മന്നാടിയാർ കോട്ട – 5 17അടിപൊളി  

ചെറിയമ്മ മൂളി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

“ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഉള്ളൂ…”

ഞാൻ: “ഓ! അതെന്താ ചൂടു കാരണമാണോ…? അപ്പോൾ പിന്നെ ഇപ്പോഴും ചൂടല്ലേ…?”

ചെറിയമ്മ: “എന്റെ മുണ്ട് തുളച്ചാൽ ഒരു തട വേണ്ടേ…?”

ഞാൻ ആലോചിച്ചു… “ചെറിയമ്മേ, ഞങ്ങൾ കെട്ടുന്നതുപോലെത്തന്നെയാണോ ചെറിയമ്മയും ഉപയോഗിക്കുന്നത്…?”

ചെറിയമ്മ: “അല്ലല്ലോ…”

ഞാൻ: “ഓ! അത് വേറെയുണ്ടോ അപ്പോൾ…?”

ചെറിയമ്മ: “ഉണ്ടല്ലോ… കാണണോ…?”

ഞാൻ: “ഉം, എനിക്ക് കാണണം!”

ചെറിയമ്മ: “അയ്യടാ… കള്ളക്കണ്ണന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം!”

ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “മതിയോ കെട്ടിപ്പിടി…?

പണി ചെയ്യണ്ടേ…?”

ഞാൻ: “ലേശം കൂടെ…”

ചെറിയമ്മ: “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എല്ലാം തുളയും തോന്നു…”

ഞാൻ: “അപ്പോൾ കാടുകാണാമല്ലോ…!” ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ ചേർത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ കുറുകി… എന്നെ ഒരുപാട് ഉമ്മ വെച്ചു.

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ ശരിക്കും ഞെക്കിപ്പിടിച്ചേക്കുന്നത് ചെറിയമ്മയാണ്.

എനിക്ക് വല്ലാതെ സുഖം തോന്നുന്നു… ഞാൻ അപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.

കുറെനേരം അങ്ങനെ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും അടുപ്പിലിരുന്ന കഞ്ഞി തിളച്ചുതൂവി.

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്നെ വിട്ടു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും ഒരു ഉമ്മ കൂടെ തന്നിട്ട് അത് വാങ്ങി വെക്കാൻ പോയി.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കിനിന്നു. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു ‘ചെറിയമ്മ എന്തൊരു സുന്ദരിയാ! ആരു കണ്ടാലും നോക്കിനിന്നുപോകും… ആരു കണ്ടാലും ഇഷ്ടപ്പെടും…’

ഞാൻ ചിന്തയിൽനിന്ന് ഉണർന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു.

ചെറിയമ്മ: “എന്താ സ്വപ്നം കാണുന്നേ…?”

ഞാൻ: “എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാനും നേരിട്ട് കാണാനും ദേ, ഈ കുട്ടിയല്ലേയുള്ളൂ…” ഞാൻ വീണ്ടും കൈനീട്ടി, കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ.

ചെറിയമ്മ: “ഇപ്പോൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മാറിയതല്ലേയുള്ളൂ, അപ്പോഴേക്കും പിന്നെയും വേണോ…?”

ഞാൻ: “എന്നെ ചെറിയമ്മയുടെ

ദേഹത്ത് കെട്ടിവെച്ചോ, അപ്പോൾ എനിക്ക് എപ്പോഴും കെട്ടിപ്പിടിക്കാമല്ലോ!”

ചെറിയമ്മ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് മുടിയിൽ തഴുകി. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു: “എന്നോട് ഇത്ര ഇഷ്ടം തോന്നാൻ എന്താ പൊന്നേ കാരണം…?”

ഞാൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് അറിയില്ല… പക്ഷേ എനിക്ക് വേണം!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മയും എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അത് കുറെനേരം നീണ്ടു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ തോളിൽ വെള്ളം വീഴുന്നു…

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖം നേരെയാക്കി നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽനിന്ന് കണ്ണീർ വരുന്നു!

ഞാൻ ചോദിച്ചു: “എന്റെ ഇന്ദുട്ടി എന്തിനാ കരയുന്നേ…?” ഞാൻ ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “ആവോ, സന്തോഷം കൊണ്ടാണ്…”

ഞാൻ: “സന്തോഷത്തിനോ കണ്ണീർ…?”

ചെറിയമ്മ: “എന്നെ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരാൾ ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്… നീ എന്റെ സ്വത്താ!”

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: “എന്നാൽ ഇത് എന്റെയും സ്വത്താ!”

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കുറെ ഉമ്മ തന്നു, ഞാനും കുറെ തിരിച്ചും കൊടുത്തു.

ചെറിയമ്മ: “ഇനി പണി ചെയ്യട്ടെ…? രാവിലെ കഴിക്കണ്ടേ, അതിന് ഉണ്ടാക്കണ്ടേ…?”

ഞാൻ: “വാ, നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാം.”

ചെറിയമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ കയ്യിട്ടിളക്കിയിട്ട്: “സ്വത്ത് ഇവിടെ ഇരുന്നോ, ഞാൻ പണി ചെയ്യാം. എന്നോട് മിണ്ടിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നോ…”

ഞാൻ മൂളി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: “ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…?”

ചെറിയമ്മ: “ആ, ചോദിച്ചോ…”

ഞാൻ: “ഞാൻ ഇപ്പോൾ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മയ്ക്ക് എന്താ തോന്നുന്നേ…?”

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖം ചമ്മി, പതുക്കെ അതൊരു ചിരിയാക്കി മാറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഉണ്ണിക്ക് തോന്നിയതുപോലെ എല്ലാം എനിക്കും!”

ഞാൻ: “എനിക്ക് പഞ്ഞിക്കെട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെങ്ങനെയാ…?”

ചെറിയമ്മ: “അതെന്താ പഞ്ഞിക്കെട്ട്…?”

ഞാൻ: “ചെറിയമ്മ

കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം രണ്ട് പഞ്ഞിക്കെട്ടിലേക്കല്ലേ അടുക്കുന്നത്…” ഞാൻ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ആ അമ്മിഞ്ഞയിലേക്ക് നോക്കി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *