മന്നാടിയാർ കോട്ട – 5 17അടിപൊളി  

​വലിയമ്മ: “ആ, അത് അങ്ങനെയല്ലേ വരൂ…”

​ചെറിയമ്മ: “ഏടത്തി, അവൻ വരുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു… ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ എന്നാൽ…?”

​വലിയമ്മ: “ഉം, ശരി…”

​ചെറിയമ്മ എന്നെ പിടിച്ച് പയ്യെ നടക്കാൻ പറഞ്ഞു.

അവിടുന്ന് ലേശം മാറിയിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു: “എന്താ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്…?”

​ചെറിയമ്മ: “അതൊന്നുമില്ല, ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞതാ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് വേഗം നടന്നു.

​ഞാൻ

ആലോചിച്ചു, എന്തോ ഉണ്ട്. ഇനി വല്ലതും വിഷമിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ വെറുതെ പണിയാകും. ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ട, ഇല്ലെങ്കിൽ ഏറുമാടത്തിൽ പോകുന്നത് നടന്നില്ലെങ്കിലോ!

​ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കൂടെ നടന്ന് അടുക്കളയിൽ വന്നു.

​ചെറിയമ്മ: “നമുക്കും കഴിച്ചാലോ…?”

​ഞാൻ: “ആ, കഴിക്കാം… ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം.”

​ചെറിയമ്മ ഒരു പാത്രത്തിൽ കഴിക്കാനുള്ളതുമായി വന്നു.

​ഞാൻ: “എനിക്ക് വാരി വായിൽ തന്നു…” ഞാനും കൊടുത്തു.

​ഞാൻ പിന്നെ വാരി കൊടുത്തപ്പോൾ കുറച്ച് ചോറ് ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്ത് വീണു, ലേശം അമ്മിഞ്ഞയുടെ മുകളിൽ!

ഞാൻ ആ ചോറ് വാരിയെടുത്ത് എന്റെ വായിൽ വച്ചു. ചെറിയമ്മ അത് നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “അതിന് നല്ല രുചി!”

​ചെറിയമ്മ: “പോടാ കള്ളാ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് വീണ്ടും ചോറ് വായിൽ വച്ചു.

ഞാൻ പയ്യെ ആ വിരലിൽ കടിച്ചു.

​ചെറിയമ്മ “വേദനിക്കുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ് പിണങ്ങിയപോലെ ഇരുന്നു.

ഞാൻ ആ കയ്യെടുത്ത് ഉമ്മ വച്ചു. കുറെ ഉമ്മ വച്ചപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു.

​ഞങ്ങൾ കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ പണിയെല്ലാം തീർത്തു വന്നു.

​ഞാൻ പറഞ്ഞു: “നമുക്ക് പോയാലോ അവിടെ…?”

​ചെറിയമ്മ: “അതിന് ഒരു ചടങ്ങു കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ…”

​ഞാൻ: “എന്തു ചടങ്ങ്…?”

​ചെറിയമ്മ: “എന്റെ പൊന്ന് മുണ്ടുടുത്ത് വേണം വരാൻ…”

​ഞാൻ: “ശോ! അത് വേണോ…?”

​ചെറിയമ്മ: “അവിടെ പോകണോ…?”

​ഞാൻ: “വേണം…”

​ചെറിയമ്മ: “അപ്പോൾ മുണ്ടും വേണം… വാ, നമുക്ക് ഉടുക്കാം.”

​ഞാൻ: “എന്റെ കയ്യിൽ മുണ്ടില്ലല്ലോ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

​ചെറിയമ്മ: “എന്റെ കയ്യിലുണ്ടല്ലോ!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

​ഞാൻ: “ശോ! വേണ്ടായിരുന്നു…”

​ചെറിയമ്മ: “വാ, എന്റെ പൊന്നിനെ എനിക്ക് മുണ്ടുടുത്ത് കാണാനല്ലേ…”

​ഞാൻ: “ശോ, എന്നാലും എന്റെ കുട്ടൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ…”

​ചെറിയമ്മ: “അത് സാരമില്ല, എന്റെ പൊന്നിന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണനല്ലേ…”

​ഞാൻ: “ഉം, എന്നാൽ വാ…”

ഞങ്ങൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ വന്നു.

ചെറിയമ്മ അലമാര തുറന്ന് ഒരു മുണ്ടെടുത്തു. ചെറിയമ്മ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

എന്റെ നിക്കറിൽ പിടിച്ചു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് “ഞാൻ അഴിക്കട്ടെ ?” എന്ന് ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ: “അങ്ങനെ വേണ്ട, മുണ്ട് ചുറ്റിയിട്ട് അഴിക്കാം…”

​ചെറിയമ്മ മുണ്ട് വട്ടം ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്: “ഇനി നിക്കർ താഴ്ത്ത്…” എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നിക്കർ താഴ്ത്തി കാലിൽക്കൂടെ ഊരി.

​ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ ഇപ്പോൾ കൈ വിടട്ടെ…?”

​ഞാൻ: “അയ്യോ! ഉടുപ്പിക്ക് സ്വത്തെ…”

​ചെറിയമ്മ: “പൊന്ന് രണ്ടുപ്രാവശ്യം എന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ കെട്ട് അഴിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞതാണ്.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ കൈ വിട്ടാൽ എന്റെ പൊന്നിനെ എനിക്ക് നല്ല ചേലിൽ കാണാം!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

​ഞാൻ: “എന്റെ ചക്കരയല്ലേ, ഉടുപ്പിക്ക്…”

​ചെറിയമ്മ: “ശരി, ഉടുപ്പിച്ചാൽ എന്ത് തരും എനിക്ക്…?”

​ഞാൻ: “കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തരാം…”

​ചെറിയമ്മ: “അത് അല്ലെങ്കിലും പൊന്ന് തരുമല്ലോ… വേറെ…?”

​ഞാൻ ആലോചിച്ചു: “കുട്ടനെക്കൊണ്ട് നല്ലപോലെ ഇഷ്ട്ടം അളന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തരാം…?”

​ചെറിയമ്മ: “വേറെ…?”

​ഞാൻ: “ഇനി… എന്റെ പൊന്നിനെ ഞാൻ അവിടെവരെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാം…”

​ചെറിയമ്മ: “വേറെ…?”

​ഞാൻ: “നാളെ ഞാൻ കുളിപ്പിക്കാം…?”

​ചെറിയമ്മ: “വേറെ…?”

​ഞാൻ: “ശോ, ഇനി എന്താ! ശരി, നാളെ സ്വത്ത് പറയുന്ന എന്ത് ആഗ്രഹവും ഞാൻ ചെയ്തുതരാം.”

​ചെറിയമ്മ: “ആ, ഇത് കൊള്ളാം…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *