സാറ വളരെ സാവധാനം വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ വാക്കും അവൾ കരുതിക്കൂട്ടിയാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. “അവൻ അവിടെ വന്നു വിറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ‘സാറാമ്മാമ്മേ’ എന്ന് വിളിച്ച് ആ വിനീതമായ നിൽപ്പ്. പക്ഷേ ഞാൻ അവന്റെ ഷർട്ട് പതുക്കെ ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ… ശോഭേ, ആറടി പൊക്കമുള്ള അവന്റെ ആ ശരീരം, കരിങ്കല്ല് പോലെ ഉറച്ച അവന്റെ ആ പേശികൾ… അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ സകല മാന്യതയും ഒലിച്ചുപോയി. ഞാൻ അവന്റെ വായ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പൊത്തി പിടിച്ചു, എന്നിട്ട് അവന്റെ പരുക്കൻ നെഞ്ചിലേക്ക് എന്റെ മുഖം അമർത്തി.”
ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ ശോഭയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ആളിപ്പടരുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു. സാറ വിവരിക്കുന്ന ആ രംഗങ്ങൾ ശോഭയുടെ മനസ്സിന്റെ സ്ക്രീനിൽ ഓരോന്നായി തെളിഞ്ഞു വന്നു. രാജപ്പന്റെ ആ വലിയ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അമരുന്നതായി അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു പോയി.
“പിന്നീട് നടന്നത് ഒരു യുദ്ധമായിരുന്നു ശോഭേ,” സാറ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ അറ്റം പതുക്കെ നീക്കി അവളുടെ തുടയിലെ ഒരു നഖപ്പാട് ശോഭയെ കാണിച്ചു. “ഇത് അവന്റെ കൈകൾ തന്നതാ. അവൻ എന്നെ ആ കട്ടിലിലേക്ക് മലർത്തി അടിച്ചു. അമ്പത് വയസ്സുള്ള ഈ സാറാമ്മാമ്മയെയല്ല അവൻ കണ്ടത്, മറിച്ച് തന്റെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ മാത്രമാണ്. അവൻ എന്റെ മുലകൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു ഞെരിച്ചു. എനിക്ക് വേദനിച്ചു, പക്ഷേ ആ വേദനയിൽ ഒരു വലിയ സുഖമുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ആ കുളമ്പ് പോലുള്ള കൈകൾ എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് എന്റെ ശരീരം പൊട്ടിപ്പോകുമെന്നാണ്.”
ശോഭയുടെ ഇരിപ്പ് അസ്വസ്ഥമായി. അവൾ സോഫയിൽ അല്പം കൂടി ഇടുങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. സാറയുടെ ഓരോ വാക്കും ഒരു ചമ്മട്ടി പ്രഹരം പോലെ ശോഭയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഉണർത്തി. സാറ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. ശോഭയുടെ തുടകൾ വിറയ്ക്കുന്നതും, അവൾ അറിയാതെ തന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ കൈ അമർത്തുന്നതും സാറ അതീവ രസത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു.
“നീ വിശ്വസിക്കില്ല ശോഭേ,” സാറ പതുക്കെ ശോഭയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. ശോഭ ഒന്ന് ഞെട്ടി. “അവൻ എന്നെ എടുത്തുകൊണ്ട് ആ മുറിയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവന്റെ കൈകളിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോയി. അവന്റെ ആ വലിയ അവയവം എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ അലറിപ്പോയി. ‘സാറാമ്മാമ്മേ’ എന്ന് അവൻ അപ്പോഴും വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ വിളിക്കൊപ്പം അവൻ എന്നെ തകർക്കുകയായിരുന്നു.”
ശോഭയുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സാറയോടുള്ള ബഹുമാനമല്ല, മറിച്ച് അസൂയയും ഒപ്പം വന്യമായ ഒരു ആഗ്രഹവുമാണ് തോന്നിയത്. സാറയുടെ ഓരോ വിവരണവും ശോഭയെ ഒരു ഘട്ടം കൂടി ഉന്മത്തയാക്കി. ശോഭയുടെ നോട്ടം ഇപ്പോൾ സാറയുടെ കണ്ണുകളിലല്ല, മറിച്ച് സാറ വിവരിക്കുന്ന ആ പരുക്കൻ ലോകത്തിലാണ്.
“ശോഭേ… നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? നീ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നു,” സാറ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
ശോഭ പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി. “ഇല്ല… ഒന്നുമില്ല. നീ പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ അമ്പരന്നു പോയി. നീ ഇത്രയും… ഇത്രയും വന്യമാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”
സാറ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ശോഭയ്ക്ക് പിന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അവൾ ശോഭയുടെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ കോതി ഒതുക്കി. “ഇതൊന്നും ഞാൻ തുടങ്ങിയതല്ല ശോഭേ… പ്രകൃതിയുടെ ആ ഒരു കരുത്തിന് മുന്നിൽ നമ്മൾ വെറും നിസ്സാരന്മാരാണ്. രാജപ്പനെപ്പോലെ ഒരാൾ അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ നഗരത്തിലെ നിന്റെ സഭ്യതയൊക്കെ എവിടെപ്പോകുമെന്ന് എനിക്ക് കാണണം.”
ശോഭ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ ശരീരം ഒരു ഷോക്ക് ഏറ്റതുപോലെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാറയുടെ ആ രഹസ്യങ്ങൾ ശോഭയുടെ ഉള്ളിലെ അടക്കിപ്പിടിച്ച ഒരു വന്യമൃഗത്തെ അഴിച്ചുവിട്ടിരുന്നു. രാജപ്പൻ പുറത്ത് മഴയത്ത് നിൽക്കുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ ശോഭയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ലഹരി പടർന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി അയച്ചുവിട്ടു.