറിയമ്മ: “ഛീ! കള്ളക്കണ്ണൻ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് അരിഞ്ഞ ഒരു വെണ്ടയ്ക്ക എടുത്ത് എനിക്കിട്ട് എറിഞ്ഞു.
ഞാൻ അതെടുത്ത് കഴുകി ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി വെച്ചു.
ഞാൻ പുറകിൽ വന്ന് വയറിന് ചുറ്റും കൈയിട്ട് പുറകിൽനിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചുനിന്നു.
എന്റെ കുട്ടൻ ചെറിയമ്മയുടെ കുണ്ടിയിൽ മുട്ടിനോക്കുന്നുണ്ട്!
ഞാൻ: “ഇങ്ങനെ നിൽക്കാനും നല്ല സുഖം… ഇവിടെ പഞ്ഞിക്കെട്ട് എന്റെ കുട്ടനാ കിട്ടുന്നേ!” എന്ന് പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കുണ്ടി പുറകോട്ട് ഒന്ന് തള്ളി.
എനിക്ക് നല്ല സുഖം! ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മുടി മാറ്റി പുറകിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. ചെറിയമ്മ കുറുകി…
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നേ… മതി, പണി നടക്കില്ല! ഏടത്തിക്ക് സമയത്തിന് കഴിക്കാൻ കൊടുക്കണ്ടേ…?”
ഞാൻ: “ഓ! അത് ഞാൻ മറന്നു ഇന്ദുട്ടീ…”
ഞാൻ പുറകിൽനിന്ന് മാറി. ചെറിയമ്മ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ കുട്ടൻ നിക്കറിൽ ഇറുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ചെറിയമ്മ: “ഉണ്ണി അത് വലുതാക്കാനാണോ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്…?” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ: “നല്ല സുഖമായിരുന്നു… ആ വള്ളിയായിരുന്നു ഒരു പ്രശ്നം.”
ചെറിയമ്മ: “ഏത്…?”
ഞാൻ: “പുറകിലുള്ളത്…”
ചെറിയമ്മ കൈ പുറകോട്ട് കൊണ്ടുപോയി നോക്കി. എന്നിട്ട്: “അത് കോണകത്തിന്റെ കെട്ടാ…”
ഞാൻ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ: “ഉണ്ണി… ഇങ്ങ് വാ.
പുറത്തുപോയി അവിടെ അരക്കല്ലിന് അടുത്ത് തേങ്ങയുണ്ട്, അത് ഉടച്ചുകൊണ്ടുവരാമോ…?”
ഞാൻ: “ശരി…”
ചെറിയമ്മ: “കിളുപ്പ് വന്ന ഒരു തേങ്ങയുണ്ട്, അത് ആദ്യം എടുത്തോ. അത് കൊള്ളില്ലെങ്കിൽ വേറെ എടുത്തോ.”
ഞാൻ മൂളി. പുറത്തുവന്ന് കിളുത്ത തേങ്ങ ഉടച്ചു.
ഉള്ളിൽ നിറയെ പൊങ്ങാണ്! രണ്ട് തേങ്ങാമുറിയിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പൊങ്ങ് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അതുംകൊണ്ട് അകത്തുവന്ന് ചെറിയമ്മയ്ക്ക് കൊടുത്തു.
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ! നിറച്ച് പൊങ്ങായോ…? ഈ തേങ്ങ കൊള്ളില്ല, വേറെയുള്ളത് ഉടച്ചോ ഉണ്ണീ… ഉണ്ണിക്ക് പൊങ്ങ് കഴിക്കണോ…?”
ഞാൻ മൂളി. ചെറിയമ്മ അതിൽനിന്ന് പൊങ്ങ് കത്തികൊണ്ട് കുത്തിയെടുത്ത് എന്റെ വായിൽ വെച്ചുതന്നു.
“നല്ല പഞ്ഞിപോലെയുണ്ട്…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു!
ചെറിയമ്മ പൊങ്ങ് താഴെവെച്ച്, ഒരു മുരിങ്ങക്കായ എടുത്ത് എന്നെ അടിക്കാൻ വന്നു. ഞാൻ ഓടി പുറത്തിറങ്ങി!
ചെറിയമ്മ അടുക്കളവാതിൽ വരെ വന്നിട്ട്, “കള്ളക്കണ്ണാ!” എന്ന് വിളിച്ച് ചിരിച്ചു.
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “തേങ്ങ ഉടച്ചുവാ… അത് ചിരണ്ടണം, പെട്ടെന്നാകട്ടെ!”
ഞാൻ തേങ്ങ ചിരണ്ടാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചായപ്പോൾ ചെറിയമ്മ വന്ന് അതെടുത്തു.
എന്നോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇത് അരക്കാം, അപ്പോഴേക്കും ഉണ്ണി ബാക്കികൂടെ ചിരണ്ടിക്കോ.”
ഞാൻ മൂളി. ‘ശേ… ചെറിയമ്മ അരയ്ക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ പോയി കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചത് നടക്കില്ലല്ലോ…’ ഞാൻ വേഗം ചിരണ്ടി.
അപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ അരച്ചുവന്നു. ചെറിയമ്മ വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ മുഖം വാടി.
ചെറിയമ്മ: “എന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്തുപറ്റി ഒരു വാട്ടം…? തേങ്ങ ചിരണ്ടി ക്ഷീണിച്ചുപോയോ…?”
ഞാൻ: “ഞാൻ ക്ഷീണിക്കുകയൊന്നുമില്ല! ഒരു 100 തേങ്ങ തന്നാലും ഒറ്റയിരുപ്പിൽ ചിരണ്ടും…” ഞാൻ ചിരിച്ചു.
ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: “ഹാ! ഒന്ന് ചിരണ്ടിയപ്പോൾ ഇങ്ങനെ, അപ്പോൾ 100!” ചെറിയമ്മ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
ഞാൻ: “അത് ഞാൻ ചെറിയമ്മ അരച്ചുകഴിയും മുൻപ് അവിടെ വരാൻ വേണ്ടി പെട്ടെന്ന് ചിരണ്ടിയതാ… പക്ഷേ, ഞാൻ ചിരണ്ടിയെണീറ്റപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ദേ വരുന്നു!”
ചെറിയമ്മ:
“അതിന്…?”
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: “പുറകിൽ വന്ന് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ…”
ചെറിയമ്മ: “എന്റെ കെട്ടിപ്പിടി കൊതിയാ!
ഇഡ്ഡലിയായി, ചട്നിയായി… ഇനി സാമ്പാർ തിളച്ചാൽ രാവിലത്തേക്കുള്ളതായി.
ഉച്ചയ്ക്കത്തേക്കുള്ളത് അരിയാൻ പോകുവാണ്.
ഉണ്ണി വേണമെങ്കിൽ അരിയുമ്പോൾ പുറകിൽ വന്ന് ലേശംനേരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചോ!”